β

βάζω

you babble; to speak; babbles 14 times

βάζεις, βάζειν, βάζει, ἐβάζομεν, βέβακται, ἔβαζε, βάζουσι

present active indicative, 2nd singular verb; present active infinitive; present active indicative, 3rd singular verb

Perfect passive of βάζω, 'has been spoken,' emphasizing the lingering effect of a harsh word.

• οὔτε ποτʼ εἰν ἀγορῇ δίχʼ ἐβάζομεν οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ,
• τὸ πρίν· ἀτὰρ μὲν νῦν γε πάϊς ὣς νήπια βάζεις.
• τοίου γὰρ καὶ πατρός, ὃ καὶ πεπνυμένα βάζεις,

βάλλω

threw; struck; cast 155 times

βάλε, βάλεν, βάλον, βαλὼν, βάλλεο, βαλέειν, βάλλον, βάλοι and 47 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

βάλε 'cast, threw' is the vivid Homeric verb for sleep descending on someone, more physical than English 'came'.

• ἀθάνατοι βάλλουσι καὶ ὡς τελέεσθαι ὀίω,
• ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
• ὣς φάτο χωόμενος, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ

βάπτω

dips once

βάπτῃ

present subjunctive in a generalizing/timeless simile clause — 'whenever he dips'.

• εἰν ὕδατι ψυχρῷ βάπτῃ μεγάλα ἰάχοντα

βαθύζωνος

deep-girdled once

βαθυζώνους

βαθύζωνος, epithet for women describing a long belted robe

• κτήματά τʼ ἐντιθέμεσθα βαθυζώνους τε γυναῖκας.

βαθύρροος

deep-flowing; deep-streamed twice

βαθυρρόου

βαθυρρόου: compound epithet for Okeanos, the mythic river encircling the world, marking the edge of the known earth.

• ἡ δʼ ἐς πείραθʼ ἵκανε βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
• ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο,

βαθύς

deep; thick; deep, thick 7 times

βαθείης, βαθείῃ, βαθὺ, βαθεῖ, βαθεῖαν

genitive singular feminine adjective; dative singular feminine adjective; accusative singular neuter adjective

• ἀμφιπόλου μὲν ἅμαρτε, βαθείῃ δʼ ἔμβαλε δίνῃ·
• ἐν δʼ ἄροσις λείη· μάλα κεν βαθὺ λήιον αἰεὶ
• ἀὴρ γὰρ περὶ νηυσὶ βαθεῖʼ ἦν, οὐδὲ σελήνη

βαθυδίνης

deep-eddying once

βαθυδίνῃ

Stock Homeric epithet for Ocean, the river encircling the world.

• νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι ἐπʼ Ὠκεανῷ βαθυδίνῃ,

βαίνω

went; had gone; he went 183 times

βῆ, ἔβη, βεβήκει, ἔβαν, βάντες, βῆμεν, βὰν, βαῖνε and 26 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; pluperfect active indicative, 3rd singular verb

Root aorist βαίνω form; the epic 3rd pl. -αν ending (ἔβαν) is common in Homer vs. Attic ἔβησαν.

• βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα,
• βῆ δʼ ἰθὺς προθύροιο, νεμεσσήθη δʼ ἐνὶ θυμῷ
• Ἀργείων οἱ ἄριστοι ἔβαν κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν·

βαρέω

heavy twice

βεβαρηότες, βεβαρηότα

perfect active participle, nominative plural masculine; perfect active participle, accusative singular masculine

perfect participle 'having been weighed down' — vivid image of drunken soldiers stumbling to assembly

• οἱ ἦλθον οἴνῳ βεβαρηότες υἷες Ἀχαιῶν,
• φῇ δὲ δακρυπλώειν βεβαρηότα με φρένας οἴνῳ.

