π

πάγχυ

utterly; wholly; altogether 12 times

πάγχυ

μάλα πάγχυ piles up two intensifiers — heavy sarcasm as Eumaeus mocks Melanthios's coming ordeal.

• πάγχυ διαρραίσει, βίοτον δʼ ἀπὸ πάμπαν ὀλέσσει.
• οὐδέ σε πάγχυ γε μῆτις Ὀδυσσῆος προλέλοιπεν,
• πάγχυ θεοῖς μακάρεσσι γονὴν Ἀρκεισιάδαο

πάλαι

long ago; long since 7 times

πάλαι

• αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
• πάντοσε χεῖρʼ ὀρέγων, ὡς εἰ πτωχὸς πάλαι εἴη.
• αὖα πάλαι, περίκηλα, νέον κεκεασμένα χαλκῷ,

πάλιν

back; back/again; back, again 18 times

πάλιν

• ἡ μὲν θαμβήσασα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει·
• ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι
• καὶ τότε δή ῥʼ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ.

πάλλω

we shook once

πάλλομεν

πάλλω 'shake/toss' the lots in a helmet — the standard Homeric method of drawing lots by chance.

• κλήρους δʼ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλομεν ὦκα·

πάμπαν

at all; utterly; altogether 17 times

πάμπαν

• πάγχυ διαρραίσει, βίοτον δʼ ἀπὸ πάμπαν ὀλέσσει.
• οὐδʼ Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε· βούλετο γάρ ῥα
• ὥς τέ τευ ἦ παρὰ πάμπαν ἀνείμονος ἠδὲ πενιχροῦ,

πάμπρωτος

first of all 5 times

πάμπρωτον

πάμπρωτον: intensive prefix παν- + πρῶτος, 'first of all' — epic emphasis word.

• νῆας μὲν πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,
• νῆα μὲν οὖν πάμπρωτον ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν,
• νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσατε ἤπειρόνδε,

πάνορμος

all-sheltering once

πάνορμοι

πάνορμος 'good for every mooring', a landscape epithet for safe harbors

• ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι

πάντῃ

everywhere; in every way, all around; all around 9 times

πάντη, πάντῃ, πάντ

• Τηλεμάχῳ ἐικυῖα κατὰ πτόλιν ᾤχετο πάντῃ,
• πάντῃ οἱ κατὰ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
• πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.

πάντοθεν

on every side; from every side 3 times

πάντοθεν

• μεῖναι ἐναντίβιον· περὶ γὰρ κακὰ πάντοθεν ἔστη.
• πάντοθεν ἐξ ἀγρῶν, οἱ δʼ ἤγαγον οἳ τὸ πάρος περ,
• στῆναι ἐναντίβιον· περὶ γὰρ κακὰ πάντοθεν ἔστη.

πάντοσε

in all directions; everywhere; on all sides 5 times

πάντοσε, πάντοσ

• πάντοσʼ ἀτυζομένων· ὁ δʼ ἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώς,
• πάντοσε κυκλοτερές, κατὰ δὲ ψυχρὸν ῥέεν ὕδωρ
• πάντοσε χεῖρʼ ὀρέγων, ὡς εἰ πτωχὸς πάλαι εἴη.

πάππας

papa once

πάππα

πάππα, an affectionate childlike vocative for 'father' — rare intimate register in epic

• πάππα φίλʼ, οὐκ ἂν δή μοι ἐφοπλίσσειας ἀπήνην

πάρειμι

being present; of what was at hand; passing by 30 times

παρεόντων, παρεῖναι, παρείη, πάρεστι, πάρεστιν, παρῆσθα, παριών, παρέμμεναι and 11 more

present active participle, genitive plural neuter; present active infinitive; present active indicative, 3rd plural verb

optative of πάρειμι in the 'if' clause, matching ἀμυναίμην for a contrary-to-fact wish.

• εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων·
• ἦ τʼ ἂν ἀμυναίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.
• εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.

πάρημαι

sitting beside; sitting there; sitting 8 times

παρήμενος, παρήμενον, παρήμενοι, παρημένω

present medio-passive participle, nominative singular masculine; present medio-passive participle, accusative singular masculine; present active participle, nominative dual masculine

παρημένω, dual participle matching γῦπε

• τῶν ἕν γέ σφιν ἄειδε παρήμενος, οἱ δὲ σιωπῇ
• γῦπε δέ μιν ἑκάτερθε παρημένω ἧπαρ ἔκειρον,
• δήεις τόν γε σύεσσι παρήμενον· αἱ δὲ νέμονται

πάροιθε

before; in front of; in front 11 times

πάροιθεν, πάροιθε, πάροιθ

adverb; preposition

• μᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθεν. ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσι νοήσας
• μνηστῆρες δὲ πάροιθεν Ὀδυσσῆος μεγάροιο
• παύσεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πολλὰ θεοὶ τελέουσι πάροιθεν.

πάρος

before; before, formerly; before now 49 times

πάρος

adverb; conjunction

πάρος here functions as 'until' governing the infinitive ἱκέσθαι, a common epic construction.

• ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.
• τάων αἳ πάρος ἦσαν ἐυπλοκαμῖδες Ἀχαιαί,
• ἡμεῖς δʼ οὔτʼ ἐπὶ ἔργα πάρος γʼ ἴμεν οὔτε πῃ ἄλλῃ,

πάσσαλος

on a peg; a peg; the peg 4 times

πασσαλόφι, πασσάλῳ, πασσάλου

dative plural masculine noun; dative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

πασσαλόφι, an old instrumental/locative case-form in -φι, archaic even for Homer.

• πασσάλῳ ἀγκρεμάσασα παρὰ τρητοῖσι λέχεσσι
• κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν
• κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν,

πάσσων

broader; sturdier; stouter 5 times

πάσσονα

accusative singular masculine comparative adjective; accusative singular feminine comparative adjective

πάσσονα, comparative of παχύς, 'stouter/fuller' — divine enhancement of Penelope's stature.

• μείζονά τʼ εἰσιδέειν καὶ πάσσονα, κὰδ δὲ κάρητος
• καί μιν μακρότερον καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι,
• καί μιν μακροτέρην καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι,

πάσχω

suffering; having suffered; suffered 81 times

πάσχων, πάσχοντες, πάθον, πάσχειν, πάσχετε, παθὼν, πάθεν, πάσχομεν and 34 more

present active participle, nominative singular masculine; present active participle, nominative plural masculine; aorist active participle, nominative singular masculine

subjunctive after μή in a negative purpose/fear clause: 'lest they suffer.'

• πολλὰ δʼ ὅ γʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
• δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
• ἔρχεσθʼ, ἀλλʼ ἀπάνευθεν ἐπʼ ἀγροῦ πήματα πάσχειν

πάτηρ

father; father (address); father (sir) 25 times

πάτερ

vocative πάτερ, direct address opening Telemachus's reply to Odysseus.

• αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
• τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,
• οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις

πάτρη

homeland; native land; from his homeland 6 times

πάτρης

• μοῦνος ἐὼν ἀγαπητός; ὁ δʼ ὤλετο τηλόθι πάτρης
• ὥς κʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
• νῦν δʼ ἔχεται κακότητι, ἄναξ δέ οἱ ἄλλοθι πάτρης

Πάτροκλος

Patroklos; Patroclus; of Patroklos 4 times

Πάτροκλος, Πατροκλῆος, Πατρόκλοιο, Πάτροκλόν

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• ἔνθα δὲ Πάτροκλος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,
• καὶ Πατροκλῆος καὶ ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
• μίγδα δὲ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος,

Πάφος

Paphos once

Πάφον

Aphrodite's famed cult site on Cyprus

• ἐς Πάφον· ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

πᾶς

all; to all; of all 537 times

πάντα, πάντες, πάντας, πάντων, πᾶσιν, πᾶσι, πάντ, πάντεσσι and 15 more

accusative plural neuter adjective; nominative plural masculine adjective; dative plural masculine adjective

πᾶσα agrees w/ ship, 'she wholly reeled' — the whole vessel shaken

• ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον,
• πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.
• πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς

παγχάλκεος

all-bronze; all bronze 4 times

παγχάλκεον, πάγχαλκος, πάγχαλκον

accusative singular neuter adjective; nominative singular feminine adjective; accusative singular feminine adjective

• δώσω οἱ τόδʼ ἄορ παγχάλκεον, ᾧ ἔπι κώπη
• χερσὶν ἔχων ῥόπαλον παγχάλκεον, αἰὲν ἀαγές.
• καὶ κυνέη πάγχαλκος, ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖα,

παίζω

began to play; play; playing 5 times

ἔπαιζον, παίζουσι, παιζούσας, παίσατε, παιζόντων

imperfect active indicative, 3rd plural verb; present active indicative, 3rd plural verb; present active participle, accusative plural feminine

παίζω imperative — command to begin the dance display for the guest

• σφαίρῃ ταὶ δʼ ἄρʼ ἔπαιζον, ἀπὸ κρήδεμνα βαλοῦσαι·
• ἀγρονόμοι παίζουσι, γέγηθε δέ τε φρένα Λητώ·
• παιζούσας, ἐν δʼ αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι·

παῖς

son; sons; children 128 times

πάϊς, παιδὸς, παιδὶ, παῖδα, παῖδες, παῖδ, παῖς, παίδων and 13 more

nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun

παιδός genitive after ἐπί 'go with/attend upon' a daughter, i.e. bridal gifts accompanying her.

• εἰ δὴ ἐξ αὐτοῖο τόσος πάϊς εἰς Ὀδυσῆος.
• ἠδέ κε καὶ ᾧ παιδὶ μέγα κλέος ἤρατʼ ὀπίσσω.
• πολλὰ μάλʼ, ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι.

Παιήων

Paeon once

Παιήονός

Paeon, the healing god later merged with Apollo; genitive marks descent

• ἀνθρώπων· ἦ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.

παιπαλόεις

rugged; rugged, craggy 9 times

παιπαλόεσσαν, παιπαλοέσσης

accusative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective

παιπαλόεις, 'craggy, rugged' — vivid epithet for a rocky island's terrain

• ἢ καθύπερθε Χίοιο νεοίμεθα παιπαλοέσσης,
• ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,
• μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,

παλάμη

hands; in her hand; in his hand 7 times

παλάμῃσι, παλάμῃ, παλάμηφιν, παλαμάων

dative plural feminine noun; dative singular feminine noun; genitive plural feminine noun

παλάμηφιν: archaic -φι(ν) case ending (dative/locative/instrumental in force) attached to παλάμη "hand, palm" — a relic epic case form, here functioning as the fixed dative

• οὐδοῦ ἐπʼ αὐλείου· παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος,
• βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ἀγορήν, παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος,
• δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,

παλάσσω

to draw lots; will spatter; caked 5 times

πεπαλαγμένον, πεπαλάσθαι, παλαξέμεν, πεπάλακτο

perfect medio-passive infinitive; future active infinitive; perfect medio-passive participle, accusative singular neuter

perfect middle infinitive πεπαλάσθαι, 'to have shaken/drawn lots' — used of casting lots in a helmet

• αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κλήρῳ πεπαλάσθαι ἄνωγον,
• αἵματί τʼ ἐγκεφάλῳ τε παλαξέμεν ἄσπετον οὖδας
• τῇ δʼ ἑτέρῃ σάκος εὐρὺ γέρον, πεπαλαγμένον ἄζῃ,

παλαίφατος

long-foretold; of old fame 3 times

παλαίφατα, παλαιφάτου

nominative plural neuter adjective; genitive singular feminine adjective

epithet formed from πάλαι 'long ago' + φημί 'spoken', modifying θέσφατα

• ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει.
• ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει
• οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι παλαιφάτου οὐδʼ ἀπὸ πέτρης.

