λ

λάβρος

strong once

λάβρον

λάβρος, 'violent/rushing,' describing the wind's force adverbially with the participle.

• λάβρον ἐπαιγίζοντα διʼ αἰθέρος, ὄφρα τάχιστα

λάζομαι

took; forgetting; checked, held back 3 times

λάζετο, λελασμένος

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; perfect medio-passive participle, nominative singular masculine

λάζομαι, epic/poetic verb 'grasp, seize' — a Homeric alternative to λαμβάνω.

• ἐς δίφρον τʼ ἀνέβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί,
• δὴ τότε γʼ ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει.
• οὐδʼ ὅ γʼ ἀληθέα εἶπε, πάλιν δʼ ὅ γε λάζετο μῦθον,

λάθρῃ

secretly; in secret; by stealth 6 times

λάθρη, λάθρῃ

• λάθρῃ, ἀνωιστί, δόλῳ οὐλομένης ἀλόχοιο·
• λάθρῃ, πολλὰ δʼ ἔδωκε, λέχος δʼ ᾔσχυνε καὶ εὐνὴν
• τὴν δʼ αὖτε προσέειπεν ἀνήρ, ὃς ἐμίσγετο λάθρη·

λάινος

stone; of stone 6 times

λάϊνον, λάινον, λάϊνοι

accusative singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective

λάϊνοι modifies the bowls/jars from the prior line, describing the cave's stone vessels

• Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθʼ ὑπέρβη λάινον οὐδὸν
• λάϊνοι· ἔνθα δʼ ἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι.
• αὐτὰρ ὅ γʼ εἴσω ἴεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν.

Λάμπος

Lampos once

Λάμπον

Lampos and Phaethon, the named horses of Dawn's chariot — a rare bit of Homeric equine mythology.

• Λάμπον καὶ Φαέθονθʼ, οἵ τʼ Ἠῶ πῶλοι ἄγουσι.

λάμπω

blazing twice

λαμπομενάων

λαμπομενάων, genitive plural participle agreeing with δαΐδων, 'shining/blazing.'

• κείων ἐς θάλαμον, δαΐδων ὕπο λαμπομενάων,
• ἐσθῆτος μαλακῆς, δαΐδων ὕπο λαμπομενάων.

λάρος

gull once

λάρῳ

λάρῳ...ὄρνιθι, dative of comparison forming the famous gull simile for Hermes's flight.

• σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,

λάχεια

wooded; low-lying twice

λάχεια

λάχεια, a rare poetic epithet for a fertile/wooded island, found almost only in this formula.

• νῆσος ἔπειτα λάχεια παρὲκ λιμένος τετάνυσται,
• ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης,

λάω

gripping; gripped twice

λάων, λάε

present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

λάω here means 'seize, grip fast' (of the dog's jaws holding the fawn), a rare epic verb used twice in this scene; unrelated to the separate verb of seeing.

• ἀσπαίροντα λάων· τὸ δὲ θαυμάζεσκον ἅπαντες,
• ὡς οἱ χρύσεοι ἐόντες ὁ μὲν λάε νεβρὸν ἀπάγχων,

λᾶας

stones; stone; of the stone 10 times

λάεσσι, λᾶαν, λᾶος, λᾶας

dative plural masculine noun; accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

λᾶας 'stone' — dative of material/place, epic vocab for building blocks

• ῥυτοῖσιν λάεσσι κατωρυχέεσσʼ ἀραρυῖα.
• λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς· ὁ δʼ ὑπέρπτατο σήματα πάντων
• αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξαῦτις πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας

λᾶιγξ

pebbles twice

λάιγγες, λάιγγας

nominative plural feminine noun; accusative plural feminine noun

λᾶιγξ, a rare word for small shore-stones, found almost only here in Homer.

• πρὸς κοτυληδονόφιν πυκιναὶ λάιγγες ἔχονται,
• λάιγγας ποτὶ χέρσον ἀποπλύνεσκε θάλασσα.

λαγχάνω

having gotten as his share; I would have won; fell by lot 8 times

λαχὼν, ἔλαχον, λάγχανον, λελόγχασιν, ἐλάγχανον

aorist active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd plural verb; aorist active indicative, 1st singular verb

λαγχάνω 'obtain by lot' — the distribution of goats per ship

• εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.
• τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί·
• ἐννέα λάγχανον αἶγες· ἐμοὶ δὲ δέκʼ ἔξελον οἴῳ.

Λαέρτης

Laertes; of Laertes; for Laertes 31 times

Λαέρτης, Λαέρταο, Λαέρτῃ, Λαέρτην, Λαέρτεω

nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun

Patronymic identifying Odysseus by his father Laertes.