βαρύς

heavily; heavy; deep 10 times

βαρέα, βαρὺ, βαρεῖαι, βαρὺν, βαρείης, βαρείῃ

accusative plural neuter adjective; accusative singular neuter adjective; nominative plural feminine adjective

Neuter accusative βαρύ used adverbially, 'heavily/deeply' modifying the groaning.

• πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα,
• πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα,
• πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι

βασίλεια

queen; the queen; princess 16 times

βασίλεια, βασιλείης, βασίλειαν

nominative singular feminine noun; vocative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

βασίλεια 'princess/queen', subject held back to line end for emphasis, epic word order

• αἲ γὰρ δή, βασίλεια, τόδε πλεῖστον κακὸν εἴη.
• ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
• σφαῖραν ἔπειτʼ ἔρριψε μετʼ ἀμφίπολον βασίλεια·

βασιλεύς

king; kings; of the king 40 times

βασιλῆα, βασιλῆος, βασιλῆες, βασιλεύς, βασιλήων, βασιλῆϊ, βασιλεὺς, βασιλῆας and 2 more

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun

βασιλῆες — epic uncontracted plural of βασιλεύς, versus the later contracted βασιλεῖς.

• μὴ σέ γʼ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλῆα Κρονίων
• ἀλλʼ ἦ τοι βασιλῆες Ἀχαιῶν εἰσὶ καὶ ἄλλοι
• σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,

βασιλεύω

to be king; shall be king; was king, ruled 8 times

βασίλευε, βασιλευέμεν, βασιλεύσει, βασίλευεν, βασιλεύοι, βασιλευέτω

imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active infinitive; future active indicative, 3rd singular verb

Epic infinitive ending -έμεν(αι) (βασιλευέμεν) instead of Attic -ειν, a marker of the older poetic dialect.

• οὐ μὲν γάρ τι κακὸν βασιλευέμεν· αἶψά τέ οἱ δῶ
• ὅς τις ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλεύσει Ἀχαιῶν·
• τοίσδεσσιν βασίλευε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν·

βέλος

shafts; arrows; arrow 14 times

βέλος, βελέεσσιν, βέλεσι, βέλεα

dative plural neuter noun; accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun

Epic dative plural βελέεσσιν, extended -εσσιν ending.

• οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνε,
• οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν.
• ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα

βέλτερος

better twice

βέλτερον, βέλτερόν

nominative singular neuter comparative adjective; nominative singular neuter adjective

Comparative βέλτερον used absolutely, 'it would be better' — Nausicaa's imagined gossip turns approving.

• βέλτερον, εἰ καὐτή περ ἐποιχομένη πόσιν εὗρεν
• πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πτόλιν ἠὲ κατʼ ἀγροὺς

βένθος

into the deep; depths; the depths 5 times

βένθεα, βένθοσδε, βένθεσιν

accusative plural neuter noun; adverb; dative plural neuter noun

βένθοσδε — directional -δε suffix, 'to/into the deep,' Homeric motion-ending

• πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
• πάσης βένθεα οἶδε, Ποσειδάωνος ὑποδμώς·
• νῆα μὲν οὖν πάμπρωτον ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν,

βεβόλημαι

stricken once

βεβολημένος

βεβολημένος, perfect passive participle 'having been struck (as by a blow)' — grief hits like a wound.

• κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος· ἐν δέ οἱ ὄσσε

βῆσσα

glades; glens; glens, valleys 4 times

βήσσῃσι, βήσσας, βῆσσαν

dative plural feminine noun; accusative plural feminine noun; accusative singular feminine noun

• εὗρον δʼ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης
• εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
• ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλον ἰὼν ἱερὰς ἀνὰ βήσσας

βητάρμων

dancers twice

βητάρμονες, βητάρμονας

vocative plural masculine noun; accusative plural masculine noun

βητάρμονες, vocative — rare word for professional/skilled dancers, addressed directly

• ἀλλʼ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι,
• ἠμὲν ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους,

βία

by force; violence; in strength 42 times

βίη, βίας, βίης, βίῃ, βίηφιν, βίην, βίηφι, βίηφί

dative plural feminine noun; nominative singular feminine noun; accusative plural feminine noun

βίηφιν uses the old instrumental suffix -φι(ν), a relic Homeric case-form meaning 'by/with force.'

