φ

φάος

light; the light; eyes 23 times

φάος, φάεα, φάει

accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun; accusative plural neuter noun

φάος ἠελίοιο 'the light of the sun' is a set epic phrase for being alive.

• ἤδη γὰρ φάος οἴχεθʼ ὑπὸ ζόφον, οὐδὲ ἔοικεν·
• ἤθελʼ ἔτι ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
• ἤ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο,

φάρμακον

drugs; drug; a drug 16 times

φάρμακον, φάρμακ, φάρμακα

accusative plural neuter noun; accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun

φάρμακον 'drug/poison' — same word can mean remedy or poison, context (θυμοφθόρα) marks it deadly

• φάρμακον ἀνδροφόνον διζήμενος, ὄφρα οἱ εἴη
• ἐλθεῖν, ὄφρʼ ἔνθεν θυμοφθόρα φάρμακʼ ἐνείκῃ,
• αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς οἶνον βάλε φάρμακον, ἔνθεν ἔπινον,

Φάρος

Pharos once

Φάρον

Naming the island Pharos—a real geographic anchor for the tale's fantastic events.

• Αἰγύπτου προπάροιθε, Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσι,

φάσγανον

sword; swords; the sword 10 times

φάσγανον, φασγάνῳ, φάσγανα, φάσγανά

accusative singular neuter noun; dative singular neuter noun; accusative plural neuter noun

• καὶ τότʼ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ
• ἥμεθʼ, ἐγὼ μὲν ἄνευθεν ἐφʼ αἵματι φάσγανον ἴσχων,
• ἀλλʼ ἀποχάζεο βόθρου, ἄπισχε δὲ φάσγανον ὀξύ,

φάσκω

used to say; claimed; kept saying 15 times

ἔφασκε, ἔφασκεν, φάσχ, ἔφασκον, φάσκεν, φάσκε, ἐφάσκεθ, φάσκ

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 1st singular verb; imperfect active indicative, 2nd plural verb

ἔφασκον, iterative-flavored imperfect of φάσκω, 'kept saying/promising,' stresses repeated assurance.

• Νέστωρ φάσχʼ ὁ γέρων, ὅτʼ ἐπιμνησαίμεθα σεῖο
• τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον, ἠδὲ ἔφασκον
• ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε

φάτις

report, fame; talk, rumor; word 3 times

φάτις, φάτιν

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

φάτις ‘rumor, report’ — news of the suitors' deaths will spread fast; Odysseus fears reprisal.

• ἐκ γάρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναβαίνει
• ἀλλʼ αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν,
• αὐτίκα γὰρ φάτις εἶσιν ἅμʼ ἠελίῳ ἀνιόντι

φᾶρος

cloak; robe; cloth 23 times

φᾶρος, φάρε, φᾶρός, φάρει, φάρεα

accusative singular neuter noun; accusative plural neuter noun; dative singular neuter noun

φᾶρος, the famous shroud for Laertes — setup for Penelope's weaving trick

• μίμνετʼ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος
• ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
• αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,

φαάντατος

brightest once

φαάντατος

φαάντατος, superlative epithet for the morning star (Venus), a formulaic Homeric image

• εὖτʼ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος, ὅς τε μάλιστα

φαγεῖν

to eat; ate; eating 20 times

φαγέμεν, φάγοι, φάγον, φάγοιτε, φάγωσιν, φαγόντε, φάγῃσιν, φαγὼν and 6 more

aorist active infinitive; present active subjunctive, 3rd plural verb; aorist active optative, 3rd singular verb

dual participle φαγόντε agreeing with νῶι, matching the dual subject

• εἴ χʼ ὑμεῖς γε φάγοιτε, τάχʼ ἄν ποτε καὶ τίσις εἴη·
• οὕτω ὑπερφιάλους, μή τοι κατὰ πάντα φάγωσιν
• ἦ μὲν δὴ νῶι ξεινήια πολλὰ φαγόντε

Φαέθουσα

Phaethousa once

Φαέθουσά

one of Helios's daughters, her name meaning 'the shining one.'

• νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,

φαέθω

blazing; blazing, shining; shining 4 times

φαέθων

epic epithet-participle for the sun, 'shining' - formulaic pairing with ἠέλιος

• οὔτε ποτʼ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν,
• ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν,
• οὔτε μιν Ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν,

φαεινός

shining; shining, bright; bright 18 times

φαεινὰς, φαεινήν, φαεινῇ, φαεινοῦ, φαεινόν, φαεινῆς, φαεινῷ, φαειναί and 4 more

accusative plural feminine adjective; accusative singular feminine adjective; dative singular feminine adjective

• τόν ῥʼ Ἠοῦς ἔκτεινε φαεινῆς ἀγλαὸς υἱός·
• ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι·
• σταθμοῖιν ἑκάτερθε· θύραι δʼ ἐπέκειντο φαειναί.