• Λαέρτην ἥρωα, τὸν οὐκέτι φασὶ πόλινδε
• τήν ποτε Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν
• Λαέρτῃ ἥρωι ταφήιον, εἰς ὅτε κέν μιν

Λαερτιάδης

son of Laertes; of Laertes' son; son of Laertes' 29 times

Λαερτιάδη, Λαερτιάδεω, Λαερτιάδην, Λαερτιάδης

vocative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; accusative singular masculine noun

patronymic address to Odysseus

• διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
• εἴμʼ Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν
• διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,

λαῖλαψ

with a storm; storm-blast; in a storm-blast 6 times

λαίλαπι

λαῖλαψ, a sudden squall — divine intervention halting the battle over Achilles' body

• λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
• λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
• καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,

λαῖτμα

gulf; gulf/deep; gulf (of sea) 8 times

λαῖτμα

λαῖτμα θαλάσσης, 'gulf of the sea', an epic phrase for the vast open deep.

• φῆ ῥʼ ἀέκητι θεῶν φυγέειν μέγα λαῖτμα θαλάσσης.
• ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
• Ζεύς, καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐπέρησα,

Λαιστρυγών

of the Laestrygonian; Laestrygonians; Laestrygonian 3 times

Λαιστρυγόνος, Λαιστρυγόνες

genitive singular masculine noun; nominative plural masculine noun

Genitive epithet-noun modifying Antiphates, the cannibal Laestrygonian king from Book 10's earlier episode.

• θυγατέρʼ ἰφθίμῃ Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο.
• φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος,
• μνησαμένοις ἔργων Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο

Λακεδαίμων

Lacedaemon; to Lacedaemon; in Lacedaemon 10 times

Λακεδαίμονα, Λακεδαίμονι

accusative singular feminine noun; dative singular feminine noun

Λακεδαίμων, i.e. Sparta, home of Menelaus and Helen, where Telemachus is visiting.

• ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ὅθι ξανθὸς Μενέλαος.
• οἱ δʼ ἷξον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,
• ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης;

λαμβάνω

seized; taking; took 45 times

λαβὼν, λάβε, ἔλλαβε, λαβοῦσα, ἔλαβεν, λαβόντες, λαβών, λάβῃσιν and 9 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active participle, nominative singular feminine

ἔλλαβε, aorist of λαμβάνω with the epic geminated λλ (for ἔλαβε) — a metrically useful reduplicated spelling common in Homer.

• παρτιθεῖ, εὖτʼ ἄν μιν κάματος κατὰ γυῖα λάβῃσιν
• ἢ οὐκ ἀίεις οἷον κλέος ἔλλαβε δῖος Ὀρέστης
• τόν γʼ εἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι,

Λαμπετίη

Lampetie twice

Λαμπετίη

the other daughter of Helios, name meaning 'the radiant one.'

• νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,
• Λαμπετίη τανύπεπλος, ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς.

λαμπτήρ

braziers; the braziers 3 times

λαμπτῆρας, λαμπτῆρσι, λαμπτήρων

accusative plural masculine noun; dative plural masculine noun; genitive plural masculine noun

λαμπτήρ, a standing brazier/torch-stand for lighting a hall — concrete epic household detail

• αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν,
• αὐτὰρ ὁ πὰρ λαμπτῆρσι φαείνων αἰθομένοισιν
• πῦρ δʼ ἀπὸ λαμπτήρων χαμάδις βάλον, ἄλλα δʼ ἐπʼ αὐτῶν

λανθάνω

escaped notice; escape notice; escaped notice of 32 times

λήθετ, ἔληθε, ἐλάνθανε, λάθεν, λήσει, λαθοίμην, λήσομαι, λάθοι and 18 more

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present active indicative, 3rd singular verb

πῶς ἂν ... λαθοίμην (optative + ἄν) is a potential optative — 'how could/would I forget,' expressing a strong rhetorical impossibility.

• πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,
• ὥς τε πατὴρ ᾧ παιδί, καὶ οὔ ποτε λήσομαι αὐτῶν.
• ἀλλʼ οὐδʼ ὣς τοῦ λήθετʼ ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων.

λαός

of the people; the people; people 65 times

λαῶν, λαοὶ, λαὸν, λαοῖσι, λαός, λαοὺς, λαὸς, λαοῖσιν and 1 more

genitive plural masculine noun; nominative plural masculine noun; accusative singular masculine noun

ποιμένι λαῶν, 'shepherd of the people(s)', a classic Homeric epithet for a king or leader.

• τὸν δʼ ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο·
• ὃς λαὸν ἤγειρα· μάλιστα δέ μʼ ἄλγος ἱκάνει.
• δάκρυʼ ἀναπρήσας· οἶκτος δʼ ἕλε λαὸν ἅπαντα.

Λαοδάμας

Laodamas 5 times

Λαοδάμαντα, Λαοδάμας, Λαοδάμα

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

Vocative of address; implied head ("son") is elided, common in vocative epithets.

• υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα,
• πάντων Φαιήκων μετʼ ἀμύμονα Λαοδάμαντα.
• Λαοδάμας θʼ Ἅλιός τε καὶ ἀντίθεος Κλυτόνηος.

λαοδάμας

Laodamas 3 times

Λαοδάμα, Λαοδάμαντος, Λαοδάμαντα

vocative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• Λαοδάμα, τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες;
• πάντων Φαιήκων, πλήν γʼ αὐτοῦ Λαοδάμαντος.
• Ἀλκίνοος δʼ Ἅλιον καὶ Λαοδάμαντα κέλευσεν

λαοσσόος

host-rousing; rouser of armies twice

λαοσσόον

accusative singular masculine adjective; accusative singular feminine adjective

λαοσσόος 'rousing the host (to battle)', a heroic epithet built from λαός + σεύω.

• αὐτὰρ Ὀϊκλείης λαοσσόον Ἀμφιάραον,
• ὣς φάτʼ, ὀϊόμενος λαοσσόον ἔμμεν Ἀθήνην.

λαρός

most delicious; savory; tasty 3 times

λαρὸν, λαρώτατος

nominative singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective

λαρώτατος, superlative of λαρός 'pleasant to taste' — a rare epic adjective almost exclusive to describing food/drink.

• ἡδύν, ὅτις μετὰ τὸν λαρώτατος ὃν σὺ φυλάσσεις
• νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
• εἶεν, ἵνʼ ἐν κλισίῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον.

λέβης

basin; cauldron; cauldrons 14 times

λέβητος, λέβητι, λέβητας, λέβης, λέβητα, λεβήτων, λέβηθ

genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

The formulaic hand-washing scene (gold pitcher over a silver basin) is a stock Homeric hospitality motif repeated before meals throughout the epics.

• καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
• χέρνιβα δέ σφʼ Ἄρητος ἐν ἀνθεμόεντι λέβητι
• καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,

λέγω

lay down; telling; tell 33 times

λέγων, λέκτο, λέγε, λέξομαι, λεγώμεθα, λεξαίμην, εἰπὲ, ἐλέξατο and 11 more

present active participle, nominative singular masculine; aorist middle indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

Hortatory subjunctive λεγώμεθα, 1st person plural: 'let us not speak of these things any longer.'

• τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν.
• Μέντορ, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα κηδόμενοί περ·
• ἔνθα κε λεξαίμην κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ

λέκτρον

bed; the bed; to bed 9 times

λέκτροισι, λέκτρῳ, λέκτροιο, λέκτρονδε, λέκτρονδ

dative plural neuter noun; dative singular neuter noun; adverb

λέκτρονδε, directional -δε suffix 'to/toward the bed', common Homeric motion ending.

• ἕζετο δʼ ἐν λέκτρῳ, μαλακὸν δʼ ἔκδυνε χιτῶνα·
• δεῦρο, φίλη, λέκτρονδε τραπείομεν εὐνηθέντες·
• εὕδειν ἐν λέκτροισι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ;

Λέσβος

Lesbos 3 times

Λέσβῳ

• ἐν Λέσβῳ δʼ ἔκιχεν δολιχὸν πλόον ὁρμαίνοντας,
• τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐυκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
• τοῖος ἐὼν οἷός ποτʼ ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ

λέχος

bed; the bed; bedsteads 23 times

λέχος, λεχέεσσι, λεχέεσσιν, λέχεσσι, λεχέων, λέχει

accusative singular neuter noun; dative plural neuter noun; genitive plural neuter noun

Epic dative plural in -εσσιν, a formulaic ending common in Homer.

• πάντες δʼ ἠρήσαντο παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι.
• πασσάλῳ ἀγκρεμάσασα παρὰ τρητοῖσι λέχεσσι
• τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ,

λέχοσδε

to bed once

λέχοσδε

λέχοσδε, directional -δε suffix, 'toward the bed.'

• ἐρχομένοισι λέχοσδε, δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

λέων

lion; lions; a lion 11 times

λέων, λέοντες, λέοντος, λέοντας, λέοντα

nominative singular masculine noun; nominative plural masculine noun; genitive singular masculine noun

Extended epic simile begins here: a doe unwittingly beds her fawns in a lion's den, thinking them safe — a figure for the suitors' false security before Odysseus (the lion) returns and destroys them.

• ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν ξυλόχῳ ἔλαφος κρατεροῖο λέοντος
• ἀλλʼ ἦ τοι πρώτιστα λέων γένετʼ ἠυγένειος,
• ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ

λείβω

shedding; poured libations; poured 10 times

λείβων, λεῖβον, λεῖβε, λεῖψαι, λείψαντε

present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

Circumstantial participle explaining how he felt shame: 'shedding tears.'