παλαιός

old; old things; of the women of old 12 times

παλαιά, παλαιοῦ, παλαιοί, παλαιαί, παλαιῶν, παλαιή

accusative plural neuter adjective; nominative plural masculine adjective; nominative plural feminine adjective

παλαιῶν implied 'women' from context — genitive of comparison/source, 'among the ancients.'

• πολλοὶ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ, νέοι ἠδὲ παλαιοί,
• κέρδεά θʼ, οἷʼ οὔ πώ τινʼ ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν,
• αἴ κε νεώτερον ἄνδρα παλαιά τε πολλά τε εἰδὼς

παλίντιτος

of requital; requital twice

παλίντιτα

παλίντιτα, 'paid back in turn' — a compound built on 'again' + 'pay', naming exact retributive justice.

• αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι·
• αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι.

παλίντονος

back-bent twice

παλίντονον

nominative singular neuter adjective; accusative singular neuter adjective

παλίντονος 'bent back', epic epithet for the recurved hunting bow

• ἔνθα δὲ τόξον κεῖτο παλίντονον ἠδὲ φαρέτρη
• τόξον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην

παλιμπετής

back again, foiled once

παλιμπετὲς

παλιμπετές, adverbial 'back the way they came' — captures the suitors' failed ambush

• μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ· παλιμπετὲς ἀπονέωνται.

παλιμπλάζομαι

driven astray once

παλιμπλαγχθέντα

aorist passive participle of παλιμπλάζομαι, 'made to wander back off course' - echoes Odysseus's whole journey.

• ὑψερεφές, τῷ σʼ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γʼ ὀΐω

παλιρρόθιος

backwash; backward-rushing twice

παλιρρόθιον

παλιρρόθιον, 'the backward-rushing wave/undertow', vivid nautical term

• καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε, παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις
• τὴν δʼ αἶψʼ ἤπειρόνδε παλιρρόθιον φέρε κῦμα,

Παλλάς

Pallas 25 times

Παλλὰς, Παλλάδ

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

Παλλὰς Ἀθήνη, standard double-name formula for the goddess.

• ὣς εἰπὼν ἡγεῖθʼ, ἡ δʼ ἕσπετο Παλλὰς Ἀθήνη.
• τὸν δʼ ἐπαλαστήσασα προσηύδα Παλλὰς Ἀθήνη·
• λυγρόν, ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο Παλλὰς Ἀθήνη.

παλλάς

Pallas once

Παλλὰς

Epic epithet-name pair Παλλὰς Ἀθήνη forms a fixed formula filling the verse-end.

• ἡ δʼ εἰς εὐρύχορον Λακεδαίμονα Παλλὰς Ἀθήνη

παλύνω

sprinkle; I sprinkled; sprinkled 4 times

παλύνειν, πάλυνον, πάλυνεν, παλύνας

present active infinitive; imperfect active indicative, 1st singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb

• τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ παλύνειν.
• τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνον.
• θέρμʼ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν· ὁ δʼ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνεν·

παμμέλας

all-black; all black 3 times

παμμέλαν, παμμέλανας

accusative singular masculine adjective; accusative plural masculine adjective

παμμέλας, an intensified compound ('all'+'black') suiting an offering to chthonic powers.

• ταύρους παμμέλανας, ἐνοσίχθονι κυανοχαίτῃ.
• παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ὑμετέροισιν.
• παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ἡμετέροισι.

παμποίκιλος

richly embroidered once

παμποίκιλοι

παμποίκιλοι, superlative-force compound 'all-varied/richly patterned' describing Helen's woven robes.

• ἔνθʼ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι, οὓς κάμεν αὐτή.

παμφανόων

gleaming; all-blazing; shining 4 times

παμφανόωντα

present active participle, accusative plural neuter; present active participle, accusative singular masculine

epic compound epithet (πᾶν + φαίνω) with metrically lengthened -όωντα, formulaic of the sun.

• ἅρματα δʼ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα,
• πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα,
• ὣς ἄρʼ ἔφη, γρηῢς δὲ λέβηθʼ ἕλε παμφανόωντα

Παναχαιοί

the Achaeans; Achaeans; all the Achaeans 3 times

Παναχαιοί

Παναχαιοί, 'all the Achaeans together', an epic compound emphasizing collective mourning.

• τῷ κέν οἱ τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί,
• τῷ κέν οἱ τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί,
• τῷ κέν τοι τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί,

πανδαμάτωρ

all-conquering once

πανδαμάτωρ

epic epithet of sleep, 'tamer of all' — formulaic personification.

• ᾕρει πανδαμάτωρ· φάρυγος δʼ ἐξέσσυτο οἶνος

πανδήμιος

common/public once

πανδήμιος

'of the whole people'—describes a beggar known to everyone in town; not a recurring Homeric formula (this exact phrase appears only here).

• ἦλθε δʼ ἐπὶ πτωχὸς πανδήμιος, ὃς κατὰ ἄστυ

πανημέριος

all day long 5 times

πανημέριοι, πανημερίη, πανημερίης

nominative plural masculine adjective; nominative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective

πανημέριος 'the whole day' — a formulaic epic adverb marking sustained travel.

• οἱ δὲ πανημέριοι σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες.
• τόσσον ἄνευθʼ ὅσσον τε πανημερίη γλαφυρὴ νηῦς
• τῆς δὲ πανημερίης τέταθʼ ἱστία ποντοπορούσης·

παννύχιος

all night long 4 times

παννύχιος, παννυχίη

nominative singular masculine adjective; nominative singular feminine adjective

Adjective used adverbially, agreeing with the (feminine) ship.

• ἔνθʼ ὅ γε παννύχιος, κεκαλυμμένος οἰὸς ἀώτῳ,
• παννυχίη μέν ῥʼ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον.
• εὗδον παννύχιος καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ.

παντοῖος

of every kind; every kind of; of all kinds 20 times

παντοίην, παντοίων, παντοίοισι, παντοίῃς, παντοῖαι, παντοίοις, παντοίη, παντοῖοι and 1 more

accusative singular feminine adjective; dative plural masculine adjective; genitive plural neuter adjective

• παντοίων, παρὰ δέ σφι τίθει χρύσεια κύπελλα·
• παντοίοισι δόλοισι, μόγις δʼ ἐτέλεσσε Κρονίων.
• παντοίοισι δόλοισι, πατὴρ τεός, εἰ ἐτεόν γε

παπταίνω

glaring; peering; glancing about 9 times

παπταίνων, πάπτηνεν, παπταίνοντι, παπτήνας, παπτήνασα, παπταίνοντες, παπταίνοντε

present active participle, nominative singular masculine; aorist active indicative, 3rd singular verb; present active participle, dative singular masculine

vivid participle παπτήνας, 'looking around searchingly', typical epic vividness

• δεινὸν παπταίνων, αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώς.
• πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.
• νεῦσʼ ἐπὶ οἷ καλέσας· ὁ δὲ παπτήνας ἕλε δίφρον

παρά

beside; from; along 207 times

παρὰ, πὰρ, παρ, πάρα, παραὶ, πάρ, παρά

preposition; adverb

πάρα stands for πάρεστι, 'is available'—the verb εἰμί is understood (ellipsis), with anastrophe shifting the accent onto the preposition. Not elision (which is vowel-dropping, e.g. ἀλλ᾽).

• Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων
• χαῖρε, ξεῖνε, παρʼ ἄμμι φιλήσεαι· αὐτὰρ ἔπειτα
• πὰρ δʼ αὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον, ἔκτοθεν ἄλλων

παράκειμαι

lay ready; lay; lies open 3 times

παρεκέσκετ, παρέκειτο, παράκειται

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd singular verb

παράκειμαι 'lie beside/ready', iterative imperfect (-σκ-) marks a habitual spare cloak.

• πυκνὴν καὶ μεγάλην, ἥ οἱ παρεκέσκετʼ ἀμοιβάς,
• εἵλετο δʼ ὠκὺν ὀϊστόν, ὅ οἱ παρέκειτο τραπέζῃ
• νῦν ὑμῖν παράκειται ἐναντίον ἠὲ μάχεσθαι

παράκοιτις

wife; bedmate, wife; the wife 9 times

παράκοιτιν, παράκοιτις, παρακοίτι

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun

παράκοιτις, "bedfellow, wife" — Polydamna, wife of the Egyptian Thon, source of Helen's exotic drug lore.

• αὐτῷ καὶ παίδεσσι καὶ αἰδοίῃ παρακοίτι·
• θυγατέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παράκοιτις
• ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις

παράφημι

beguiling; win over; put off 3 times

παρφάσθαι, παρφάμενος

present middle infinitive; present participle, nominative singular masculine

παράφημι 'speak amiss/beside the point,' i.e. mislead with words — accuses the seer of manipulating Telemachus.

• παρφάμενος ἐπέεσσιν ἐποτρύνῃς χαλεπαίνειν,
• παρφάσθαι, ὅτε κέν σε μεταλλῶσιν ποθέοντες·
• παρφάσθαι, ὅτε κέν σε μεταλλῶσιν ποθέοντες·

παραδαρθάνω

lay beside once

παρέδραθεν

παραδαρθάνω 'lie down beside' — a dream-figure lying near the sleeper, a stock epic way of describing dream visitation.

• τῇδε γὰρ αὖ μοι νυκτὶ παρέδραθεν εἴκελος αὐτῷ,

παραδράω

serve once

παραδρώωσι

epic verb παραδράω, 'wait upon/serve alongside'

• οἷά τε τοῖς ἀγαθοῖσι παραδρώωσι χέρηες.

παρακλιδόν

evasively; aslant, evasively twice

παρακλιδόν, παρακλιδὸν

Rare adverb παρακλιδόν, 'aslant, evasively'—echoes παρὲξ, doubling the idea of speaking around the truth.

• ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν, οὐδʼ ἀπατήσω,
• ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδὸν οὐδʼ ἀπατήσω,

παραμείβω

passing by once

παραμειψάμενος

aorist middle participle παραμείβω, 'having passed beside'

• τὸν παραμειψάμενος μητρὸς περὶ γούνασι χεῖρας

παρανήχομαι

I swim along once

παρανήξομαι

παρανήξομαι: subjunctive with short vowel, epic aorist subjunctive spelled like a future — 'if I swim on further.'

• εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω παρανήξομαι, ἤν που ἐφεύρω

παραπείθω

having persuaded, beguiled; persuade, win over; persuading 3 times

παρπεπιθὼν, παραιπεπίθῃσιν, παρπεπιθόντες

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active subjunctive, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative plural masculine

παρα- prefix nuance: 'led astray by persuasion,' not honest persuasion

• ὅς μʼ ἄγε παρπεπιθὼν ᾗσι φρεσίν, ὄφρʼ ἱκόμεσθα
• Μέντορ, μή σʼ ἐπέεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδυσσεὺς
• σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα πτολίπορθον.

παραπλάζω

forced astray; blowing off course; warped 3 times

παρέπλαγξεν, παραπλάγξασα

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular feminine

παρέπλαγξεν, aorist of παραπλάζω 'make go astray', here of minds: 'unhinged'.