φαεσίμβροτος

light-giving-to-mortals; light-giver to mortals twice

φαεσιμβρότου, φαεσίμβροτος

genitive singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective

φαεσίμβροτος: compound epithet of Helios, 'giving light to mortals'

• ἄμφω δʼ ἐκγεγάτην φαεσιμβρότου Ἠελίοιο
• οὐδʼ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσʼ ὑπὸ γαῖαν,

Φαίαξ

of the Phaeacians; Phaeacians; the Phaeacians 75 times

Φαιήκων, Φαίηκες, Φαιήκεσσι, Φαίηκας, Φαιήκεσσιν, Φαιήκεσσ, Φαίηξιν, Φαίηκές

genitive plural masculine noun; nominative plural masculine noun; dative plural masculine noun

Φαίηκες, the seafaring people of Scheria who host Odysseus.

• Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
• γαίης Φαιήκων, ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ·
• καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα

φαίαξ

the Phaeacians; of Phaeacian twice

Φαίηκας, Φαιήκων

accusative plural feminine noun; genitive plural masculine adjective

Accusative of the person before whom shame is felt, not a direct object in the usual sense.

• αἴδετο γὰρ Φαίηκας ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λείβων.
• φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν ἐυεργέα νῆα

φαίδιμος

glorious; shining; son 20 times

φαίδιμος, φαίδιμ, φαίδιμον, φαιδίμῳ

nominative singular masculine adjective; vocative singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective

φαίδιμ(ε) Ὀδυσσεῦ: a formulaic epic address to Odysseus, vocative epithet-plus-name.

• ἡ δʼ αὖτε Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱὸν
• οὓς ἄγʼ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου φαίδιμος υἱός,
• ἤιομεν, ὡς ἐκέλευες, ἀνὰ δρυμά, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ·

φαίνω

appeared; appearing; appears 96 times

φάνη, φαίνετο, φαινομένηφιν, φαίνεται, φαίνετ, φαινομένηφι, φάνεσκε, φανῆναι and 35 more

aorist passive indicative, 3rd singular verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd singular verb

Aorist infinitive φῆναι as the object of ᾐτέομεν, 'asked (him) to show'.

• ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
• οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵνʼ ἀθανάτοισι φαείνοι
• ᾐτέομεν δὲ θεὸν φῆναι τέρας· αὐτὰρ ὅ γʼ ἡμῖν

φαρέτρα

quiver 8 times

φαρέτρην, φαρέτρη, φαρέτρῃ, φαρέτρης

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun

• οὐ γὰρ Φαιήκεσσι μέλει βιὸς οὐδὲ φαρέτρη,
• ἂψ ἐπέθηχʼ, ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμʼ ἐπιθείη.
• ἔνθα δὲ τόξον κεῖτο παλίντονον ἠδὲ φαρέτρη

φέριστος

good sir; mightiest one twice

φέριστε

φέριστε, superlative vocative ('best one'), is a polite/flattering form of address, common in Homeric dialogue.

• ἀλλʼ ἐθέλω σε, φέριστε, περὶ ξείνοιο ἐρέσθαι,
• ἀλλʼ αἰδεῖο, φέριστε, θεούς· ἱκέται δέ τοί εἰμεν,

φέρτατος

stronger; strongest; better 13 times

φέρτεροί, φέρτερόν, φέρτερος, φέρτεροι, φέρτατος, φέρτατ, φέρτατοι, φέρτερός

nominative plural masculine adjective; nominative singular masculine adjective; nominative singular neuter adjective

φέρτεροι is comparative in force though the lemma looks superlative (φέρτατος) — epic comparative/superlative overlap.

• οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε.
• οἵ σφεας σινέσκοντο, βίηφι δὲ φέρτεροι ἦσαν.
• δίσκῳ δʼ αὖ πάντων πολὺ φέρτατος ἦεν Ἐλατρεύς,

φέρω

carrying; bringing; carried 185 times

φέρων, φέρουσα, φέρε, φέρον, φέρεσθαι, φέρει, φέροντες, ἔνεικε and 43 more

present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active participle, nominative singular feminine

This line repeats l428 almost verbatim (ἅμ᾽ αἰθομένας δαΐδας φέρε), a hallmark of oral-formulaic Homeric composition.

• ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
• ἔγχος μέν ῥʼ ἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρὴν
• χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα

φείδομαι

spare; I would spare 3 times

φείδεο, πεφιδοίμην

present medio-passive imperative, 2nd singular verb; aorist middle optative, 1st singular verb

ἂν + optative πεφιδοίμην is a potential optative ('I would spare'), not a contrary-to-fact construction (which uses ἄν + past indicative)

• οὐδʼ ἂν ἐγὼ Διὸς ἔχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην
• ἠδὲ χρύσεα δῶρα, τετυγμένα· φείδεο δʼ ἡμέων
• νῦν δʼ ὁ μὲν ἐν μοίρῃ πέφαται, σὺ δὲ φείδεο λαῶν

Φείδων

Pheidon twice

Φείδων

proper name in apposition to βασιλεὺς, the Thesprotian king

• ἔνθα με Θεσπρωτῶν βασιλεὺς ἐκομίσσατο Φείδων
• ὥς μοι Θεσπρωτῶν βασιλεὺς μυθήσατο Φείδων·

φεύγω

escaped; fleeing; fled 53 times

φύγεν, φεύγων, φύγοιμεν, φύγον, φύγοι, φύγομεν, φυγέειν, φεύγετε and 20 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; present active participle, nominative singular masculine; aorist active optative, 1st plural verb

Perfect participle πεφευγότες stresses the settled state of having survived, not just the past act.

• ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον,
• οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν·
• εἰς Ἰθάκην, οὐδʼ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων

φήμη

an omen; at the omen 3 times

φήμην, φήμῃ

accusative singular feminine noun; dative singular feminine noun

• ὣς φάτο, χαῖρε δὲ φήμῃ Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,
• φήμην τίς μοι φάσθω ἐγειρομένων ἀνθρώπων
• φήμην δʼ ἐξ οἴκοιο γυνὴ προέηκεν ἀλετρὶς

Φήμιος

Phemius; of Phemius 4 times

Φήμιος, Φημίῳ, Φήμιε

nominative singular masculine noun; dative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

The bard's name is delayed to the start of the next line — classic Homeric enjambment for suspense/emphasis.

• Φημίῳ, ὅς ῥʼ ἤειδε παρὰ μνηστῆρσιν ἀνάγκῃ.
• Φήμιε, πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια οἶδας,
• Φήμιος· αὐτὰρ ὁ χειρὸς ἑλὼν προσέειπε συβώτην·

φήνη

sea-eagle; sea-eagles twice

φήνῃ, φῆναι

dative singular feminine noun; nominative plural feminine noun

φήνη is a rare bird word; Athena vanishes in a bird's shape, a common divine-epiphany motif.

• φήνῃ εἰδομένη· θάμβος δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας.
• φῆναι ἢ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες, οἷσί τε τέκνα

φῆμις

talk; talk/rumor; the council 6 times

φῆμιν, φῆμις

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

φῆμις here means public opinion/rumor whose pressure compelled compliance

• τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα, μή τις ὀπίσσω
• ἦεν ἀνήνασθαι, χαλεπὴ δʼ ἔχε δήμου φῆμις.
• οἱ μὲν ἄρʼ ἐς θῶκον πρόμολον, δήμοιό τε φῆμιν,

φημί

he spoke; spoke; she spoke 407 times

ἔφατ, φάτο, ἔφαθ, ἐφάμην, ἔφη, φημι, φάτ, ἔφαν and 42 more

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; aorist indicative, 3rd singular verb; imperfect medio-passive indicative, 1st singular verb

φῇσιν preserves the archaic athematic subjunctive ending -σιν of φημί, a Homeric relic beside later Attic φῇ.

• ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκʼ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
• ὣς ἔφαθʼ Ἑρμείας, ἀλλʼ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο
• φῇσιν ἐλεύσεσθαι· τοῦ δʼ ὤλετο νόστιμον ἦμαρ.

φθάνω

you outstripped; let us anticipate; getting there first 5 times

ἔφθης, φθέωμεν, φθάμενος, φθῆ, φθέωσι

aorist active indicative, 2nd singular verb; aorist active subjunctive, 1st plural verb; aorist middle participle, nominative singular masculine

φθάνω 'to be first/beat someone to it' + participle ἰών: 'you arrived on foot before I did.'