• λεῖβον δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν,
• λεῖβε· νέοι δὲ παρʼ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.
• πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.

λείπω

left; leaving; was left 64 times

λίπε, λιπὼν, λίπον, λιπόμην, λίπεν, ἐλείπομεν, λιπέσθαι, ἔλειπε and 29 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

λιπέσθαι, aorist middle infinitive: 'to be left as one's offspring' — Nestor's moral for Telemachus.

• Ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην,
• ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπέσθαι
• ζώω, ἔπειτα δὲ παῖδες ἐνὶ μεγάροισι λίπωνται,

λεῖος

smooth 4 times

λεῖος, λείη, λείην

nominative singular masculine adjective; nominative singular feminine adjective; accusative singular feminine adjective

• λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
• λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο.
• ἐν δʼ ἄροσις λείη· μάλα κεν βαθὺ λήιον αἰεὶ

λειμών

meadow; meadows; a meadow 10 times

λειμῶνα, λειμών, λειμῶνες, λειμῶνι, λειμῶν

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; nominative plural masculine noun

the asphodel meadow, Homer's realm of the dead

• ἐν δʼ Ἰθάκῃ οὔτʼ ἂρ δρόμοι εὐρέες οὔτε τι λειμών·
• ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
• αἰγείρων· ἐν δὲ κρήνη νάει, ἀμφὶ δὲ λειμών·

λεπτός

fine; narrow; delicate 10 times

λεπτὸν, λεπτά, λεπτὴ, λεπτοὶ, λέπτ

accusative singular neuter adjective; accusative singular masculine adjective; nominative plural neuter adjective

• λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ ἡμῖν μετέειπε·
• λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
• λεπτὴ δʼ εἰσίθμη· νῆες δʼ ὁδὸν ἀμφιέλισσαι

λεύσσω

as they watch; they gaze; he saw 6 times

ἐλεύσσομεν, λευσσόντων, λεύσσουσιν, λεῦσσ, λεῦσσε

imperfect active indicative, 1st plural verb; present active participle, genitive plural masculine; present active indicative, 3rd plural verb

λεύσσω imperfect: 'kept looking at/saw' — a friendly face amid rivals

• λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν εἰσοιχνεῦσαν.
• τερπόμενοι λεύσσουσιν· ὁ δʼ ἀσφαλέως ἀγορεύει
• χαὶρων, οὕνεχʼ ἑταῖρον ἐνηέα λεῦσσʼ ἐν ἀγῶνι.

λευγαλέος

wretched; grievous; pitiful 9 times

λευγαλέῳ, λευγαλέοι, λευγαλέοισι, λευγαλέοισιν

dative singular masculine adjective; dative plural neuter adjective; nominative plural masculine adjective

epic form λευγαλέῳ stacks with πτωχῷ for pathos before the epithet-like ἠδὲ γέροντι.

• λευγαλέοι τʼ ἐσόμεσθα καὶ οὐ δεδαηκότες ἀλκήν.
• νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
• λευγαλέῳ θανάτῳ, ὡς μὴ θάνοι ὅς τις ἐμοί γε

Λευκάς

White once

Λευκάδα

Λευκάδα πέτρην 'the White Rock', a landmark on the mythic road to the underworld.

• πὰρ δʼ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην,

λευκαίνω

whitened once

λεύκαινον

λεύκαινον vividly pictures oar-strokes churning the sea white with foam.

• ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.

λευκός

white; clear; bright, clear 28 times

λευκὰ, λευκῷ, λεύκ, λευκὸν, λευκὴ, λευκοί, λευκόν, λευκοῖο and 2 more

accusative plural neuter adjective; dative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective

'White bones' is a formulaic Homeric phrase for bones after cremation.

• ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν.
• λευκοί, ἀποστίλβοντες ἀλείφατος· οἷς ἔπι μὲν πρὶν
• πὰρ δʼ ἔβαλον ζειάς, ἀνὰ δὲ κρῖ λευκὸν ἔμιξαν,

Λευκοθέα

Leucothea once

Λευκοθέη

Ino's divine name after her transformation into a sea-goddess.

• Λευκοθέη, ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα,

λευκώλενος

white-armed 11 times

λευκώλενος, λευκώλενοι, λευκώλενον, λευκωλένῳ

nominative singular feminine adjective; nominative plural feminine adjective; vocative plural feminine adjective

λευκώλενος, a formulaic epithet for noble women in Homer, marking Nausicaa's high status and beauty.

• τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς.
• τὸν δʼ αὖ Ναυσικάα λευκώλενος ἀντίον ηὔδα·
• κλῦτέ μευ, ἀμφίπολοι λευκώλενοι, ὄφρα τι εἴπω.