• καὶ Βορέης ἀπέωσε, παρέπλαγξεν δὲ Κυθήρων.
• ἱέμενον Τροίηνδε παραπλάγξασα Μαλειῶν·
• ἄσβεστον γέλω ὦρσε, παρέπλαγξεν δὲ νόημα.

παραπνέω

leak out once

παραπνεύσῃ

Subjunctive of purpose; vivid physical image of wind escaping the bag.

• ἀργυρέῃ, ἵνα μή τι παραπνεύσῃ ὀλίγον περ·

παρασταδόν

standing beside 3 times

παρασταδὸν

preposition; adverb

παρασταδόν, 'standing near,' a vivid formulaic detail of Odysseus moving man to man as he rouses each one.

• μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
• μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
• μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·

παρατεκταίνομαι

would frame up once

παρατεκτήναιο

παρατεκτήναιο, aorist middle optative — 'fabricate/invent,' a rare compound verb built on τέκτων 'craftsman.'

• αἶψά κε καὶ σύ, γεραιέ, ἔπος παρατεκτήναιο.

παρατίθημι

set beside; set before; set before them 25 times

παρέθηκε, παρέθηκεν, παρθέμενοι, παραθεῖτο, παραθείμην, παρτιθεῖ, πάρθεσαν, παρέθηχ and 1 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist participle, nominative plural masculine; aorist middle optative, 1st singular verb

παρθέμενοι, aorist middle participle of παρατίθημι 'set beside/risk', vivid metaphor of staking one's own life.

• σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
• δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
• παρτιθεῖ, εὖτʼ ἄν μιν κάματος κατὰ γυῖα λάβῃσιν

παρατροπέω

turning aside/evading once

παρατροπέων

παρατροπέω 'turn (someone) aside/mislead' — accuses Proteus of deflecting with a rhetorical question

• οἶσθα, γέρον, τί με ταῦτα παρατροπέων ἐρεείνεις;

παραυδάω

console; addressing kindly; speaking fair 4 times

παραύδα, παραυδήσας, παραυδῶν

present active imperative, 2nd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine; present active participle, nominative singular masculine

παραύδα, present imperative 'do not keep consoling' — Achilles rejects Odysseus's comfort.

• μὴ δή μοι θάνατόν γε παραύδα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
• καὶ μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας ἀποπέμψῃ.
• μειλιχίοις ἐπέεσσι παραυδῶν· οἱ δέ τοι οὔ τι

παραφεύγω

to have fled past once

παρφυγέειν

παρφυγέειν, epic aorist infinitive of παραφεύγω — 'boast to have escaped', completing εὐχετόωνται.

• παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ

παρέζομαι

sitting beside twice

παρεζόμενος

Middle participle παρεζόμενος: 'seating himself beside' — the middle voice stresses his own posture/action.

• Λαέρτῃ τάδε πάντα παρεζόμενος καταλέξῃ,
• ἀλλʼ ἄγε, σῇ τάδε μητρὶ παρεζόμενος κατάλεξον,

παρέλκω

she drew out; delay, put off twice

παρέλκετο, παρέλκετε

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present active imperative, 2nd plural verb

παρέλκετο 'drew along/out' = strung suitors along for gifts, epic irony of Penelope's ruse

• οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο, θέλγε δὲ θυμὸν
• ἀλλʼ ἄγε μὴ μύνῃσι παρέλκετε μηδʼ ἔτι τόξου

παρέξ

past; aside; alongside, outside 14 times

παρὲξ, παρὲκ, παρέξ

preposition; adverb

παρέξ + μεμνώμεθα, 'let us remember other things beside [this]' — a gentle deflection from painful talk

• ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν, οὐδʼ ἀπατήσω,
• νῆχε παρέξ, ἐς γαῖαν ὁρώμενος, εἴ που ἐφεύροι
• νῆσος ἔπειτα λάχεια παρὲκ λιμένος τετάνυσται,

παρέρχομαι

passed by; might pass; pass by 5 times

παρῆλθε, παρέλθῃ, παρέρχεται, παρέλθοι, παρερχομένην

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active subjunctive, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd singular verb

Aorist optative expressing potential: 'could slip past you', i.e. deceive you.

• τῆς ἔχετο στενάχων, ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε.
• οἴοισιν δείδοικα ποσὶν μή τίς με παρέλθῃ
• τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι

παρέχω

they furnish; to provide; will provide 11 times

παρέξω, παρέχουσιν, παρασχεῖν, παρεῖχον, παράσχῃ, παρέχει, παρέχωσι, παρέχοιμι and 2 more

future active indicative, 1st singular verb; present active indicative, 3rd plural verb; aorist active infinitive

subjunctive in a general temporal clause, 'as long as gods provide'

• ἀλλʼ αἰεὶ παρέχουσιν ἐπηετανὸν γάλα θῆσθαι.
• ἕννυσθαι, τὰ δὲ τοῖσι παρασχεῖν, οἵ κέ σʼ ἄγωνται.
• ἡμέτερόνδʼ ἐλθόντες· ἐγὼ δʼ ἐὺ πᾶσι παρέξω.

παρειά

cheeks; her cheeks; his cheeks 14 times

παρειάων, παρειῶν, παρειὰς, παρειάς, παρειαί

genitive plural feminine noun; accusative plural feminine noun; nominative plural feminine noun

closes the simile: her cheeks 'waste' just as Odysseus wept - the tenor returns next line

• ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·
• δρυψαμένω δʼ ὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειρὰς
• κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τʼ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν.

παρεξέρχομαι

to slip past; to evade; passing by 3 times

παρεξελθεῖν, παρεξελθοῦσα

aorist active infinitive; aorist active participle, nominative singular feminine

παρεξέρχομαι 'go past/beside,' i.e. evade — a vivid compound for outwitting Zeus's plan.

• οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι.
• οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι,
• ῥεῖα παρεξελθοῦσα· τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα

παρευνάζομαι

you lay with once

παρευνάζεσθε

παρευνάζεσθε, 'you bedded' — middle voice, forceful accusation.

• δμῳῇσιν δὲ γυναιξὶ παρευνάζεσθε βιαίως,

παρθένος

a maiden; maiden; the maiden 3 times

παρθένος

predicate nominative with ἔσσεαι: 'you will be a maiden'

• ἐντύνεαι, ἐπεὶ οὔ τοι ἔτι δὴν παρθένος ἔσσεαι·
• ὣς ἥ γʼ ἀμφιπόλοισι μετέπρεπε παρθένος ἀδμής.
• ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσαθʼ ἅ οἱ πόρε παρθένος ἀδμής,

παρίστημι

standing beside; stood beside; stand beside 41 times

παρισταμένη, παρέστη, παραστὰς, παρίστατο, παραστάς, παρεστάμεναι, παρίσταται, παριστάμενος and 9 more

aorist active participle, nominative singular masculine; present medio-passive participle, nominative singular feminine; aorist active indicative, 3rd singular verb

Root aorist παρέστη (παρίστημι) — an intransitive 'stood' form, common formulaic verb for a servant's arrival.

• ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
• καί ῥα ἑκάστῳ φωτὶ παρισταμένη φάτο μῦθον,
• ὡς κείνῳ ἀναφανδὰ παρίστατο Παλλὰς Ἀθήνη—

Παρνασός

to Parnassus; Parnassus 6 times

Παρνησόνδ, Παρνησοῦ, Παρνησῷ

adverb; genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun

directional -δε suffix on the place name, functioning as 'to/toward Parnassus' without a preposition.

• Παρνησόνδʼ ἐλθόντα μετʼ Αὐτόλυκόν τε καὶ υἷας,
• ἔλθῃ Παρνησόνδʼ, ὅθι πού μοι κτήματʼ ἔασι,
• Παρνησοῦ, τάχα δʼ ἵκανον πτύχας ἠνεμοέσσας.

πατέομαι

having tasted; we tasted; to taste 8 times

πάσαντο, ἐπασσάμεθ, πασσάμενος, πασσαμένω, πάσασθαι, πάσσασθαι

aorist middle indicative, 1st plural verb; aorist middle infinitive; aorist participle, nominative singular masculine

πασσάμενος, 'having partaken of,' reflects the Homeric convention that guests eat before speaking of their business.

• δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.
• εὖθʼ οἱ σπλάγχνα πάσαντο, θεῷ δʼ ἐπὶ μηρίʼ ἔκαιον,
• αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,

πατήρ

father; father's; of father 196 times

πατρὸς, πατὴρ, πατέρ, πατρὶ, πατρός, πάτερ, πατέρα, πατρί and 5 more

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

Vocative πάτερ addressing Zeus — Athena's formal opening address in the divine council speech.

• τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
• ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
• ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,

πατρίς

native; homeland; fatherland 94 times

πατρίδα, πατρίδος, πατρίδ, πατρίδι, πατρὶς

accusative singular feminine adjective; accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

• οὔ τι κατακτείνει, πλάζει δʼ ἀπὸ πατρίδος αἴης.
• οὔ τοι ἔτι δηρόν γε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης
• νοστήσας δὴ ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

πατροκασίγνητος

father's brother twice

πατροκασίγνητον, πατροκασιγνήτῳ

accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun

πατροκασίγνητον refers to Poseidon, brother of Athena's father Zeus.

• πατροκασίγνητον· ὁ δʼ ἐπιζαφελῶς μενέαινεν
• πατροκασιγνήτῳ, ὅς τοι κότον ἔνθετο θυμῷ,

πατροφονεύς

his father's slayer; his father's killer; his father's murderer 3 times

πατροφονῆα

πατροφονεύς, a compound noun 'father-killer' coined for exactly this situation — Aegisthus as murderer of Agamemnon.

• πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, ἐπεὶ ἔκτανε πατροφονῆα,
• ἀνδρός, ἐπεὶ καὶ κεῖνος ἐτίσατο πατροφονῆα,
• ἂψ ἀπʼ Ἀθηνάων, κατὰ δʼ ἔκτανε πατροφονῆα,

πατρώιος

ancestral; his father's; ancestral, hereditary 16 times

πατρώϊα, πατρώιός, πατρώια, πατρωΐῃ, πατρώιοι, πατρώιόν, πατρώιος, πατρώιοί and 2 more

accusative plural neuter adjective; nominative singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective

πατρώιος ξεῖνος, 'guest-friend of the father,' names the institution of xenia inherited across generations — key to why Athena-as-Mentes is welcomed.

• ἠὲ νέον μεθέπεις ἦ καὶ πατρώιός ἐσσι
• ξεῖνοι δʼ ἀλλήλων πατρώιοι εὐχόμεθʼ εἶναι
• ποιήσειεν, ὅ τοι γενεῇ πατρώιόν ἐστιν.

παύω

stopped; ceased; to stop 39 times

παύσασθαι, ἐπαύσατο, παῦσαν, παύσεσθαι, παύσειε, παῦσεν, παύσαντο, παῦσαι and 17 more

aorist middle infinitive; aorist middle indicative, 3rd singular verb; future middle infinitive

optative παύσειε after ἧος expresses purpose in secondary sequence — 'so that it might stop.'