• μὴ γὰρ ὅ γʼ ἔλθοι ἀνὴρ ὅς τίς σʼ ἀέκοντα βίηφιν
• τίς δʼ οἶδʼ εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτίσεται ἐλθών,
• καὶ τότʼ ἔπειθʼ ὑμῖν μελέτω κάρτος τε βίη τε,

βίαιος

violent; violently; by force 3 times

βιαίως, βίαια

adverb; accusative plural neuter adjective

• ἔρδειν ἔργα βίαια κακορραφίῃσι νόοιο·
• σφὰς γὰρ παρθέμενοι κεφαλὰς κατέδουσι βιαίως
• δμῳῇσιν δὲ γυναιξὶ παρευνάζεσθε βιαίως,

βίος

life 3 times

βίον

• ἐνδυκέως, ζώεις δʼ ἀγαθὸν βίον· αὐτὰρ ἐγώ γε
• εἰ κεῖνός γʼ ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεύοι,
• εἰ κεῖνός γʼ ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεύοι,

βίοτος

livelihood; life; wealth 33 times

βίοτον, βιότοιο, βίοτος, βίοτόν, βιότου

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun

βίοτος 'means of life, substance' — the suitors' target

• ῥεῖʼ, ἐπεὶ ἀλλότριον βίοτον νήποινον ἔδουσιν,
• εἰ μέν κεν πατρὸς βίοτον καὶ νόστον ἀκούσῃς,
• ἔμμεναι, ἀνδρὸς ἑνὸς βίοτον νήποινον ὀλέσθαι,

βιάζω

is forcing; you compel twice

βιάζεται, βιάζετε

present medio-passive indicative, 3rd singular verb; present active indicative, 2nd plural verb

present tense βιάζετε emphasizes the ongoing pressure the crew puts on Odysseus, who feels outnumbered.

• εἰ μὲν δὴ μή τίς σε βιάζεται οἶον ἐόντα,
• Εὐρύλοχʼ, ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.

βιάω

overwhelmed; do violence; will force 4 times

βιήσατο, βιόωνται, βιήσεται, βιόωντό

aorist middle indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd plural verb; future middle indicative, 3rd singular verb

• ἔνθα κέ μʼ ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
• οἳ κεῖνον βιόωνται ἐέργουσίν τʼ ἀπὸ τιμῆς.
• τῶν οὔ τίς μʼ ἀέκοντα βιήσεται, αἴ κʼ ἐθέλωμι

βιβάω

striding once

βιβᾶσα

vivid present participle paired with imperfect φοίτα for repeated motion

• φοίτα μακρὰ βιβᾶσα κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,

βιβρώσκω

will be devoured; having fed twice

βεβρώσεται, βεβρωκὼς

future perfect indicative, 3rd singular verb; perfect active participle, nominative singular masculine

βεβρώσεται, future perfect passive of βιβρώσκω — rare tense stressing the completed state of ruin still to come.

• χρήματα δʼ αὖτε κακῶς βεβρώσεται, οὐδέ ποτʼ ἶσα
• ὅς ῥά τε βεβρωκὼς βοὸς ἔρχεται ἀγραύλοιο·

βιός

bow; the bow; of the bow 10 times

βιὸν, βιὸς, βιόν, βιοῦ, βιοῖο

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

• οὐ γὰρ Φαιήκεσσι μέλει βιὸς οὐδὲ φαρέτρη,
• ὃς δέ κε ῥηΐτατʼ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι
• ὃς δέ κε ῥηΐτατʼ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι

βιώσκομαι

gave life to once

ἐβιώσαο

ἐβιώσαο, aorist middle of βιώσκομαι, 'you brought me back to life' — Odysseus crediting Nausicaa as his savior.