λήγω

left off; to cease; I would cease 3 times

λήξειεν, λήξειν, λήξαιμι

aorist active optative, 3rd singular verb; future active infinitive; aorist active optative, 1st singular verb

Optative of repeated past action ('whenever he would stop') — the iterative optative.

• ἦ τοι ὅτε λήξειεν ἀείδων θεῖος ἀοιδός,
• οὐδʼ ἐν σῇ περ ἐὼν γαίῃ, λήξειν ἀπατάων
• οὐδέ κεν ὣς ἔτι χεῖρας ἐμὰς λήξαιμι φόνοιο

Λῆμνος

Lemnos; of Lemnos 3 times

Λῆμνον, Λήμνου

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

• εἴσατʼ ἴμεν ἐς Λῆμνον, ἐυκτίμενον πτολίεθρον,
• οἴχεται ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους.
• αὖτις ὑποστρέψας πρὶν Λήμνου γαῖαν ἱκέσθαι·

λῃστήρ

pirates; raiders; pirates, raiders 4 times

ληιστῆρες, ληϊστῆρσιν, ληϊστῆρσι

nominative plural masculine noun; dative plural masculine noun

ληιστῆρες 'pirates/raiders' — Nestor's blunt hospitality-question echoes a common epic type-scene

• οἷά τε ληιστῆρες ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
• οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
• οὕνεκα ληϊστῆρσιν ἐπισπόμενος Ταφίοισιν

ληίζομαι

won; will plunder back twice

ληίσσατο, ληΐσσομαι

aorist medio-passive indicative, 3rd singular verb; future medio-passive indicative, 1st singular verb

ληίσσατο, from ληίζομαι 'to take as spoil/plunder,' underscores Odysseus winning these slaves as war-booty.

• καὶ δμώων, οὕς μοι ληίσσατο δῖος Ὀδυσσεύς.
• πολλὰ μὲν αὐτὸς ἐγὼ ληΐσσομαι, ἄλλα δʼ Ἀχαιοὶ

ληίς

plunder; spoil; of the spoil 7 times

ληίδος, ληΐδος, ληΐδα, ληίδ

genitive singular feminine noun; accusative singular feminine noun

• πλαζόμενοι κατὰ ληίδʼ, ὅπῃ ἄρξειεν Ἀχιλλεύς,
• εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.
• ληίδος, ἡμεῖς δʼ αὖτε ὁμὴν ὁδὸν ἐκτελέσαντες

ληίστωρ

pirate once

ληΐστορες

ληίστωρ 'plunderer/pirate,' underscoring the Taphians' reputation for raiding.

• ἀλλά μʼ ἀνήρπαξαν Τάφιοι ληΐστορες ἄνδρες

ληιβοτήρ

corn-raiding once

ληϊβοτείρης

Rare epic compound (grain+ravaging) coined for pig-imagery; not everyday vocabulary.

• γναθμῶν ἐξελάσαιμι συὸς ὣς ληϊβοτείρης.

Λητώ

Leto 3 times

Λητώ, Λητὼ

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

• ἀγρονόμοι παίζουσι, γέγηθε δέ τε φρένα Λητώ·
• ἀλλʼ ὄλεσεν Διὸς υἱός, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ,
• Λητὼ γὰρ ἕλκησε, Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν,

λίαν

exceedingly; too much; too 29 times

λίην, λίην—

καὶ λίην 'and very much so' — emphatic idiom affirming a strong yes at the start of Athena's reply.

• καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ·
• καὶ λίην κεῖνος μὲν ἐτίσατο, καί οἱ Ἀχαιοὶ
• λίην γὰρ μέγα εἶπες· ἄγη μʼ ἔχει. οὐκ ἂν ἐμοί γε

λίγα

shrilly; clearly, loudly 3 times

λίγ, λίγα

• ἔνθʼ ἄλλαι Τρῳαὶ λίγʼ ἐκώκυον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
• ἀμφʼ αὐτῷ χυμένη λίγα κωκύει· οἱ δέ τʼ ὄπισθε
• ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγʼ ἄειδεν,

λίγδην

grazing, glancingly once

λίγδην

λίγδην, rare adverb 'with a graze/scratch', vivid precision about the wound's shallowness

• λίγδην, ἄκρον δὲ ῥινὸν δηλήσατο χαλκός.

λίθος

stone; stones; a stone 11 times

λίθον, λίθος, λίθοισι, λίθοισιν, λίθοιο

accusative singular masculine noun; dative plural masculine noun; nominative singular masculine noun

λίθον: the stone Athena sets against the cave-mouth, sealing the treasure — a concrete detail signaling divine care.

• ἐς Φαιστόν, μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμʼ ἀποέργει.
• ἐκ δʼ ἐλθὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισιν,
• ἐλθόντες δὲ καθῖζον ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισι

λίμνη

the mere/lake; from the swell; a pool 3 times

λίμνην, λίμνης, λίμνῃ

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; dative singular feminine noun

λίμνη here is Ocean's pool, imagined as the sea's edge where dawn rises.

• Ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην,
• αἰθυίῃ δʼ ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης,
• ἑστεῶτʼ ἐν λίμνῃ· ἡ δὲ προσέπλαζε γενείῳ·

λίπα

richly 6 times

λίπ

λίπα 'richly/abundantly', an adverb formed from the noun for fat/oil.

• αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
• αἱ δὲ λοεσσάμεναι καὶ χρισάμεναι λίπʼ ἐλαίῳ
• αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα λοέσσατο καὶ λίπʼ ἄλειψεν,

λίς

smooth; linen cloth; linen cloths 4 times

λῖτα, λῖθ, λὶς, λίς

accusative singular masculine noun; accusative singular feminine noun; nominative singular feminine adjective

λίς, 'smooth, sheer'—rare adjective describing the rock's unclimbable polish.

• αὐτὴν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγων, ὑπὸ λῖτα πετάσσας,
• πορφύρεα καθύπερθʼ, ὑπένερθε δὲ λῖθʼ ὑπέβαλλεν·
• ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·

λίσσομαι

I beg; beg; beseeching 28 times

λίσσομαι, λισσόμενος, λίσσεσθαι, λίσσεαι, λίσσοιτο, ἐλλισάμην, λίσσομ, λίσσοιτ and 8 more

present medio-passive indicative, 1st singular verb; present medio-passive participle, nominative singular masculine; present medio-passive infinitive

Optative of deliberation: Odysseus weighing hypothetical options in his mind.

• λίσσομαι ἠμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος,
• ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι οὐδʼ ἀγορεύω·
• λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ὅπως νημερτέα εἴπῃ·

λίστρον

with shovels once

λίστροισιν

instrumental dative: tools for scraping the blood-soaked floor

• λίστροισιν δάπεδον πύκα ποιητοῖο δόμοιο

λιάζομαι

slipped away; drawing back twice

λιάσθη, λιασθεὶς

aorist medio-passive indicative, 3rd singular verb; aorist medio-passive participle, nominative singular masculine

λιάζομαι, 'glide/slip away' — the ghostly ease of the phantom's exit through the door-bolt

• ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
• δέξατο χερσὶ φίλῃσιν· ὁ δʼ ἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς

λιαρός

warm 3 times

λιαρόν, λιαρῷ

accusative singular masculine adjective; dative singular neuter adjective

• οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
• οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
• ὕδατί τε λιαρῷ καὶ ἀλείφατι· πολλὰ δέ σʼ ἀμφὶ

λιγύς

clear-toned; shrilly; shrill 17 times

λίγειαν, λιγέως, λιγὺς, λιγέων, λιγὺ, λιγύν, λίγεια

accusative singular feminine adjective; adverb; nominative singular masculine adjective

λιγύς 'clear/shrill-sounding', regularly describes winds' whistling sound.

• ὦρτο δʼ ἐπὶ λιγὺς οὖρος ἀήμεναι· αἱ δὲ μάλʼ ὦκα
• ἐφράσατο, λιγέων δʼ ἀνέμων ἐπʼ ἀυτμένα χεῦε,
• ἤνυσεν, ᾗ λιγὺς οὖρος ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν·

λιγυρός

clear-toned twice

λιγυρῇ, λιγυρὴν

dative singular feminine adjective; accusative singular feminine adjective

λιγυρῇ ἀοιδῇ, 'clear-sounding song' — the seductive beauty of the Sirens' voice.

• ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ
• ἐγγύθεν ὀρνυμένη, λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν·

λιλαίομαι

longing; you long; longs 15 times

λιλαιομένη, λιλαίεαι, λιλαίεο, λιλαιόμενοι, λιλαίεται, λιλαιόμενόν, λιλαίομαι

present middle participle, nominative singular feminine; present middle indicative, 2nd singular verb; present middle imperative, 2nd singular verb

λιλαιομένη + infinitive εἶναι: 'longing that he be,' a desiderative participle taking a complementary infinitive.

• ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι.
• μή μʼ ἔτι νῦν κατέρυκε, λιλαιόμενόν περ ὁδοῖο.
• ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι·

λιμήν

harbor; of the harbor; harbors 30 times

λιμένος, λιμένα, λιμὴν, λιμένες, λιμένας, λιμένι, λιμήν, λιμέν and 1 more

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• ἐν λιμένι Ῥείθρῳ ὑπὸ Νηίῳ ὑλήεντι.
• στῆσε δʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ λιμένος, περὶ δʼ ἐσθλοὶ ἑταῖροι
• ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐίσας

λιμός

hunger; with hunger; by hunger 5 times

λιμός, λιμῷ, λιμὸν

nominative singular masculine noun; dative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

λιμός, 'hunger,' personified as the subject wearing down the men—vivid agent metaphor.

• γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός.
• ἐνθήσω μενοεικέʼ, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,
• μνησόμεθα βρώμης, μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ.

λιπαρός

shining; sleek; shining, gleaming 15 times

λιπαρὰ, λιπαροῖσιν, λιπαρῷ, λιπαρῶς, λιπαροῖσι, λιπαροὶ, λιπαροὺς, λιπαρὸν

accusative plural neuter adjective; dative plural masculine adjective; dative singular neuter adjective

λιπαρῶς, literally "sleekly, richly" — an epic idiom for a comfortable, well-fed old age.

• ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·
• ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
• αὐτὸν μὲν λιπαρῶς γηρασκέμεν ἐν μεγάροισιν,

λισσός

smooth; sheer 3 times

λισσὴ

• ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη
• βέβρυχεν ῥόθιον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη,
• χάλκεον ἄρρηκτον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη.

λιτανεύω

pleaded, entreated; I implored twice

λιτάνευεν, ἐλλιτάνευσα

imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 1st singular verb

λιτανεύω 'make supplication' — the formal verb for a suppliant's plea, fitting Odysseus's posture at the hearth.

• θαύμαζον δʼ ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς·
• γούνων ἐλλιτάνευσα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς·

λόφος

crest; hill; plume 3 times

λόφος, λόφον

nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• λᾶαν ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον· ἀλλʼ ὅτε μέλλοι
• ἤδη ὑπὲρ πόλιος, ὅθι θʼ Ἕρμαιος λόφος ἐστίν,
• ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

λόχος

ambush; the ambush; companies 9 times

λόχον, λόχος, λόχου, λόχοι

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

λόχον: 'he set an ambush' — concrete term for a hidden band of armed men, key to the plot

• τρὶς δὲ περίστειξας κοῖλον λόχον ἀμφαφόωσα,
• αὐτὴ νῦν φράζευ σὺ λόχον θείοιο γέροντος,
• ἔνθα κεν αἰνότατος λόχος ἔπλετο· τεῖρε γὰρ αἰνῶς

λοπός

skin once

λοπὸν

λοπός 'peel, husk' gives the famous onion-skin simile for the tunic's sheen and smoothness.

• οἷόν τε κρομύοιο λοπὸν κάτα ἰσχαλέοιο·

λούω

bathed; having bathed; they washed 28 times

λοῦσαν, λοῦσεν, λοῦσέν, λούσαντο, λοεσσάμενός, λόεον, λούσασα, λοεσσάμεναι and 10 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; aorist middle indicative, 3rd plural verb

λούσαντο middle voice, 'washed themselves', vs. active λοῦσαν (others washed them) next line

• ὄφρα λοεσσάμενός τε τεταρπόμενός τε φίλον κῆρ,
• τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη,
• αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,

λουτρόν

baths; of baths 3 times

λοετρῶν, λοετρά, λοέτρ

genitive plural neuter noun; nominative plural neuter noun; accusative plural neuter noun

• οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο·
• εἵματά τʼ ἐξημοιβὰ λοετρά τε θερμὰ καὶ εὐναί.
• θερμὰ λοέτρʼ, ἐπεὶ οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν,

λουτροχόος

bath-heating; to bath-woman twice

λοετροχόον, λοετροχόῳ

accusative singular masculine adjective; dative singular masculine adjective

λοετροχόος, 'bath-pourer', the servant who tended guests' baths

• αἱ δὲ λοετροχόον τρίποδʼ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ,
• ἠὲ λοετροχόῳ δώῃ γέρας ἠέ τῳ ἄλλῳ

λοφιά

his mane once

λοφιήν

λοφιά is the ridge of bristles along a boar's back/neck — vivid physical detail of the beast's rage.

• φρίξας εὖ λοφιήν, πῦρ δʼ ὀφθαλμοῖσι δεδορκώς,

λοχάω

lying in ambush; lying in wait; lie in wait for 10 times

λοχησάμενος, λοχόωντες, λοχήσομαι, λοχόωσι, λοχῶσιν, λοχόωσιν, λοχήσας

aorist middle participle, nominative singular masculine; present active indicative, 3rd plural verb; present active participle, nominative plural masculine

λοχάω 'lie in wait' — the very trick Menelaus used, disguised in sealskins

• τόν γʼ εἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι,
• ὄφρα μʼ ἕλοις ἀέκοντα λοχησάμενος; τέο σε χρή;
• ὄφρα μιν αὐτὸν ἰόντα λοχήσομαι ἠδὲ φυλάξω

λύγος

withies twice

λύγοισιν, λύγους

dative plural feminine noun; accusative plural feminine noun

λύγος = pliant willow twigs used as rope, a real Homeric detail of shepherd craft