• παυέσθων· καὶ γάρ σφιν ἄφαρ τόδε λώιόν ἐστιν.
• οὐ γὰρ πρὶν παύσεσθαι ὀίομαι υἷας Ἀχαιῶν
• ἐξοπίσω περ παύσῃ ὀιζύος. ἀλλὰ λύʼ ἵππους

παῦρος

few; fewer; little 8 times

παῦροι, παύρους, παυρότεροι, παῦρα, παύροισι

nominative plural masculine adjective; accusative plural masculine adjective; nominative plural masculine comparative adjective

• παύρους μνηστῆρας καταπαύετε πολλοὶ ἐόντες.
• παῦροι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται,
• οἱ πλέονες κακίους, παῦροι δέ τε πατρὸς ἀρείους.

παχύς

stout; thick; strong 9 times

παχείῃ, παχέος, παχὺν, παχὺς

dative singular feminine adjective; genitive singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective

παχύς literally 'thick/stout', used of a strong hand

• ἐκ πυκινῆς δʼ ὕλης πτόρθον κλάσε χειρὶ παχείῃ
• κεῖτʼ ἀποδοχμώσας παχὺν αὐχένα, κὰδ δέ μιν ὕπνος
• σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ,

πέδιλον

sandals; his sandals 12 times

πέδιλα, πέδιλ

• ὣς εἰποῦσʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
• ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
• ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

πέλαγος

the sea; the deep; sea 6 times

πέλαγος, πελάγει, πελάγεσσι

accusative singular neuter noun; dative singular neuter noun; dative plural neuter noun

• εἴτε καὶ ἐν πελάγει μετὰ κύμασιν Ἀμφιτρίτης.
• δεῖξε, καὶ ἠνώγει πέλαγος μέσον εἰς Εὔβοιαν
• πόλλʼ ἐπὶ μῆρʼ ἔθεμεν, πέλαγος μέγα μετρήσαντες.

πέλεια

doves; a dove 4 times

πέλειαι, πέλειαν

nominative plural feminine noun; accusative singular feminine noun

• τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
• τίλλε πέλειαν ἔχων, κατὰ δὲ πτερὰ χεῦεν ἔραζε
• αἰετὸς ὑψιπέτης, ἔχε δὲ τρήρωνα πέλειαν.

πέλεκυς

axes; axe; an axe 10 times

πέλεκυν, πελέκεων, πελέκεας, πέλεκυς, πελέκεάς

accusative singular masculine noun; accusative plural feminine noun; genitive plural feminine noun

πελέκεας — the famous axe-contest of Odyssey 19, the trial only Odysseus can pass with his bow.

• ἐν κανέῳ πέλεκυν δὲ μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
• ἤλασεν ἄγχι στάς· πέλεκυς δʼ ἀπέκοψε τένοντας
• δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,

πέλω

is; are; was 48 times

ἔπλετο, πέλονται, πέλει, πέλεν, πέλεται, πέλοντο, ἔπλετ, πέλοιτο

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd plural verb; present active indicative, 3rd singular verb

ἔπλετο, here parsed as imperfect medio-passive of πέλω ('be, come to be'), is a favorite Homeric verb rare outside epic.

• τίς δαίς, τίς δὲ ὅμιλος ὅδʼ ἔπλετο; τίπτε δέ σε χρεώ;
• ἀφνειὸν πέλεται καὶ τιμηέστερος αὐτός.
• παῦροι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται,

πέλωρ

monster twice

πέλωρ

πέλωρ 'monstrous thing' — predicate noun paired with κακόν, a stock Homeric horror-tag.

• τῇς ἔπι Κύκλωψ εὗδε πέλωρ, ἀθεμίστια εἰδώς,
• γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν

πέλωρον

monster; monsters 3 times

πελώρου, πέλωρα

genitive singular neuter noun; accusative plural neuter noun

πέλωρα, the men's own fear-driven perception of the wolves/lions as 'monsters' despite their tameness.

• πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου,
• σαῖνον· τοὶ δʼ ἔδεισαν, ἐπεὶ ἴδον αἰνὰ πέλωρα.
• μή μοι Γοργείην κεφαλὴν δεινοῖο πελώρου

πέλωρος

monstrous; huge, monstrous twice

πέλωρον

accusative singular masculine adjective; accusative singular feminine adjective

πέλωρον 'monstrous, huge' underscores the Cyclops's terrifying, unnatural size.

• δεισάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτόν τε πέλωρον.
• αἰετὸς ἀργὴν χῆνα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον,

πέμπτος

fifth; fifth day 3 times

πέμπτῳ, πέμπτος, πέμπτον

dative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective; nominative singular neuter adjective

• τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
• τέσσαρες, αὐτὰρ ἐγὼ πέμπτος μετὰ τοῖσιν ἐλέγμην.
• αὐτὰρ Ὀδυσσῆϊ τόδε δὴ πέμπτον ἔτος ἐστίν,

πέμπω

sent; I will send; send 62 times

πέμψω, πέμπε, πέμποιεν, πέμψαι, πέμψει, πέμψον, πέμπωμεν, πέμψουσιν and 23 more

imperfect active indicative, 3rd singular verb; future active indicative, 1st singular verb; present active infinitive

optative of remote possibility — 'who could send him,' condition unfulfilled

• Ἑρμείαν πέμψαντες, ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην,
• πέμψω δʼ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
• Ἰκαρίῳ, αἴ κʼ αὐτὸς ἑκὼν ἀπὸ μητέρα πέμψω.

πένθος

grief; sorrow; grief, sorrow 15 times

πένθος, πένθεϊ

accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun; dative singular neuter noun

• τείρει, ἐπεί με μάλιστα καθίκετο πένθος ἄλαστον.
• σχέσθε, φίλοι, καί μʼ οἶον ἐάσατε πένθεϊ λυγρῷ
• γούνων ἅψασθαι· χαλεπὸν δέ με πένθος ἱκάνει.

πένομαι

busied themselves; to prepare; to be prepared 12 times

πένεσθαι, πένοντο, πενώμεθα

present medio-passive infinitive; imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; present medio-passive subjunctive, 1st plural verb

πένεσθαι 'to busy oneself with/prepare' — epic verb for domestic labor

• ῥεῖα· μνηστῆρες δὲ δόμον κάτα δαῖτα πένοντο.
• δμῳῇσιν κατὰ δώματʼ ἀγακλυτὰ δαῖτα πένεσθαι,
• εἷσε λόχον, ἑτέρωθι δʼ ἀνώγει δαῖτα πένεσθαι.

πέπλος

robes; a robe; robe 5 times

πέπλοι, πέπλον, πέπλους

nominative plural masculine noun; accusative singular masculine noun; accusative plural masculine noun

• ζῶστρά τε καὶ πέπλους καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα.
• ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοι
• ἔνθʼ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι, οὓς κάμεν αὐτή.

πέπνυμαι

wise; thoughtful; prudent 68 times

πεπνυμένος, πεπνυμένα, πεπνυμένον, πεπνυμένῳ, πεπνυμένω, πέπνυσο

perfect medio-passive participle, nominative singular masculine; perfect medio-passive participle, accusative plural neuter; perfect medio-passive participle, accusative singular masculine

Perfect participle of πέπνυμαι ('be wise/prudent'); this fixed epithet formula for Telemachus recurs verbatim across the poem.

• τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
• τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
• τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

πέπων

friend; dear, gentle 3 times

πέπον

vocative singular neuter adjective; vocative singular masculine adjective

πέπον — an affectionate epithet, poignant since Polyphemus tenderly addresses the ram hiding his enemy

• κριὲ πέπον, τί μοι ὧδε διὰ σπέος ἔσσυο μήλων
• ὢ πέπον, ὡς μὲν ἐμῷ θυμῷ δοκεῖ εἶναι ἄριστα,
• ἀλλʼ ἄγε δεῦρο, πέπον, παρʼ ἔμʼ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον,

πέρ

indeed; though; even 206 times

περ, πέρ

περ attached to participle gives concessive force 'eager AS HE WAS'.

• ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ
• δουροδόκης ἔντοσθεν ἐυξόου, ἔνθα περ ἄλλα
• θαλπωρή, εἴ πέρ τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπων

πέρθω

having sacked; he sacked; sacked 4 times

πέρσαντες, ἔπερσεν, ἔπραθον

aorist active participle, nominative plural masculine; aorist active indicative, third singular; aorist active indicative, 1st singular verb

• πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
• εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
• Ἰσμάρῳ. ἔνθα δʼ ἐγὼ πόλιν ἔπραθον, ὤλεσα δʼ αὐτούς·

πέτομαι

flew; to fly; were flying 13 times

ἔπτατο, πετέσθην, ἐπέτοντο, ἔπτατ, πέτεσθαι, πέτετο

aorist middle indicative, 3rd singular verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd dual verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb

dual verb πετέσθην 'the two flew' — dual subject, dual verb ending -σθην.

• ὑψόθεν ἐκ κορυφῆς ὄρεος προέηκε πέτεσθαι.
• τὼ δʼ ἕως μέν ῥʼ ἐπέτοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο
• μάστιξεν δʼ ἐλάαν, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

πέτρα

rock; rocks; the rock 42 times

πέτρη, πέτρης, πέτρας, πέτρην, πέτρῃ, πετράων, πέτρῃσι, πέτραι and 2 more

nominative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; dative plural feminine noun

genitive of separation, 'free from rocks' with λεῖος

• ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη
• πέτρῃσιν μεγάλῃσι καὶ ἐξεσάωσε θαλάσσης·
• ἤλασε Γυραίην πέτρην, ἀπὸ δʼ ἔσχισεν αὐτήν·

πεδάω

shackles; binds/fetters; bound fast 7 times

πεδάᾳ, πέδησε, ἐπέδησ, ἐπέδησε, πεδάασκον

aorist active indicative, 3rd singular verb; present active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

πεδάω 'fetter', vivid metaphor of sleep as chains

• ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου,
• ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου,
• ἐξελάαν· χαλεπὴ δὲ θεοῦ κατὰ μοῖρα πέδησε,

πεδίον

plain; the plain; of a plain 14 times

πεδίον, πεδίῳ, πεδίοιο, πεδίου

dative singular neuter noun; accusative singular neuter noun; genitive singular neuter noun

Ἠλύσιον πεδίον, earliest literary mention of the Elysian afterlife-paradise

• κείμενον ἐν πεδίῳ ἑκὰς ἄστεος, οὐδέ κέ τίς μιν
• ἐκ πεδίου, ἦλθον δὲ θοῆς παρὰ νηὸς ἐίσης
• ἐς πεδίον, λιπέτην δὲ Πύλου αἰπὺ πτολίεθρον.

πεδίονδε

to the plain; toward the plain twice

πεδίονδ, πεδίονδε

πεδίονδε: directional -δε suffix 'to/toward the plain' attached right onto the noun.

• ἀλλʼ ἄγʼ ὁ μὲν πεδίονδʼ ἐπὶ βοῦν, ἴτω, ὄφρα τάχιστα
• ἤϊξαν πεδίονδε διὰ πτόλιος μεμαῶτες.

πεδόθεν

from the depths once

πεδόθεν

πεδόθεν, 'from the foundation/depths', vivid Homeric adverb meaning 'deep-rooted'.

• μύθων τε κλοπίων, οἵ τοι πεδόθεν φίλοι εἰσίν.

πεζός

on foot; foot soldiers; footmen 12 times

πεζὸν, πεζῶν, πεζός, πεζοὶ, πεζὸς, πεζοί

accusative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective

πεζός, 'on foot/by land,' a predicate adjective describing how Telemachus would travel, contrasted with going by ship.