• αἰεὶ ἤματα πάντα· σὺ γάρ μʼ ἐβιώσαο, κούρη.

βλάπτω

harmed; are blocking; might hinder 6 times

βλάπτουσι, βλάπτοι, βλάβεται, βλάψε, βλάπτει, ἔβλαψαν

present active indicative, 3rd plural verb; present active optative, 3rd singular verb; present middle indicative, 3rd singular verb

βλάπτω takes a genitive of separation (κελεύθου, 'from his way') — 'hinder someone from/of something,' unlike English 'block his way' with accusative.

• σὸν πατέρʼ· ἀλλά νυ τόν γε θεοὶ βλάπτουσι κελεύθου.
• βλάπτοι ἐλαυνόντων, ὁπότε σπερχοίατʼ ἐρετμοῖς.
• δόρπον ἐποίχεσθαι, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι·

βλέφαρον

eyelids; her eyelids; their eyelids 22 times

βλεφάροισι, βλεφάροισιν, βλεφάρων, βλέφαρ, βλεφάροιϊν

dative plural neuter noun; genitive plural neuter noun; accusative plural neuter noun

Dative plural βλεφάροισιν is the older -οισιν ending, common in epic.

• ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
• ἥατʼ, ἐπεί σφισιν ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν.
• δάκρυ δʼ ἀπὸ βλεφάρων χαμάδις βάλε πατρὸς ἀκούσας,

βλώσκω

having come; has come, is far gone 3 times

μολόντες, μέμβλωκε, μολών

aorist active participle, nominative plural masculine; perfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine

• τοῦ γὰρ καὶ δαίτης ἠντήσατε δεῦρο μολόντες.
• ἀλλʼ ἄγε νῦν ἴομεν· δὴ γὰρ μέμβλωκε μάλιστα
• δῶρα, τὰ δεῦρο μολών μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν.

βόθρος

pit; the pit; pits 6 times

βόθρον, βόθροισι, βόθρου

accusative singular masculine noun; dative plural masculine noun; genitive singular masculine noun

βόθρος 'pit/trench' — the washing-holes where clothes were trampled clean, a concrete daily-life detail.

• στεῖβον δʼ ἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι.
• βόθρον ὀρύξαι, ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
• βόθρον ὄρυξʼ ὅσσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,

βόσκω

grazing; breeds; graze 16 times

βόσκει, βοσκομένη, βόσκοντ, βόσκοι, βόσκειν, βοσκομένας, βοσκέσκονθ, βόσκουσι and 2 more

present active indicative, 3rd singular verb; present medio-passive participle, nominative singular feminine; present medio-passive indicative, 3rd plural verb

βόσκοντ(αι) middle 'feed themselves' — describes the Sun's sacred cattle grazing freely.

• βοσκομένη, ὁ δʼ ἔπειτα ἑὴν εἰσήλυθεν εὐνήν,
• ἀνδρῶν χηρεύει, βόσκει δέ τε μηκάδας αἶγας.
• βοσκομένας δʼ εὕρητε βόας καὶ ἴφια μῆλα

βοάω

shouting; shouted; you cried out 11 times

βοήσας, ἐβόησας, ἐβόησε, βοῶν, ἐβόησα

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active indicative, 2nd singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb

here βοῶν is treated as the noun 'cattle' (genitive of βοῦς), despite the tagged lemma βοάω — context from translation makes the sense clear.

• ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας.
• ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας,
• τόσσον ἀπὸ πτόλιος, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας.

βοείη

oxhide; bullock-hide 4 times

βοείην, βοέην, βοέῃ

accusative singular feminine noun; dative singular feminine noun

• κὰμ μὲν ἀδέψητον βοέην στόρεσʼ, αὐτὰρ ὕπερθε
• ἐς μέγαρον κατέθηκεν ἐπὶ θρόνου, ἐκ δὲ βοείην
• ἀλλʼ ἐν ἀδεψήτῳ βοέῃ καὶ κώεσιν οἰῶν

βοεύς

oxhide ropes; ox-hide thongs twice

βοεῦσιν, βοεῦσι

βοεύς, leather rope made from ox-hide, used to haul the sails up.

• ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν.
• ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐϋστρέπτοισι βοεῦσι.

βοή

in the war-cry; war-cry; cry 16 times

βοὴν, βοῆς, βοὴ

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; nominative singular feminine noun

βοὴν ἀγαθός, formulaic Homeric epithet (accusative of respect) attached to Menelaus.

• αὐτῆμαρ δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
• ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
• ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

Βοηθοΐδης

son of Boethoos; son of Boethous twice

Βοηθοΐδη, Βοηθοΐδης

vocative singular masculine noun; nominative singular masculine noun

patronymic naming pattern (-ίδης, 'son of'), common way Homer identifies minor figures.

• οὐ μὲν νήπιος ἦσθα, Βοηθοΐδη Ἐτεωνεῦ,
• πὰρ δὲ Βοηθοΐδης κρέα δαίετο καὶ νέμε μοίρας·

βολή

glances; of missiles; with blows 3 times

βολαὶ, βολάων, βολῇσιν

nominative plural feminine noun; genitive plural feminine noun; dative plural feminine noun

Literally 'throws/casts' of the eyes — vivid Homeric term for a look or glance.

• ὀφθαλμῶν τε βολαὶ κεφαλή τʼ ἐφύπερθέ τε χαῖται.
• οὐ γάρ τι πληγέων ἀδαήμων οὐδὲ βολάων·
• ἀλλʼ ἔπεσίν τε κακοῖσιν ἐνίσσομεν ἠδὲ βολῇσιν.

βομβέω

clattered; hummed 3 times

βόμβησεν, βόμβησαν, βόμβησε

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb

βόμβησε: an onomatopoeic verb for a hollow booming/clanging sound as the jug hits the floor.

• βόμβησεν δὲ λίθος· κατὰ δʼ ἔπτηξαν ποτὶ γαίῃ
• βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον· ἔσχετο δʼ αὐτοῦ
• δεξιτερήν· πρόχοος δὲ χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα,

Βορέας

the North Wind; North Wind; of the North Wind 13 times

Βορέης, Βορέῃ, Βορέαο, Βορέην, Βορέω

nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun

Βορέης (Boreas), the North Wind, here used by Athena to calm the sea and speed Odysseus onward.

• καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
• ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
• ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,

βούβοτος

good for cattle once

βούβοτος

αἰγίβοτος/βούβοτος: compound adjectives 'goat-grazed'/'ox-grazed', vivid pastoral vocabulary

• αἰγίβοτος δʼ ἀγαθὴ καὶ βούβοτος· ἔστι μὲν ὕλη

βούλομαι

I would wish; wished; you wish 19 times

βουλοίμην, βούλοντο, βούλομ, βούλεται, βούλεαι, ἐβόλοντο, βούλετο, ἐβούλετο and 2 more

present medio-passive optative, 1st singular verb; present medio-passive indicative, 1st singular verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb

βούλομ(αι) here expresses preference: 'I'd rather X than Y,' picked up by ἢ in next line.

• νῦν δʼ ἑτέρως ἐβόλοντο θεοὶ κακὰ μητιόωντες,
• οὐδʼ Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε· βούλετο γάρ ῥα
• βουλοίμην δʼ ἂν ἐγώ γε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας

βοῦς

cattle; of cattle; oxen 84 times

βοῶν, βοῦς, βοῦν, βοὸς, βόας, βόες, βουσὶν, βουσὶ and 2 more

genitive plural noun; accusative plural masculine noun; genitive singular noun

genitive of source/comparison: 'a sound as of cattle'

• νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
• μῆλʼ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς.
• ἥμενοι ἐν ῥινοῖσι βοῶν, οὓς ἔκτανον αὐτοί·

βουγάιος

you braggart once

βουγάϊε

βουγάϊε, vocative insult roughly 'ox-sized lout', a rare, colorful term of abuse.