• ἔφθης πεζὸς ἰὼν ἢ ἐγὼ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
• ἀλλὰ φθέωμεν ἑλόντες ἐπʼ ἀγροῦ νόσφι πόληος
• οὐτάμεναι μεμαώς· ὁ δέ μιν φθάμενος ἔλασεν σῦς

φθέγγομαι

of one speaking; let us call out; called out 8 times

φθέγγοντο, φθεγξαμένου, φθεγγώμεθα, φθεγξάμενος, φθεγξάμενός, φθεγγομένου

imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; aorist middle participle, genitive singular masculine; present medio-passive subjunctive, 1st plural verb

Hortatory subjunctive φθεγγώμεθα: 'let us speak/call' — a command to the group.

• εἰ δὲ φθεγξαμένου τευ ἢ αὐδήσαντος ἄκουσε,
• ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον.
• ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.

φθίω

waning; waste away; to destroy 22 times

φθινόντων, φθίνουσιν, φθῖσαι, φθίσθαι, φθίνοντος, φθίῃς, φθινέτω, φθῖτ and 7 more

present active participle, genitive plural masculine; present active indicative, 3rd plural verb; aorist active infinitive

subjunctive after ὥς κε expresses purpose ('so that you may perish'), not a clause of fearing

• ὥς κε δόλῳ φθίῃς, τάδε δʼ αὐτοὶ πάντα δάσονται.
• ὃν καὶ Ὀδυσσῆος φθῖσαι γόνον ἀντιθέοιο.
• φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω.

φθινύθω

waste away; keep wasting away; wear away 8 times

φθινύθουσιν, φθινύθουσι, φθινύθει, φθινύθω

present active indicative, 3rd plural verb; present active indicative, 3rd singular verb; present active subjunctive, 1st singular verb

φθινύθουσι 'waste away, die off' — reinforcing the eerie changelessness of the sacred herds.

• ποιῆσαι δύναται· τοὶ δὲ φθινύθουσιν ἔδοντες
• τῆς δʼ ἐλεεινοτάτῳ ἄχεϊ φθινύθουσι παρειαί·
• ἠδʼ ἄλλων ἑτάρων, οἵ μευ φθινύθουσι φίλον κῆρ

φθισίμβροτος

man-destroying once

φθισίμβροτον

φθισίμβροτον: rare compound epithet for the aegis, 'mortal-destroying' — signals divine intervention turning the tide.

• δὴ τότʼ Ἀθηναίη φθισίμβροτον αἰγίδʼ ἀνέσχεν

φθόγγος

voice; with talk 5 times

φθόγγον, φθόγγῳ

accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun

• δεισάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτόν τε πέλωρον.
• ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ
• φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.

φθογγή

sound; voice twice

φθογγὴν, φθογγῆς

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

φθογγή 'voice/sound', here the bleating of flocks

• καπνόν τʼ αὐτῶν τε φθογγὴν ὀίων τε καὶ αἰγῶν.
• φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς,

φθονέω

do you begrudge; begrudge; would grudge 7 times

φθονέω, φθονέοιμι, φθονέεις, φθονέειν

present active indicative, 1st singular verb; present active optative, 1st singular verb; present active indicative, 2nd singular verb

οὔτε...οὔτε correlative 'neither...nor', governing genitive of the thing withheld

• μῆτερ ἐμή, τί τʼ ἄρα φθονέεις ἐρίηρον ἀοιδὸν
• οὔτε τοι ἡμιόνων φθονέω, τέκος, οὔτε τευ ἄλλου.
• τούτων σοι φθονέοιμι καὶ οἰκτρότερʼ ἄλλʼ ἀγορεύειν,

φίλος

dear; friends; friend 334 times

φίλον, φίλος, φίλοι, φίλην, φίλη, φίλα, φίλ, φίλων and 14 more

nominative singular masculine adjective; nominative singular neuter adjective; accusative singular masculine adjective

vocative address; φίλοι (an adjective used substantively) modifies an implied/elided noun such as 'men' — φίλοι itself already supplies the term of endearment.

• καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι. θεοὶ δʼ ἐλέαιρον ἅπαντες
• δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
• ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε. οὔ νύ τʼ Ὀδυσσεὺς

φίλτατος

dearest 3 times

φιλτάτη, φίλτατός, φίλταθ

nominative singular feminine superlative adjective; nominative singular masculine adjective; vocative singular masculine adjective

• ἥ οἱ γαιάων πολὺ φιλτάτη ἐστὶν ἁπασέων.
• τῷ μοι Τηλέμαχος πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν
• ὦ Ἀρκεισιάδη, πάντων πολὺ φίλταθʼ ἑταίρων,

φιλέω

loved; used to love; to love 46 times

ἐφίλει, φιλέειν, φιλέεσκε, φιλέει, φίλει, φιλήσεαι, φιλέεσκεν, φιλέων and 20 more

imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active infinitive; present active indicative, 3rd singular verb

φιλέεσκε has the iterative -εσκε suffix, marking repeated/habitual past action: 'she loved him, again and again, over time.'

• χαῖρε, ξεῖνε, παρʼ ἄμμι φιλήσεαι· αὐτὰρ ἔπειτα
• ἀλλὰ πατήρ οἱ δῶκεν ἐμός· φιλέεσκε γὰρ αἰνῶς—
• δμῳάων φιλέεσκε, καὶ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα.

φιλήρετμος

oar-loving 8 times

φιληρέτμοισι, φιληρέτμοισιν

φιλήρετμος, 'oar-loving,' is a compound epithet marking the Taphians as a seafaring people.

• υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω.
• υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσει.
• ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη

φιλόξενος

hospitable; kind to strangers; friendly to strangers 4 times

φιλόξεινοι

φιλόξενος 'guest-loving', the key Homeric value-word for hospitality (xenia)

• ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
• οἵ τε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.
• ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.

φιλότης

in love; friendship; out of friendship 23 times

φιλότητι, φιλότητος, φιλότητά, φιλότητα, φιλότητ

dative singular feminine noun; accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

φιλότητι, dative of cause/manner explaining why the crew follows Telemachus

• οἱ δʼ ἄλλοι φιλότητι νεώτεροι ἄνδρες ἕπονται,
• ᾧ θυμῷ εἴξασα, μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
• τερπέσθην φιλότητι, παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.

Φιλοίτιος

Philoetius 5 times

Φιλοίτιος, Φιλοίτιε

nominative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

Vocative address to the loyal cowherd, one of Odysseus's faithful servants.

• τοῖσι δʼ ἐπὶ τρίτος ἦλθε Φιλοίτιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,
• σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Φιλοίτιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,
• σοὶ δέ, Φιλοίτιε δῖε, θύρας ἐπιτέλλομαι αὐλῆς

Φιλοκτήτης

Philoctetes twice

Φιλοκτήτην, Φιλοκτήτης

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun

the legendary archer entrusted with Herakles' bow — a name-drop that raises the stakes of Odysseus's boast

• εὖ δὲ Φιλοκτήτην, Ποιάντιον ἀγλαὸν υἱόν.
• οἶος δή με Φιλοκτήτης ἀπεκαίνυτο τόξῳ

Φιλομηλεΐδης

Philomeleides twice

Φιλομηλεΐδῃ

Local Lesbian king Odysseus wrestled and beat, per the boast Menelaus recalls; dative of the person contended against.

• ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς,
• ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς,

φιλομμειδής

laughter-loving once

φιλομμειδὴς

epithet φιλομμειδής, standing epithet of Aphrodite

• ἡ δʼ ἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη,

φόβος

of fear once

φόβου

genitive with ἔσχοντο 'held themselves from' — verb of ceasing takes genitive

• ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἔσχοντο φόβου μεγάθυμοι Ἀχαιοί·

φόνος

murder; slaughter; death 26 times

φόνον, φόνος, φόνου, φόνοιο, φόνῳ, φόνοι

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun

• ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει
• ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει.
• Ἀργείων Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες.

Φόρκυς

of Phorcys 3 times

Φόρκυνος

• Φόρκυνος θυγάτηρ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος,
• Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
• Φόρκυνος μὲν ὅδʼ ἐστὶ λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,

φόρμιγξ

lyre; the lyre; of the lyre 15 times

φόρμιγγα, φόρμιγγος, φόρμιγγός, φόρμιγξ, φόρμιγγι

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; nominative singular feminine noun

• κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν
• φόρμιγγός θʼ, ἣ δαιτὶ συνήορός ἐστι θαλείῃ·
• κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν,

φόως

light 3 times

φόως

• ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
• νήησαν ξύλα πολλά, φόως ἔμεν ἠδὲ θέρεσθαι.
• ὦρσεν, ἵνʼ ἀνθρώποισι φόως φέροι· ὦρτο δʼ Ὀδυσσεὺς

φόωσδε

toward the light once

φόωσδε

Directive suffix -δε: 'to/toward the light,' i.e. back to the living world.

• ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο· ταῦτα δὲ πάντα

φοβέω

they shrank away once

φόβηθεν

φόβηθεν, aorist passive of φοβέω with active meaning 'fled in fear,' common Homeric usage.

• κνυζηθμῷ δʼ ἑτέρωσε διὰ σταθμοῖο φόβηθεν.

Φοῖβος

Phoebus; of Phoebus 3 times

Φοῖβος, Φοίβου

nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

Φοῖβος 'radiant/bright,' Apollo's standing cult epithet, always paired with his name in formula.

• ἔνθα κυβερνήτην Μενελάου Φοῖβος Ἀπόλλων
• ὣς γάρ οἱ χρείων μυθήσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
• Φοίβου Ἀπόλλωνος. ὁ δέ μοι πόρεν ἀγλαὰ δῶρα·

Φοῖνιξ

Phoenicians; a Phoenician; Phoenician 6 times

Φοίνικες, Φοίνικας, Φοῖνιξ, Φοίνισσ, Φοινίκων

nominative plural masculine noun; accusative plural masculine noun; nominative singular masculine noun

• αὐτίκʼ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν Φοίνικας ἀγαυοὺς
• δὴ τότε Φοῖνιξ ἦλθεν ἀνὴρ ἀπατήλια εἰδώς,
• ἔνθα δὲ Φοίνικες ναυσίκλυτοι ἤλυθον ἄνδρες,

φοινικοπάρῃος

crimson-cheeked twice

φοινικοπαρῄους

φοινικοπάρῃος 'red-cheeked' describes painted prows—a vivid compound epithet unique to this formula.

• οὐδʼ ἄρα τοί γʼ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους
• οὐδʼ ἄρα τοί γʼ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους,

φοιτάω

came thronging; range about; kept coming 8 times

ἐφοίτων, φοίτων, φοιτῶσ, φοίτα

imperfect active indicative, 3rd plural verb; present active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

Eurymachus dismisses bird-omens generally, undercutting the seer's authority just claimed in the previous lines.

• φοιτῶσʼ, οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
• οἱ δὲ βοῆς ἀίοντες ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος,
• φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος,

φορέω

carried; carry; carried, bore 20 times

ἐφόρει, φορέουσι, φορέειν, φόρεον, φορέῃσιν, φορέῃσι, φοροίη, φορῆναι and 4 more

imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active indicative, 3rd plural verb; present active infinitive

imperfect: repeated/ongoing action, 'kept carrying' him over the waves

• ὅπλʼ ἐτίθει, τά τε νῆες ἐύσσελμοι φορέουσι.
• τὸν δʼ ἐφόρει κατὰ πόντον ἀπείρονα κυμαίνοντα.
• τὴν δʼ ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα.

φορμίζω

playing the lyre 3 times

φορμίζων

φορμίζων, from φόρμιγξ 'lyre' — denominative verb built directly on the instrument's name.

• ἦ τοι ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν.
• φορμίζων, δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατʼ αὐτούς,
• αὐτὰρ ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν

φορτίς

of a freighter; freighter twice

φορτίδος

φορτίς, a broad cargo/merchant ship, distinct from a swift warship

• φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
• φορτίδος εὐρείης, ἥ τʼ ἐκπεράᾳ μέγα λαῖτμα·

φορύσσω

smearing once

φορύξας

φορύξας aorist participle 'having smeared' — the beating leaves him drenched in blood.

• δώματος ἐκπέμψῃσι, φορύξας αἵματι πολλῷ.

φράζω

consider; devised; let us consider 63 times

φράζεσθαι, πέφραδ, πέφραδε, φράζεο, φράζευ, φραζώμεθ, φράσαι, φράσσεται and 27 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; present medio-passive infinitive; present medio-passive subjunctive, 1st plural verb

Middle infinitive φράζεσθαι used as an imperative ('be sure to consider') — a common Homeric way of issuing commands via infinitive.

• φράσσεται ὥς κε νέηται, ἐπεὶ πολυμήχανός ἐστιν.
• οἷσιν ἐνὶ μεγάροισι· σὲ δὲ φράζεσθαι ἄνωγα,
• μῦθον πέφραδε πᾶσι, θεοὶ δʼ ἐπὶ μάρτυροι ἔστων.