• οὐ μὲν γάρ τί σε πεζὸν ὀίομαι ἐνθάδʼ ἱκέσθαι.
• εἰ δʼ ἐθέλεις πεζός, πάρα τοι δίφρος τε καὶ ἵπποι,
• ἡ δὲ μάλʼ ἡνιόχευεν, ὅπως ἅμʼ ἑποίατο πεζοὶ

πείθω

obeyed; trusting; persuaded 63 times

ἐπίθοντο, ἔπειθεν, πίθοντο, πειθώμεθα, πεποίθεα, πεποιθότες, ἔπειθον, πέποιθα and 34 more

aorist middle indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; perfect active indicative, 1st singular verb

κλύον...ἐπίθοντο pairs 'heard' and 'obeyed', a common formulaic doublet for instant compliance.

• πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.
• σοὶ δʼ αὐτῷ πυκινῶς ὑποθήσομαι, αἴ κε πίθηαι·
• οὔτʼ οὖν ἀγγελίῃ ἔτι πείθομαι, εἴ ποθεν ἔλθοι,

Πείραιος

Peiraeus; Peiraeus (voc.); Piraeus 8 times

Πείραιον, Πείραιος, Πείραιε, Πείραι

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

• ἦ καὶ Πείραιον προσεφώνεε, πιστὸν ἑταῖρον·
• Πείραιε Κλυτίδη, σὺ δέ μοι τά περ ἄλλα μάλιστα
• τὸν δʼ αὖ Πείραιος δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·

πείρινς

the wicker basket once

πείρινθα

πείρινς, a rare epic word for a wagon's storage basket—used only in travel scenes.

• καὶ τὰ μὲν ἐς πείρινθα τίθει Πεισίστρατος ἥρως

πείρω

pierced; passing through; cut through 13 times

ἔπειραν, πείρων, πειρώμεσθα, πεῖρε, ἔπειρον, πείροντες, ἔπειρεν, πεῖράν

aorist active indicative, 3rd plural verb; present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

ἔπειρον from πείρω 'pierce/skewer', vivid detail of spitting meat on skewers over the fire.

• παννυχίη μέν ῥʼ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον.
• δαῖτʼ ἐντυνόμενοι κρέα τʼ ὤπτων ἄλλα τʼ ἔπειρον.
• μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,

Πείσανδρος

Peisander 3 times

Πεισάνδροιο, Πείσανδρός, Πείσανδρον

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• ἐκ δʼ ἄρα Πεισάνδροιο Πολυκτορίδαο ἄνακτος
• Πείσανδρός τε Πολυκτορίδης Πόλυβός τε δαΐφρων·
• Πείσανδρον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ.

πεῖραρ

rope-ends; the cords; gear, means 11 times

πείρατ, πείρατα, πεῖραρ, πείρασι, πείραθ

accusative plural neuter noun; nominative plural neuter noun; accusative singular neuter noun

πεῖραρ literally 'ends/bounds'; here idiomatically 'the means/gear' of a craft

• ὅπλʼ ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήια, πείρατα τέχνης,
• ἀλλά σʼ ἐς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης
• ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.

πεῖσμα

cables; of a mooring-rope; cables, hawsers 7 times

πεῖσμα, πείσματα, πείσματός, πείσματ

accusative plural neuter noun; accusative singular neuter noun; genitive singular neuter noun

• πείσματα καὶ σπεῖρα, καὶ ἀποξύνουσιν ἐρετμά.
• ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ἵνʼ οὐ χρεὼ πείσματός ἐστιν,
• αὐτοῦ ἐπʼ ἐσχατιῇ, πέτρης ἐκ πείσματα δήσας·

πειράζω

to test; testing 3 times

πειράζειν, πειράζων

present active infinitive; present active participle, nominative singular masculine

πειράζων marks this as a deliberate trap, not innocent curiosity

• ὣς φάτο πειράζων, ἐμὲ δʼ οὐ λάθεν εἰδότα πολλά,
• ἡμέας πειράζειν, ἀλλʼ ὕστερα ταῦτα πένεσθαι,
• πειράζειν ἐμέθεν· τάχα δὲ φράσεται καὶ ἄρειον.

πειράω

I will try; will make trial; tested 35 times

πειρήσομαι, πειρήσαιτο, πειρήσεται, πειρήσαντο, πείρησαι, πειρήσεσθαι, πειρήσω, πεπείρημαι and 19 more

aorist middle indicative, 3rd plural verb; future middle indicative, 1st singular verb; aorist middle optative, 3rd singular verb

πειράω + genitive, 'make trial of' a person—the games test Odysseus.

• πειρήσω, ὥς κʼ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω,
• οὐδέ τί πω μύθοισι πεπείρημαι πυκινοῖσιν·
• ἦ πρῶτʼ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο.

πειρητίζω

testing; made trial of; she kept testing 7 times

πειρητίζων, πειρήτιζεν, πειρήτιζε

present active participle, nominative singular masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

πειρητίζων: Odysseus is craftily testing Eumaeus, typical of his disguised probing.

• τοῖς δʼ Ὀδυσεὺς μετέειπε, συβώτεω πειρητίζων,
• τοῖς δʼ Ὀδυσεὺς μετέειπε, συβώτεω πειρητίζων,
• δηθὰ γὰρ αὔτως εἴσῃ ἑκάστου πειρητίζων,

Πειρίθοος

Peirithous; of Peirithous 3 times

Πειριθόοιο, Πειρίθοόν

genitive singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• Θησέα Πειρίθοόν τε, θεῶν ἐρικυδέα τέκνα·
• ἄασʼ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο,
• μαινόμενος κάκʼ ἔρεξε δόμον κάτα Πειριθόοιο·

Πεισηνορίδης

son of Peisenor; of Pisenor's line 3 times

Πεισηνορίδαο

patronymic in -ίδης attached to her father Ops, giving a full genealogical epithet typical of epic introductions.

• Εὐρύκλειʼ, Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο,
• Εὐρύκλειʼ, Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο.
• Εὐρύκλειʼ, Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο·

Πεισίστρατος

Peisistratus; Peisistratos; Pisistratus 10 times

Πεισίστρατος, Πεισίστρατον, Πεισίστρατε

nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

• πρῶτος Νεστορίδης Πεισίστρατος ἐγγύθεν ἐλθὼν
• πὰρʼ δʼ ἄρʼ ἐυμμελίην Πεισίστρατον, ὄρχαμον ἀνδρῶν,
• τοῖσι δʼ ἔπειθʼ ἕκτος Πεισίστρατος ἤλυθεν ἥρως,

πελάζω

brought near; store, stow; let us store, bring near 15 times

πέλασσε, πέλασαν, ἐπέλασσε, πέλασσεν, πελάσσατε, πελάσσομεν, πελάσσαι, πελάσῃς and 5 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; aorist active infinitive

πελάζω 'bring near/to land' — describes Odysseus washing up on Calypso's island.

• τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
• τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
• νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ

πελώριος

monstrous; monstrous, huge 5 times

πελώριον, πελώρια, πελώριος

accusative singular masculine adjective; nominative plural neuter adjective; nominative singular masculine adjective

πελώριος, recurring epithet for the Cyclops, marking his terrifying, superhuman size.

• κύματά τε τροφέοντο πελώρια, ἶσα ὄρεσσιν.
• ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἐνίαυε πελώριος, ὅς ῥα τὰ μῆλα
• καὶ γὰρ θαῦμʼ ἐτέτυκτο πελώριον, οὐδὲ ἐῴκει

πεμπάζω

numbers by fives once

πεμπάσσεται

πεμπάζω, 'count by fives,' reflects counting on fingers — a vivid folk detail

• αὐτὰρ ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται ἠδὲ ἴδηται,

πεμπταῖος

on the fifth day once

πεμπταῖοι

πεμπταῖος, an ordinal-adjective used adverbially of time — 'being in one's fifth day' rather than a plain adverb.

• πεμπταῖοι δʼ Αἴγυπτον ἐϋρρείτην ἱκόμεσθα,

πεμπώβολον

five-pronged forks once

πεμπώβολα

πεμπώβολα, a compound noun (five + spit) naming the ritual tool used to handle sacrificial meat.

• λεῖβε· νέοι δὲ παρʼ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

πενθέω

to grieve; to mourn twice

πενθήμεναι

Epic infinitive ending -μεναι (πενθήμεναι) instead of -ειν, a common Homeric infinitive variant.

• ἔρχευ, ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί.
• ἧσθαι, ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί·

πενταέτηρος

five years old; five-year-old twice

πενταέτηρον

πενταέτηρος 'five-year-old' — a compound numeral adjective marking the prime sacrificial age for cattle.

• οἱ δʼ ὗν εἰσῆγον μάλα πίονα πενταέτηρον.
• αὐτίκα δʼ εἰσάγαγον βοῦν ἄρσενα πενταέτηρον·

πενταετής

five years once

πεντάετές

compound numeral adjective πεντα-ετής 'of five years', used adverbially like an accusative of duration

• οὐδʼ εἰ πεντάετές γε καὶ ἑξάετες παραμίμνων

πεντήκοντα

fifty 9 times

πεντήκοντα, πεντήκοντά

• πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες
• πρωτόπλοον, κούρω δὲ δύω καὶ πεντήκοντα
• κούρω δὲ κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα

περάω

cross; I crossed; pierced through 15 times

περόωσι, περάασκε, περάαν, περόωσιν, ἐπέρησα, περήσῃς, περῆσαι, περάσειε and 4 more

present active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb

iterative-imperfect form περάασκε 'used to pierce', epic -σκε suffix marks repeated past action

• ἀνδράσι γίγνονται, περόωσι δὲ πουλὺν ἐφʼ ὑγρήν.
• ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
• ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ.

περί

around; beyond; about 151 times

περὶ, πέρι, περί

preposition; adverb

the repeated περὶ μὲν ... περὶ δ᾽ ('beyond in this ... beyond in that') is a balanced Homeric μέν/δέ contrast praising Odysseus in two respects: mind and piety.

• ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν
• ἠδʼ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο.
• οἳ κεῖνον μὲν ἄιστον ἐποίησαν περὶ πάντων

περίδρομος

with room around it once

περίδρομος

περίδρομος, a compound epithet ('running-around'), Homeric formula for an open enclosure.

• καλή τε μεγάλη τε, περίδρομος· ἥν ῥα συβώτης

περίμετρος

vast in size; vast; oversized 3 times

περίμετρον

accusative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective

περίμετρος 'of great compass' — the huge, endless web that lets her stall the suitors

• λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ ἡμῖν μετέειπε·
• λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ αὐτοῖς μετέειπον·
• λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ ἡμῖν μετέειπε·

περίοιδα

he knew well once

περιῄδη

pluperfect of οἶδα used as simple past 'knew, was skilled at'

• κνώδαλον, ὅττι δίοιτο· καὶ ἴχνεσι γὰρ περιῄδη·

περίρρυτος

sea-girt once

περίρρυτος

περίρρυτος 'flowed-around'; a compound adjective describing Crete as surrounded by sea.

• καλὴ καὶ πίειρα, περίρρυτος· ἐν δʼ ἄνθρωποι

περίσκεπτος

open to view; with a view all around; far-seen 4 times

περισκέπτῳ

περίσκεπτος 'visible all around' — Circe's palace is set in a clearing, conspicuous, unlike a hidden lair.

• ὑψηλὸς δέδμητο περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ,
• ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ·
• ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ.