• τοὺς ἀκέων συνέεργον ἐυστρεφέεσσι λύγοισιν,
• εἴασʼ· αὐτὰρ ἐγὼ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε,

λύκος

wolves 3 times

λύκοι, λύκους

nominative plural masculine noun; accusative plural masculine noun

• ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦσαν ὀρέστεροι ἠδὲ λέοντες,
• ὣς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες
• ἢ σῦς ἠὲ λύκους ποιήσεται ἠὲ λέοντας,

λύω

loosed; to loose; gave way 57 times

λύτο, ἔλυσαν, λῦσαι, ἔλυσε, λῦσαί, λύθεν, λῦσε, λύει and 17 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active infinitive; aorist passive indicative, 3rd singular verb

imperative λῦ(ε) 'loose!' — Menelaus's command breaking off his rebuke

• ἥ τʼ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει·
• ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, λῦσεν δʼ ἀγορὴν αἰψηρήν.
• ἕζετο Τηλέμαχος. τοὶ δὲ πρυμνήσιʼ ἔλυσαν,

λυγρός

wretched; grievous; grim 31 times

λυγρὸν, λυγρὰ, λυγρά, λυγρῷ, λυγρῆς, λύγρ, λυγρόν, λυγροῖς and 2 more

accusative plural neuter adjective; accusative singular masculine adjective; genitive singular feminine adjective

λύγρα 'baleful/harmful' modifying φάρμακα, the drugs hidden in the feast.

• λυγρόν, ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο Παλλὰς Ἀθήνη.
• λυγρῆς, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
• σχέσθε, φίλοι, καί μʼ οἶον ἐάσατε πένθεϊ λυγρῷ

λυκάβας

year twice

λυκάβαντος

λυκάβας, a rare poetic word for 'year/cycle of seasons' — used only here and once elsewhere in Homer, disputed etymology

• τοῦδʼ αὐτοῦ λυκάβαντος ἐλεύσεται ἐνθάδʼ Ὀδυσσεύς.
• τοῦδʼ αὐτοῦ λυκάβαντος ἐλεύσεται ἐνθάδʼ Ὀδυσσεύς,

λυσιμελής

limb-loosening twice

λυσιμελής, λυσιμελὴς

Epithet for sleep (ὕπνος), elided from prior line; 'limb-loosener' formula for deep sleep.

• λυσιμελής, ἄλοχος δʼ ἄρʼ ἐπέγρετο κεδνὰ ἰδυῖα·
• λυσιμελὴς ἐπόρουσε, λύων μελεδήματα θυμοῦ.

λώβη

disgrace; from outrage; insolence 7 times

λώβην, λώβη, λώβης

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

λώβη 'outrage, disgrace' as predicate noun, strong moral judgment opening the sentence for emphasis.

• σοί κʼ αἶσχος λώβη τε μετʼ ἀνθρώποισι πέλοιτο.
• λώβης ἴσχεσθαι θυμαλγέος, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον
• τάων νῦν λώβην τε καὶ αἴσχεα πόλλʼ ἀλεείνων

λωίων

better; more profitable; more generously 5 times

λωίτερον, λώϊον, λώιόν

nominative singular neuter adjective; accusative singular neuter comparative adjective; nominative singular neuter comparative adjective

λωίτερον, an old comparative form of ἀγαθός ('better'), paired with ἄμεινον for emphasis — two near-synonym comparatives stacked together.

• εἰ δʼ ὕμιν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
• εἰ δʼ ὑμῖν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
• παυέσθων· καὶ γάρ σφιν ἄφαρ τόδε λώιόν ἐστιν.

λωτός

of lotus; clover; lotus 5 times

λωτοῖο, λωτὸς, λωτὸν

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

Partitive genitive again with a verb of tasting (πάσασθαι) — 'some lotus,' not the whole plant.

• εὐρέος, ᾧ ἔνι μὲν λωτὸς πολύς, ἐν δὲ κύπειρον
• ἡμετέροις, ἀλλά σφι δόσαν λωτοῖο πάσασθαι.
• τῶν δʼ ὅς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν,

Λωτοφάγοι

Lotus-eaters; of the Lotus-eaters; Lotus-eating 5 times

Λωτοφάγων, Λωτοφάγοισιν, Λωτοφάγοι, Λωτοφάγοισι

genitive plural masculine noun; dative plural masculine noun; nominative plural masculine noun

Λωτοφάγοι, a 'speaking name' compound (λωτός + φαγ-) built right into the ethnonym.

• γαίης Λωτοφάγων, οἵ τʼ ἄνθινον εἶδαρ ἔδουσιν.
• οἱ δʼ αἶψʼ οἰχόμενοι μίγεν ἀνδράσι Λωτοφάγοισιν·
• οὐδʼ ἄρα Λωτοφάγοι μήδονθʼ ἑτάροισιν ὄλεθρον