φράσσω

he fenced once

φράξε

φράξε: aorist, 'walled/fenced' the raft's sides

• φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι

φρήν

mind; heart; in mind 163 times

φρεσὶ, φρεσὶν, φρένας, φρένα, φρένες, φρεσίν, φρέν, φρενὶ

dative plural noun; accusative singular feminine noun; accusative plural feminine noun

φρένας (lit. 'midriff/heart-mind,' pl.) is Homer's word for the seat of thought and feeling — glossed here simply as 'mind.'

• ὣς ἔφαθʼ Ἑρμείας, ἀλλʼ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο
• μᾶλλον ἐποτρύνω καί οἱ μένος ἐν φρεσὶ θείω,
• ὀσσόμενος πατέρʼ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν, εἴ ποθεν ἐλθὼν

Φρόνιος

of Phronius; Noemon 3 times

Φρονίοιο

• ἡ δʼ αὖτε Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱὸν
• τοῖς δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἐγγύθεν ἐλθὼν
• τὸν δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἀντίον ηὔδα·

φρόνις

wisdom; knowledge twice

φρόνιν

φρόνις, a rare noun (only here in Homer) meaning 'understanding, knowledge gained'.

• Νέστορʼ, ἐπεὶ περὶ οἶδε δίκας ἠδὲ φρόνιν ἄλλων·
• ἦλθε μετʼ Ἀργείους, κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν.

φρονέω

pondering; thinking; intending 35 times

φρονέων, φρονέοντι, φρονέουσ, φρονέοντες, φρονέω, φρονέῃσ, φρονέεις, φρονέῃσι and 2 more

present active participle, nominative singular masculine; present active participle, dative singular masculine; present active participle, nominative singular feminine

φρονέων ('thinking/intending') as a participle modifying the subject shows Hermes' good intent, even though the persuading failed — a classic Homeric concessive nuance.

• πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.
• τὰ φρονέων, μνηστῆρσι μεθήμενος, εἴσιδʼ Ἀθήνην.
• ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν ταῦτα φίλα φρονέων ἀγορεύεις,

φύλλον

leaves; of leaves; with leaves 12 times

φύλλων, φύλλα, φύλλοισι

genitive plural neuter noun; dative plural neuter noun; accusative plural neuter noun

φύλλων genitive describing πτόρθον, 'a branch of leaves' — leafy branch used to cover himself

• εὐρεῖαν· φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή,
• ἐν δʼ ἄρα μέσσῃ λέκτο, χύσιν δʼ ἐπεχεύατο φύλλων.
• ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀθήνη

φύλοπις

din of battle; battle-din; battle-strife 3 times

φυλόπιδα, φυλόπιδος, φύλοπιν

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

φύλοπιν αἰνὴν 'dread strife' - formulaic pairing with πόλεμον for the horror of war

• φυλόπιδα στήσειν πολυάικος πολέμοιο.
• φυλόπιδος κρατερῆς, ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν
• ἢ προτέρω πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν

φύξιμος

refuge once

φύξιμον

φύξιμον, 'affording escape' — describes the land Ino promised as his refuge.

• γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι.

φύρω

stained; fouled; drenched 5 times

πεφυρμένη, πεφυρμένον, φύρσω

perfect medio-passive participle, nominative singular feminine; perfect medio-passive participle, accusative singular masculine; aorist active subjunctive, 1st singular verb

perfect participle πεφυρμένη 'soaked through'—an enduring state of the tear-stained bed

• ἐξέρυσʼ ὀφθαλμοῖο πεφυρμένον αἵματι πολλῷ.
• αἰεὶ δάκρυσʼ ἐμοῖσι πεφυρμένη, ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
• μή σε γέρων περ ἐὼν στῆθος καὶ χείλεα φύρσω

φύω

had grown; grow; clasped 21 times

φῦ, πεφύκει, φύντες, ἔφυν, πεφύασιν, πεφυῶτας, πεφύκασι, φύει and 4 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; pluperfect active indicative, 3rd singular verb; perfect active indicative, 3rd plural verb

φύντες, aorist of φύω ('grow, fix'), pictures the teeth sinking/growing into the lip — a vivid literal root behind the idiom.

• ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὀδὰξ ἐν χείλεσι φύντες
• ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
• ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,

φῦλον

tribes; tribe, race; whole breed 7 times

φῦλ, φῦλον, φῦλα

nominative plural neuter noun; accusative singular neuter noun; accusative plural neuter noun

• Φρόντιν Ὀνητορίδην, ὃς ἐκαίνυτο φῦλʼ ἀνθρώπων
• ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.
• δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων.