περίφρων

wise; prudent; wise, prudent 55 times

περίφρων, περίφρονι, περίφρον

nominative singular feminine adjective; nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun

περίφρων is Penelope's standing epithet, 'circumspect/very wise', used almost every time she is introduced by name.

• κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·
• ἡ δʼ ὑπερωίῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια
• τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια,

περιβάλλω

surpasses, outdoes; putting on themselves; flung around 3 times

περιβάλλει, περιβαλλομένους, περίβαλλε

present active indicative, 3rd singular verb; present medio-passive participle, accusative plural masculine; imperfect active indicative, 3rd singular verb

περιβάλλει, 'throws around/outdoes' — vivid verb for outbidding rivals with gifts.

• Εὐρυμάχῳ γήμασθαι· ὁ γὰρ περιβάλλει ἅπαντας
• ὡς περιβαλλομένους ἴδε τεύχεα χερσί τε δοῦρα
• κίονος ἐξάψας μεγάλης περίβαλλε θόλοιο,

περιγίγνομαι

we surpass twice

περιγιγνόμεθ

περιγίγνομαι + genitive, 'excel/surpass others' — object clause after ἐνίσπῃ.

• οἴκαδε νοστήσας, ὅσσον περιγιγνόμεθʼ ἄλλων
• οἴκαδε νοστήσας, ὅσσον περιγιγνόμεθʼ ἄλλων

περιγνάμπτω

rounding once

περιγνάμπτοντα

περιγνάμπτω, rare compound 'bend around,' vivid for navigating the treacherous cape.

• ἀλλά με κῦμα ῥόος τε περιγνάμπτοντα Μάλειαν

περιέχω

we protected once

περισχόμεθ

περιέχω 'hold around' — i.e. shielded Maron's family when the Greeks sacked Ismaros, explaining his gratitude.

• οὕνεκά μιν σὺν παιδὶ περισχόμεθʼ ἠδὲ γυναικὶ

περιίστημι

stood around; stood arched 3 times

περιστάθη, περίστησάν, περισταῖεν

aorist passive indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; present active optative, 3rd plural verb

περιστάθη, aorist passive of περιίστημι, 'was made to stand around' — the sea itself forms a concealing wall.

• πορφύρεον δʼ ἄρα κῦμα περιστάθη, οὔρεϊ ἶσον,
• τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν,
• νῶϊ περισταῖεν, κτεῖναι μεμαῶτες Ἄρηϊ,

περικαλλής

very beautiful; lovely; very lovely 34 times

περικαλλέα, περικαλλέ, περικαλλέας, περικαλλέος, περικαλλὲς, περικαλλές

accusative plural neuter adjective; accusative singular feminine adjective; accusative plural masculine adjective

περικαλλής, 'exceedingly beautiful' (περί- intensifying prefix + καλός), a common Homeric superlative-by-compounding for prized objects.

• κῆρυξ δʼ ἐν χερσὶν κίθαριν περικαλλέα θῆκεν
• Τηλέμαχος δʼ, ὅθι οἱ θάλαμος περικαλλέος αὐλῆς
• ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλὰς

περικήδομαι

cared for twice

περικήδετο

περικήδομαι 'be greatly concerned about', intensive περι- prefix stresses depth of loyalty.

• ὡς τότʼ Ὀδυσσῆος περικήδετο κυδαλίμοιο
• ὅττι ῥά οἱ βιότου περικήδετο νόσφιν ἐόντος.

περικλυτός

far-famed; famous; glorious 12 times

περικλυτός, περικλυτόν, περικλυτὸς, περικλυτοῦ

nominative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective; genitive singular masculine adjective

περικλυτός is a stock epic epithet for craftsmen/singers, here for the bard Phemius.

• τοῖσι δʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός, οἱ δὲ σιωπῇ
• Μυρμιδόνων προτὶ ἄστυ περικλυτόν, οἷσιν ἄνασσεν.
• ταῦτʼ ἄρʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

περιμαιμάω

groping about once

περιμαιμώωσα

περιμαιμώωσα, a rare lengthened epic participle form of περιμαιμάω 'grope around greedily'.

• αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,

περιμήκης

very long; long; towering 7 times

περιμήκεα, περιμήκεϊ, περιμήκεες, περίμηκες

dative singular feminine adjective; accusative singular masculine adjective; nominative plural feminine adjective

περι- 'around/exceedingly' + μήκης 'long/tall', an epic compound for vastness

• αὐτὰρ ἐγὼ χείρεσσι λαβὼν περιμήκεα κοντὸν
• ὁππότε κεν Κίρκη σʼ ἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ,
• ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ

περιμηχανάομαι

are devising; began contriving twice

περιμηχανόωνται, περιμηχανόωντο

present medio-passive indicative, 3rd plural verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb

περιμηχανόωνται: uncontracted epic middle form of -άομαι, 'contrive/scheme around'.

• ἄλλο τι δὴ τόδʼ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται.
• αὐτίκα δούλιον ἦμαρ ἐμοὶ περιμηχανόωντο.

περιναιετάω

dwell around; lie round about; dwell nearby 4 times

περιναιετάουσι, περιναιετάουσιν

περιναιετάω, compound of ναίω 'dwell' with περι- 'around', describing outlying settlers near the city.

• οἳ περιναιετάουσι· θεῶν δʼ ὑποδείσατε μῆνιν,
• αἳ περιναιετάουσιν, ἀνάσσονται δʼ ἐμοὶ αὐτῷ.
• ἄλλοι θʼ οἳ κατὰ ἄστυ καὶ οἳ περιναιετάουσιν.

περιπέλομαι

as they wheeled round; coming round twice

περιπλομένων, περιπλομένου

present participle, genitive plural masculine; present participle, genitive singular masculine

περιπλομένων ἐνιαυτῶν is a genitive absolute: 'as the years/seasons revolved,' idiomatic for time passing.

• ἀλλʼ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν,
• χαῖρε, γύναι, φιλότητι· περιπλομένου δʼ ἐνιαυτοῦ

περιπλέκω

clinging around; embraced twice

περιπλεχθεὶς, περιπλέχθη

aorist passive participle, nominative singular masculine; aorist passive indicative, 3rd singular verb

aorist passive participle, lit. 'having been wrapped around' the mast

• τῷ ῥα περιπλεχθεὶς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν.
• γρηῒ περιπλέχθη, βλεφάρων δʼ ἀπὸ δάκρυον ἧκεν·

περιρρηδής

sprawling once

περιρρηδὴς

περιρρηδής 'falling headlong around' — rare, vivid adjective for his collapse over the table.

• φάσγανον ἧκε χαμᾶζε, περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ

περισαίνω

fawning; fawned around; fawn around 3 times

περισσαίνοντες, περίσσαινον, περισσαίνουσι

present active participle, nominative plural masculine; imperfect active indicative, 3rd plural verb; present active indicative, 3rd plural verb

περισαίνω 'wag around/fawn' — describes wolves/lions acting like tame dogs, an uncanny image.

• οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες ἀνέσταν.
• Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες ὑλακόμωροι,
• ἀλλὰ περισσαίνουσι· ποδῶν δʼ ὑπὸ δοῦπον ἀκούω.

περισθενέω

in great strength once

περισθενέων

περισθενέων, a rare epic participle: 'being overpowering in strength.'

• μή με περισθενέων δηλήσεται ὀξέϊ χαλκῷ,

περιστέλλω

wrapping once

περιστείλασα

περιστέλλω 'wrap/lay out' the corpse — the ritual act of preparing a body for burial.

• κλαῦσε περιστείλασα πατήρ θʼ, οἵ μιν τεκόμεσθα·

περιστέφω

is crowning once

περιστέφει

περιστέφει 'wreathes around' — vivid image of Zeus ringing the sky with storm clouds.

• οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν

περιστεναχίζομαι

resounded around once

περιστεναχίζετο

περι- prefix 'all around' + στεναχίζομαι 'groan/resound' — the house reverberates with dancing feet.

• τοῖσιν δὲ μέγα δῶμα περιστεναχίζετο ποσσὶν

περιστεναχίζω

echoes once

περιστεναχίζεται

Compound περιστεναχίζεται 'groans/resounds all around' evokes the noise of feasting.

• κνισῆεν δέ τε δῶμα περιστεναχίζεται αὐλῇ

περιτέλλομαι

as it came round; turning round, revolving twice

περιτελλομένου

aorist middle participle, genitive singular neuter; aorist participle, genitive singular neuter

genitive absolute construction: 'the year having come round' — ἔτεος περιτελλομένου.

• ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
• ἄψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,

περιτέμνω

cutting off twice

περιταμνόμενον, περιταμνομένους

present medio-passive participle, accusative singular masculine; present medio-passive participle, accusative plural masculine

circumstantial participle describing Agamemnon as raider, 'while cutting off cattle'

• βοῦς περιταμνόμενον ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,
• βοῦς περιταμνομένους ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,

περιτίθημι

might place around once

περιθεῖεν

optative of wish (περιθεῖεν), 'might clothe me in'

• αἲ γὰρ ἐμοὶ τοσσήνδε θεοὶ δύναμιν περιθεῖεν,

περιτρέφομαι

crusted over once

περιτρέφετο

περιτρέφετο: 'was formed/thickened around,' describing ice literally caking the shield-rims.

• ψυχρή, καὶ σακέεσσι περιτρέφετο κρύσταλλος.

περιτροπέω

turning about once

περιτροπέοντες

περιτροπέοντες: they circle the sheep round repeatedly, herding them zigzag to the ship.

• πολλὰ περιτροπέοντες ἐλαύνομεν, ὄφρʼ ἐπὶ νῆα

περιφράζομαι

let us take counsel once

περιφραζώμεθα

Subjunctive hortatory 1st plural περιφραζώμεθα, 'let us all plan together' — a formal deliberative proposal among gods.

• ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες

περιφύομαι

embracing; clinging; embrace 4 times

περιφύς, περιφῦσ, περιφῦναι, περιφὺς

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active participle, nominative singular feminine; aorist active infinitive

περιφύς, literally 'having grown around' — a physically intense verb for clinging embrace.

• πάντα κύσεν περιφύς, ὡς ἐκ θανάτοιο φυγόντα·
• μήτηρ δʼ Ἀμφιθέη μητρὸς περιφῦσʼ Ὀδυσῆϊ
• κύσσαι καὶ περιφῦναι ἑὸν πατέρʼ, ἠδὲ ἕκαστα

περιχέω

overlays; having gilded, overlaid; pour over 7 times

περίχευεν, περιχεύεται, περιχεύας, περιχεύῃ, περίχευε

imperfect active indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine

περιχεύας 'pouring around' aorist participle, describing gold poured over the horns.

• τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.
• ἐλθεῖν, ὄφρα βοὸς χρυσὸν κέρασιν περιχεύῃ.
• χρυσὸν ἔδωχʼ· ὁ δʼ ἔπειτα βοὸς κέρασιν περίχευεν

περόνη

brooch; brooches 3 times

περόναι, περόνη, περόνην

nominative plural feminine noun; nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

• ποικίλον· ἐν δʼ ἀρʼ ἔσαν περόναι δυοκαίδεκα πᾶσαι
• διπλῆν· αὐτάρ οἱ περόνη χρυσοῖο τέτυκτο
• πτύξασʼ ἐκ θαλάμου, περόνην τʼ ἐπέθηκα φαεινὴν

Περσεφόνεια

Persephone; of Persephone; to Persephone 11 times

Περσεφόνεια, Περσεφονείης, Περσεφονείῃ

nominative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; dative singular feminine noun

Genitive singular epithet-name marking the goddess of the underworld who owns these groves.

• εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης,
• τῷ καὶ τεθνηῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια,
• ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης,

πεσσεύω

they hurried; has hurled twice

ἐπεσσεύοντο, ἐπέσσευεν

imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

ἐπέσσευεν from ἐπισεύω 'drive/hurl upon', not related to πεσσεύω (board-game) despite similar lemma spelling

• νῆάδʼ ἐπεσσεύοντο, φέρον δʼ εὐήνορα χαλκόν.
• νῦν δʼ ἄχομαι· τόσα γάρ μοι ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων.

πεσσός

with draughts once

πεσσοῖσι

πεσσοῖσι, 'gaming pieces/draughts,' shows the suitors idling at board games before Odysseus's house.

• πεσσοῖσι προπάροιθε θυράων θυμὸν ἔτερπον

πετάννυμι

spreading; spread out; spreading out 12 times

πετάσσας, πέτασσαν, πέτασ, πέπταται, πέτασαν, πετάσειε, πετάσθησαν

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active indicative, 3rd plural verb; aorist active indicative, 3rd singular verb

πετάσσας (aorist participle of πετάννυμι) pictures the action as completed just before the seating — a vivid Homeric touch of household ceremony for a guest.

• αὐτὴν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγων, ὑπὸ λῖτα πετάσσας,
• πάντα κατὰ μοῖραν, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν·
• γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.

πετρήεις

rocky once

πετρήεσσα

πετρήεσσα, 'rocky/craggy' — a common landscape epithet in epic geography

• ἔστι δέ τις νῆσος μέσσῃ ἁλὶ πετρήεσσα,

πεύθομαι

had overheard; would hear; we have learned 12 times

πευθοίαθ, ἐπεύθετο, πεύθεσθαι, πευθόμεθ, πεύθομαι, πευθέσθω, πεύθετο, πευθόμενος

present medio-passive optative, 3rd plural verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive infinitive

the optative after ἵνα μὴ expresses purpose in secondary sequence — 'so that they might not hear.'

• ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθʼ οἱ ἄλλοι·
• πευθόμεθʼ, ἧχι ἕκαστος ἀπώλετο λυγρῷ ὀλέθρῳ,
• πεύθομαι, ἣ θέμις ἐστί, δαήσεαι, οὐδέ σε κεύσω.

πη

anywhere; somewhere; where 11 times

πῃ, πη, πῆ

πῃ...ἄλλῃ 'somewhere else,' an indefinite adverb pair spanning the line to ask where Menelaus was.

• ἡμεῖς δʼ οὔτʼ ἐπὶ ἔργα πάρος γʼ ἴμεν οὔτε πῃ ἄλλῃ,
• ἦ οὐκ Ἄργεος ἦεν Ἀχαιικοῦ, ἀλλά πῃ ἄλλῃ
• πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε·

πήγνυμι

fasten; fix; having planted 6 times

πῆξαι, πῆξαί, πήξας, πήξαμεν, πῆξε, πήξαντ

aorist middle imperative, 2nd singular verb; aorist active infinitive; aorist active participle, nominative singular masculine

πήξας 'having fixed/planted' — the ritual act that ends Odysseus's wandering with the oar.

• εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπʼ αὐτῆς
• ταῦτά τέ μοι τελέσαι πῆξαί τʼ ἐπὶ τύμβῳ ἐρετμόν,
• καὶ τότε δὴ γαίῃ πήξας ἐυῆρες ἐρετμόν,

πήρα

pouch; wallet; wallet, beggar's bag 6 times

πήρην, πήρης

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

πήρην, Odysseus' beggar's pouch, filling as he collects alms

• ψιλόν· δῶκε δέ οἱ σκῆπτρον καὶ ἀεικέα πήρην,
• ἦ ῥα καὶ ἀμφʼ ὤμοισιν ἀεικέα βάλλετο πήρην,
• αὖθι ποδῶν προπάροιθεν, ἀεικελίης ἐπὶ πήρης,

πῆ

where; where?; how 8 times

πῇ, πῆ

pronoun; adverb

• ἔπλετο; πῇ δʼ ἐθέλεις ἰέναι πολλὴν ἐπὶ γαῖαν
• πῇ δὴ αὖτʼ, ὦ δύστηνε, διʼ ἄκριας ἔρχεαι οἶος,
• γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,

πῆμα

hardships; harm; calamity 31 times

πῆμα, πήματα, πήματ, πῆμ, πήματος

accusative singular neuter noun; accusative plural neuter noun; nominative singular neuter noun

πῆμα ('woe') here forms the phrase 'depth of misery' with δύης, a vivid epic pairing.

• δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
• ἔρχεσθʼ, ἀλλʼ ἀπάνευθεν ἐπʼ ἀγροῦ πήματα πάσχειν
• τοῖσιν γὰρ μέγα πῆμα κυλίνδεται· οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς

πῆχυς

arms; the bow-bridge; her two arms 4 times

πήχεε, πήχει

accusative dual masculine noun; dative singular masculine noun

πήχεε, dual number for a natural pair (forearms) — Homeric Greek keeps the dual for body parts.

• ἀμφὶ δὲ παιδὶ φίλῳ βάλε πήχεε δακρύσασα,
• τόν ῥʼ ἐπὶ πήχει ἑλὼν ἕλκεν νευρὴν γλυφίδας τε,
• δειρῆς δʼ οὔ πω πάμπαν ἀφίετο πήχεε λευκώ.

πηγός

heaving/surging; swollen twice

πηγῷ

πηγός here 'strong/heaving' describing the swelling sea that tosses Odysseus for two days and nights.

• ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα κύματι πηγῷ
• ῥαίσῃ, ἐπειγομένην ἀνέμῳ καὶ κύματι πηγῷ·

πηδάλιον

steering-oar; a steering-oar; with the steering-oar 5 times

πηδάλιον, πηδαλίῳ, πηδάλι

accusative singular neuter noun; dative singular neuter noun; nominative plural neuter noun

πηδάλιον, object of the verb in the next line (προέηκε), a run-on across lines typical of Homer.

• πηδάλιον μετὰ χερσὶ θεούσης νηὸς ἔχοντα,
• πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρʼ ἰθύνοι.
• αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως

Πηλείων

son of Peleus 3 times

Πηλεΐωνα, Πηλεΐωνος

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

patronymic Πηλείων for Achilles, echoing l467's Πηληϊάδεω

• τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
• τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
• τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεε Πηλεΐωνος·

Πηλεύς

of Peleus; Peleus; son of Peleus 5 times

Πηλῆος, Πηλεΐωνι, Πηλέος

genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun

Patronymic epithet for Achilles, dative after περί 'around'.

• Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.
• ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱέ, μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν,
• εἰπὲ δέ μοι Πηλῆος ἀμύμονος, εἴ τι πέπυσσαι,

Πηληιάδης

son of Peleus once

Πηληϊάδεω

Patronymic Πηληϊάδεω, in apposition/parallel with Ἀχιλῆος - doubled naming typical of epic solemnity.

• εὗρον δὲ ψυχὴν Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

πημαίνω

to be harmed; came to harm twice

πημανθῆναι, πημάνθη

aorist passive infinitive; aorist passive indicative, 3rd singular verb

aorist passive infinitive of πημαίνω, 'harm/hurt'

• οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος οὔτʼ ἀπολέσθαι.
• νηῶν πημάνθη, ἀλλʼ ἀσκηθέες καὶ ἄνουσοι

πημί

you suppose once

φάσθε

φάσθε, 2nd plural of φημί, opens Odysseus's warning speech — he corrects their false assumption of heading straight home.

• φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

Πηνελόπεια

Penelope; to Penelope; for Penelope 83 times

Πηνελόπεια, Πηνελοπείῃ, Πηνελόπειαν, Πηνελοπείης

nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

Dative of comparison after ὁμοῖα: 'thoughts like Penelope's.'

• θῆκαν, ἐπεὶ σέ γε τοῖον ἐγείνατο Πηνελόπεια.
• κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·
• τάων οὔ τις ὁμοῖα νοήματα Πηνελοπείῃ

πηός

kinsman; kinsmen 3 times

πηὸς, πηῷ, πηούς

nominative singular masculine noun; dative singular masculine noun; accusative plural masculine noun

πηός: 'in-law/kinsman by marriage,' Eurylochus was Odysseus's brother-in-law.

• ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο Ἰλιόθι πρὸ
• καὶ πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν· ἀλλά μʼ ἑταῖροι
• φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν·

πίμπλημι

was filled; having filled; were filled 16 times

πλῆτο, πλῆσθεν, πίμπλαντο, πλησάμενος, πίμπλαντ, πλήσασα, πλῆντο, πλησάμενοι and 2 more

aorist middle indicative, 3rd singular verb; imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; aorist passive indicative, 3rd plural verb

πλήσασα governs the genitive ἀμβροσίης — 'filling (the table) with ambrosia,' a genitive of material.

• πίμπλαντʼ, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην·
• δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
• ἀμβροσίης πλήσασα, κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν.

πίναξ

platters; planks 4 times

πίνακας, πίνακάς

• δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
• δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
• ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν

πίνω

drinking; to drink; drank 66 times

πῖνε, πίνων, πίεν, ἔπιόν, πινέμεν, ἔπιον, πίνειν, πῖνέ and 27 more

aorist active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active infinitive

3rd person imperative πινόντων ('let them drink') — Greek can command a third party directly, no 'let' verb needed.

• οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ πίνοντά τε τερπόμενόν τε,
• οἶνον πινόντων· ταύτης δʼ ἀποπαύεʼ ἀοιδῆς
• εἰλαπινάζουσιν πίνουσί τε αἴθοπα οἶνον

πίπτω

fell; falling; falls 46 times

πέσε, πέσεν, πέσον, ἔπιπτεν, ἔπεσον, ἔπεσ, ἔπιπτον, πέσῃσιν and 15 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb

ἔπιπτεν: imperfect 'was falling'; negated by οὐδέ earlier in the clause, giving 'did not fall'

• ἥατʼ, ἐπεί σφισιν ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν.
• ἥμενος, οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
• σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς

πίσυνος

trusting once

πίσυνος

πίσυνος + dative, 'relying on' - explains the reckless deeds of the previous line

• πατρί τʼ ἐμῷ πίσυνος καὶ ἐμοῖσι κασιγνήτοισι.

πίτνημι

stretching once

πιτνὰς

πιτνάς, 'stretching out (hands),' a gesture of yearning to embrace — poignant since ghosts cannot be touched.

• πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρας, ὀρέξασθαι μενεαίνων·

πίων

fat; rich; rich, fat 28 times

πίονα, πίονας, πίονι, πίειραν

accusative plural neuter adjective; accusative singular masculine adjective; accusative plural masculine noun

• βοῦς ἱερεύοντες καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας
• ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει, πίειραν ἄρουραν,
• ὣς φάτο, καί σφιν νῶτα βοὸς παρὰ πίονα θῆκεν

πιέζω

pressed shut; press, squeeze; pressed 6 times

πιέζειν, πίεζον, πίεζεν, πιεσθεὶς

present active infinitive; imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist passive participle, nominative singular masculine

ἐπὶ...πίεζεν is a tmesis: preposition separated from its verb, split across the line by μάστακα χερσὶ.