• νῦν μὲν μήτʼ εἴης, βουγάϊε, μήτε γένοιο,

βουκόλος

cowherd; the cowherd; herdsman 12 times

βουκόλος, βουκόλον, βουκόλοι, βουκόλ, βουκόλε, βουκόλῳ

nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

vocative address; the head noun is elided, understood as a direct address to Philoetius

• δεσμοί τʼ ἀργαλέοι καὶ βουκόλοι ἀγροιῶται.
• βουκόλʼ, ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτʼ ἄφρονι φωτὶ ἔοικας,
• κλαῖε δὲ βουκόλος ἄλλοθʼ, ἐπεὶ ἴδε τόξον ἄνακτος.

βουκολέω

herding cattle once

βουκολέων

present participle in distributive μὲν...δὲ pairing, 'one herding'

• τὸν μὲν βουκολέων, τὸν δʼ ἄργυφα μῆλα νομεύων·

βουλεύω

to plot; was planning; pondered 17 times

βουλευσέμεν, ἐβούλευσας, βουλεύειν, βούλευον, βούλευε, βούλευσα, βουλεύσαντε, βουλεύσας and 3 more

future active infinitive; present active infinitive; aorist active indicative, 2nd singular verb

βουλευσέμεν, epic future infinitive ending in -έμεν (vs. Attic -ειν), common alternate form in Homer.

• βούλευε φρεσὶν ᾗσιν ὁδὸν τὴν πέφραδʼ Ἀθήνη.
• οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,
• μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.

βουλή

counsel; plan; in counsel 40 times

βουλή, βουλήν, βουλῇ, βουλάς, βουλὰς, βουλὴν, βουλὴ, βουλῆς

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; accusative plural feminine noun

διὰ ... βουλάς 'through the plans/counsels [of Zeus]' — the epic's recurring theme that Zeus's will drives events.

• νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἴπῃ νημερτέα βουλήν,
• τῶ νῦν μνηστήρων μὲν ἔα βουλήν τε νόον τε
• θάρσει, μαῖʼ, ἐπεὶ οὔ τοι ἄνευ θεοῦ ἥδε γε βουλή.

βουληφόρος

for counsel; counselors twice

βουληφόροι

nominative plural feminine adjective; nominative plural masculine adjective

βουληφόρος 'council-bearing', epic compound for the noble advisers who bring gifts.

• τοῖσιν δʼ οὔτʼ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες,
• δῶρʼ, ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδʼ ἔνεικαν·

βουλυτόνδε

toward unyoking time once

βουλυτόνδε

βουλυτόνδε: 'to ox-loosing' + directional -δε suffix, i.e. evening.

• ἦμος δʼ ἠέλιος μετενίσσετο βουλυτόνδε,

βράσσω

bellowed once

ἔβραχε

ἔβραχε: perfect with present sense, "cried out" — epic verb of loud noise, echoing l48.

• βοσκόμενος λειμῶνι· τόσʼ ἔβραχε καλὰ θύρετρα

βρίθω

weighing down; were laden; are laden 5 times

βρίσας, βρῖθον, βεβρίθασιν, βεβρίθει, βρίθῃσι

aorist active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd plural verb; perfect active indicative, 3rd plural verb

perfect of βρίθω, 'are weighed down/heavy with'

• ὅς κέ σʼ ἐέδνοισι βρίσας οἶκόνδʼ ἀγάγηται.
• ταρσοὶ μὲν τυρῶν βρῖθον, στείνοντο δὲ σηκοὶ
• σίτου καὶ κρειῶν ἠδʼ οἴνου βεβρίθασιν.