φυγοπτόλεμος

a battle-shirker once

φυγοπτόλεμος

φυγοπτόλεμος, 'flee-war,' is a stock Homeric term of reproach (used elsewhere as an insult, e.g. of Paris/Hector) reused here in litotes with οὐδέ for self-praise, not a word coined for this line.

• οὐδὲ φυγοπτόλεμος· νῦν δʼ ἤδη πάντα λέλοιπεν

φυή

in stature; in build; in form 6 times

φυήν, φυὴν

δέμας/φυήν: accusatives of respect, 'in body' and 'in stature' — specify how he is unlike the gods.

• οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν
• κοιμᾶτʼ ἀθανάτῃσι φυὴν καὶ εἶδος ὁμοίη,
• εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τʼ ἄγχιστα ἐίσκω·

φυλάσσω

guard; to guard; to keep safe 20 times

φυλάσσω, φυλάσσειν, φυλασσέμεναι, φυλάσσει, ἐφύλασσε, φυλάσσεις, φύλασσε, φυλάξω and 4 more

present active infinitive; present active indicative, 1st singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

φυλάσσοις, optative with κε — a polite/hypothetical "you would guard/keep" (Calypso's offer of immortality).

• πείθεσθαί τε γέροντι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν·
• ἔσχʼ, ἣ πάντʼ ἐφύλασσε νόου πολυϊδρείῃσιν,
• ἡδύν, ὅτις μετὰ τὸν λαρώτατος ὃν σὺ φυλάσσεις

φυσίζους

life-giving once

φυσίζοος

φυσίζοος, 'life-bearing' — striking epithet for earth that also entombs the dual heroes.

• τοὺς ἄμφω ζωοὺς κατέχει φυσίζοος αἶα·

φυτεύω

is sowing; sows, plants; they plant 10 times

φυτεύει, φύτευεν, φυτεύων, φυτεύουσιν, φυτεύσω

present active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active participle, nominative singular masculine

φυτεύει, literally 'plants,' a grim agricultural metaphor for causing doom

• ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει
• ὠδύσατʼ ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει;
• οὔτε φυτεύουσιν χερσὶν φυτὸν οὔτʼ ἀρόωσιν,

φυτόν

a plant; the plant; plant 4 times

φυτὸν, φυτόν

accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun

• οὔτε φυτεύουσιν χερσὶν φυτὸν οὔτʼ ἀρόωσιν,
• λιστρεύοντα φυτόν· ῥυπόωντα δὲ ἕστο χιτῶνα
• ἦ τοι ὁ μὲν κατέχων κεφαλὴν φυτὸν ἀμφελάχαινε·

φώκη

seals; of seals; for seals 7 times

φῶκαι, φώκας, φωκάων, φώκῃσι

nominative plural feminine noun; accusative plural feminine noun; genitive plural feminine noun

• ἀμφὶ δέ μιν φῶκαι νέποδες καλῆς ἁλοσύδνης
• φώκας μέν τοι πρῶτον ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν·
• τέσσαρα φωκάων ἐκ πόντου δέρματʼ ἔνεικε·

φώς

man; men; a man 35 times

φωτὶ, φῶτα, φωτῶν, φώς, φῶτας, φῶτες, φωτός, φῶτ and 2 more

accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun; genitive plural masculine noun

ἰσόθεος φώς, 'godlike man' — an epic formula applying divine-adjacent stature to Telemachus as he steps forward with new resolve.

• αὐτίκα δὲ μνηστῆρας ἐπῴχετο ἰσόθεος φώς.
• ἐν Τροίῃ, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι φῶτες ὄλοντο.
• καί ῥα ἑκάστῳ φωτὶ παρισταμένη φάτο μῦθον,

φωνέω

speaking; having spoken; spoke 83 times

φωνήσας, φώνησέν, φωνήσασ, ἐφώνησεν, φωνήσασα, φωνήσαντε, φωνησάσης

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular feminine

Formulaic closing line ὣς ἄρ᾽ ἐφώνησεν marks the end of a speech throughout Homer.

• καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
• ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, λῦσεν δʼ ἀγορὴν αἰψηρήν.
• καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

φωνή

voice; a sound; in voice 10 times

φωνή, φωνήν, φωνῇ, φωνὴν, φωνὴ

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun

• πάντων Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν.
• δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
• οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς φωνήν τε τρίχας τε