βρότεος

human once

βροτέῃ

βροτέῃ: 'mortal' voice, marking the eagle's speech as uncanny/prophetic

• φωνῇ δὲ βροτέῃ κατερήτυε φώνησέν τε·

βροντάω

thundered; you thundered 4 times

βρόντησε, ἐβρόντησεν, ἐβρόντησας

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 2nd singular verb

Zeus's thunderclap is the divine sign Odysseus asked for — answered instantly, underscoring the prayer's power.

• Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν·
• Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηῒ κεραυνόν·
• αὐτίκα δʼ ἐβρόντησεν ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,

βροτόομαι

bloodstained once

βεβροτωμένα

βροτόομαι, denominative from βρότος 'gore' — perfect passive stresses the armor still caked with old blood

• ἄνδρες ἀρηίφατοι βεβροτωμένα τεύχεʼ ἔχοντες·

βροτός

of mortals; mortals; mortal 71 times

βροτῶν, βροτοῖσιν, βροτὸς, βροτοῖσι, βροτοὶ, βροτὸν, βροτός, βροτῷ and 1 more

genitive plural masculine noun; dative plural masculine noun; nominative singular masculine noun

βροτοῖσι, poetic word for 'mortals,' contrasted implicitly with the gods just named.

• ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·
• ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν
• ἤν τίς τοι εἴπῃσι βροτῶν, ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς

βροτολοιγός

man-destroying once

βροτολοιγῷ

βροτολοιγός, epithet of Ares — a compound formula ("destroyer of mortals") reused across the Iliad and Odyssey.

• ἂν δὲ καὶ Εὐρύαλος, βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ,

βρυχάομαι

roars; roared twice

βέβρυχεν, ἐβεβρύχει

perfect active indicative, 3rd singular verb; pluperfect active indicative, 3rd singular verb

βέβρυχεν, perfect of βρυχάομαι 'to roar/bellow', used with present force for the sea's ongoing din.

• βέβρυχεν ῥόθιον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη,
• δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε

βρώμη

food 5 times

βρώμην, βρώμης

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

• μνησόμεθα βρώμης, μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ.
• θυμὸν ἔδων, βρώμης δʼ οὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος;
• ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον,

βρῶσις

food 9 times

βρῶσίν, βρῶσίς, βρῶσιν, βρωτὺν

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

• γρηὶ σὺν ἀμφιπόλῳ, ἥ οἱ βρῶσίν τε πόσιν τε
• ἀλλὰ δότʼ, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίν τε πόσιν τε,
• ἀλλὰ δότʼ, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίν τε πόσιν τε.

βύκτης

blustering once

βυκτάων

βύκτης 'howling/roaring' — epic epithet for storm winds.

• ἔνθα δὲ βυκτάων ἀνέμων κατέδησε κέλευθα·

βύω

filled once

βεβυσμένον

perfect passive participle βεβυσμένον, 'stuffed/filled' — describes the basket's contents

• νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ

βυσσοδομεύω

brooding; were brooding; brooding on 7 times

βυσσοδομεύων, βυσσοδόμευον

present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd plural verb

βυσσοδομεύω, vivid compound 'build deep down' — plotting secretly in one's heart

• μύθων, οὓς μνηστῆρες ἐνὶ φρεσὶ βυσσοδόμευον·
• βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα κακὰ φρεσὶ βυσσοδομεύων,
• Κύκλωψ· αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην κακὰ βυσσοδομεύων,

βωμός

altar; altars; pedestals 8 times

βωμόν, βωμοῖς, βωμῷ, βωμῶν, βωμός, βωμὸς, βωμὸν

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; dative plural masculine noun

βωμός here is a pedestal/base, not an altar—context (statues holding torches) shows the broader sense of the word.

• πολλὰ δὲ μηρίʼ ἔκηε θεῶν ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς,
• Δήλῳ δή ποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ
• χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν

βωστρέω

call upon once

βωστρεῖν

βωστρεῖν 'shout loudly to' — imperative infinitive urging Odysseus to invoke Crataeis for aid.

• ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,