• ἤθελεν. ἀλλʼ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν
• ὑμεῖς δʼ ἀστεμφέως ἐχέμεν μᾶλλόν τε πιέζειν.
• ἦ ῥά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις κρατεροῖσι πιεσθεὶς

πικρόγαμος

bitterly-wed; bitter-wed 3 times

πικρόγαμοί

• πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
• πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
• πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.

πικρός

bitter 5 times

πικρὸν, πικρήν, πικρὴν

accusative singular neuter adjective; accusative singular feminine adjective; accusative singular masculine adjective

• ἀμφʼ ἐμοί, αὐτὰρ ὁ πικρὸν ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυον εἶβε,
• πικρὸν ἀποπνείουσαι ἁλὸς πολυβενθέος ὀδμήν.
• πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν.

πινυτή

good sense twice

πινυτήν, πινυτὴ

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

πινυτή 'prudence, sound mind' personified as reaching the mind

• εἶδος καὶ πινυτήν, μῆκος δʼ ἔπορʼ Ἄρτεμις ἁγνή,
• γιγνώσκω δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τοι πινυτὴ φρένας ἵκει,

πινυτός

prudent; sensible; of sense 6 times

πινυτή, πινυτός, πινυτούς, πινυτῇ

nominative singular feminine adjective; nominative singular masculine adjective; accusative plural masculine adjective

πινυτή 'prudent, sound-minded' — the key word praising Penelope's character.

• αἴσχεα πόλλʼ ὁρόων, ὅς τις πινυτός γε μετέλθοι.
• υἱέας αὖ πινυτούς τε καὶ ἔγχεσιν εἶναι ἀρίστους.
• λίην γὰρ πινυτή τε καὶ εὖ φρεσὶ μήδεα οἶδε

πιστός

trustworthy; trusty, faithful; faithful 3 times

πιστὰ, πιστὸν

nominative plural neuter adjective; accusative singular masculine adjective; accusative plural neuter adjective

predicate adjective with implied verb 'are' - Agamemnon's bitter generalization about women after Clytemnestra

• νῆα κατισχέμεναι· ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.
• ἦ καὶ Πείραιον προσεφώνεε, πιστὸν ἑταῖρον·
• ὅρκια πιστὰ ταμόντες ὁ μὲν βασιλευέτω αἰεί,

πιστόω

to be pledged; be convinced twice

πιστωθῆναι, πιστωθῆτόν

aorist passive infinitive; aorist passive subjunctive, 2nd dual verb

Passive infinitive πιστωθῆναι: 'to be given assurance,' i.e. she asks them to swear to her.

• ὅρκῳ πιστωθῆναι ἀπήμονά μʼ οἴκαδʼ ἀπάξειν.
• ὄφρα μʼ ἐῢ γνῶτον πιστωθῆτόν τʼ ἐνὶ θυμῷ,

πιφαύσκω

declaring; means to declare; do I declare 11 times

πιφαύσκομαι, πιφαυσκόμενος, πιφαύσκων, πιφαύσκεται, πιφαυσκέμεν, πίφαυσκον

present medio-passive indicative, 1st singular verb; present medio-passive participle, nominative singular masculine; present active participle, nominative singular masculine

πιφαύσκω, 'make known/proclaim' — reduplicated present stem, an epic-flavored verb of announcing.

• ἦέ τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκεται ἠδʼ ἀγορεύει;
• οὔτε τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκομαι οὐδʼ ἀγορεύω,
• μνηστῆρσιν δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος τάδε εἴρω·

πλάζω

wandering; was driven wandering; drives astray 16 times

πλαζομένου, πλάζετ, πλάγχθη, πλάζει, πλάζε, πλαζόμενοι, πλάζετο, πλαγχθέντα and 6 more

present medio-passive participle, genitive singular masculine; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; aorist passive indicative, third singular

πλάζει, 'makes wander/buffets' — root of Odysseus's whole wandering plot, echoing the poem's opening πλάγχθη.

• πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
• οὔ τι κατακτείνει, πλάζει δʼ ἀπὸ πατρίδος αἴης.
• πλάζε δὲ πίνοντας, χειρῶν δʼ ἔκβαλλε κύπελλα.

Πλαγκταί

Wandering Rocks; Wandering twice

Πλαγκτὰς

Πλαγκταί, the mythic Symplegades-like hazard Circe warns against as an alternative route.

• Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
• ὥς θʼ ἵκετο Πλαγκτὰς πέτρας δεινήν τε Χάρυβδιν

πλαγκτοσύνη

vagrancy once

πλαγκτοσύνης

πλαγκτοσύνη, an abstract noun for wandering/homelessness, rare and pointed word

• πλαγκτοσύνης δʼ οὐκ ἔστι κακώτερον ἄλλο βροτοῖσιν·

πλατύς

broad 3 times

πλατέ, πλατεῖ

accusative plural neuter adjective; nominative plural neuter adjective; dative singular masculine adjective

• τόσσα συῶν συβόσια, τόσʼ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν
• ἐνθάδε δʼ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν ἕνδεκα πάντα
• ἀκτῇ ἔπι προὐχούσῃ, ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ,

πλέκω

plaiting once

πλεξάμενος

πλεξάμενος, aorist middle participle 'having plaited for himself'—precedes συνέδησα, the main verb.

• πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου,

πλέω

we sailed; sailing; do you sail 23 times

πλέομεν, πλέων, πλεῖθ, πλέον, ἔπλεον, πλώοιεν, πλέεν, πλεύσεσθ and 4 more

imperfect active indicative, 1st plural verb; present active participle, nominative singular masculine; present active indicative, 2nd plural verb

Present participle 'sailing' frames the whole journey as background to the main verb 'came' (κατήλυθον) — a classic circumstantial use.

• πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπʼ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους,
• ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
• ἔπλεον, ἐστόρεσεν δὲ θεὸς μεγακήτεα πόντον.

πλέως

full; fuller; full of 6 times

πλείη, πλεῖος, πλειοτέρῃ, πλεῖοι, πλεῖον

nominative singular feminine adjective; nominative singular masculine adjective; dative singular feminine comparative adjective

• δυσμενέων δʼ ἀνδρῶν πλεῖος δόμος, οἵ τέ μοι αἰεὶ
• πλειοτέρῃ σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι·
• πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.

πλείων

more; more numerous; with more 19 times

πλεόνεσσι, πλέονες, πλέονας, πλεῖον, πλέονάς, πλείονα, πλείοσί, πλέονές and 2 more

dative plural comparative adjective; nominative plural masculine comparative adjective; accusative plural masculine comparative adjective

comparative πλείων used as predicate: 'though being more' concessive.

• ἀνδράσι καὶ πλεόνεσσι μαχήσασθαι περὶ δαιτί.
• εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο· σὺ δʼ οὐ κατὰ μοῖραν ἔειπες.
• οἱ πλέονες κακίους, παῦροι δέ τε πατρὸς ἀρείους.

πλεῖστος

most; most, abundantly; greatest 8 times

πλεῖστα, πλεῖστον, πλεῖστοι

accusative plural neuter adjective; nominative plural neuter adjective; nominative singular neuter adjective

πλεῖστοι 'most/very many' implicitly refers to the Trojans, supplied from context (elided head).

• Αἰγυπτίῃς, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται·
• Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα
• αἲ γὰρ δή, βασίλεια, τόδε πλεῖστον κακὸν εἴη.

πλεκτός

braided; woven 3 times

πλεκτὴν, πλεκτοῖς

accusative singular feminine adjective; dative plural masculine adjective

This whole line repeats verbatim at l192 — a formulaic Homeric line-block reused in the narrated fulfillment.

• πλεκτοῖς ἐν ταλάροισιν ἀμησάμενος κατέθηκεν,
• σειρὴν δὲ πλεκτὴν ἐξ αὐτοῦ πειρήναντε
• σειρὴν δὲ πλεκτὴν ἐξ αὐτοῦ πειρήναντε

πλήθω

are laden; laden, full; run full 3 times

πλήθωσι, πληθούσας, πλήθουσι

present active subjunctive, 3rd plural verb; present active participle, accusative plural feminine; present active indicative, 3rd plural verb

πλήθω 'to be full of' + genitive of the stuff (σίτου, κρειῶν) in the next line.

• ἥμενοι ἑξείης, παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι
• ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας
• τηκομένης δʼ ἄρα τῆς ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες·

πλήσσω

struck; having struck; striking 15 times

πεπληγυῖα, πληγεῖσα, πλήξας, πλῆξεν, πέπληγον, πλῆξα, πλῆξε, πεπλήγετο and 3 more

perfect active participle, nominative singular feminine; aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist passive participle, nominative singular feminine

πέπληγον, reduplicated aorist of πλήσσω 'strike', a vivid Homeric form for a single blow

• πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ.
• πέπληγον δὲ χορὸν θεῖον ποσίν. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
• πλῆξα· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε,

πληγή

with blows; blows; of blows 4 times

πληγῇσιν, πληγέων, πληγῇσι

dative plural feminine noun; genitive plural feminine noun

genitive of blows/missiles governed by ἀδαήμων 'unversed in'; a beggar's grim boast of experience.

• αὐτόν μιν πληγῇσιν ἀεικελίῃσι δαμάσσας,
• πάντες ἅμʼ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης,
• οὐ γάρ τι πληγέων ἀδαήμων οὐδὲ βολάων·

πλησίος

nearby; near; close together 13 times

πλησίον, πλησίαι, πλησίω

accusative singular masculine adjective; nominative plural feminine adjective; nominative dual masculine adjective

dual adjective πλησίω agrees with the pair of eagles, 'near (to each other)'

• πλησίω ἀλλήλοισι τιταινομένω πτερύγεσσιν·
• πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.
• ὅς οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν.

πλύνω

to wash; washed; as she washed 5 times

πλυνέουσαι, πλυνέουσα, πλῦνάν, πλυνούσῃ, πλύνασ

future active participle, nominative plural feminine; future active participle, nominative singular feminine; aorist active indicative, 3rd plural verb

future participle expressing purpose, 'in order to wash'

• ἀλλʼ ἴομεν πλυνέουσαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι·
• ἐς ποταμὸν πλυνέουσα, τά μοι ῥερυπωμένα κεῖται;
• αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα,

πλυνός

the washing-places; washing-basins twice

πλυνοί, πλυνοὶ

πλυνός, 'washing place/trough' — a rare, concrete Homeric noun tied to this scene.

• ἔρχεσθαι· πολλὸν γὰρ ἀπὸ πλυνοί εἰσι πόληος.
• ἔνθʼ ἦ τοι πλυνοὶ ἦσαν ἐπηετανοί, πολὺ δʼ ὕδωρ

πλωτός

floating once

πλωτῇ

πλωτός 'floating island' is a marvel detail unique to Aeolus's home.

• πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ· πᾶσαν δέ τέ μιν πέρι τεῖχος

πνέω

blowing; smelling; blows 8 times

πνείοντες, πνείουσαν, πνείοντος, πνέει, πνείουσα, πεπνῦσθαι, πνείει

present active participle, nominative plural masculine; present active indicative, 3rd singular verb; present active participle, accusative singular feminine

• πνείοντες φαίνονθʼ ἁλιαέες, οἵ ῥά τε νηῶν
• ἡδὺ μάλα πνείουσαν, ὄλεσσε δὲ κήτεος ὀδμήν.
• ἀλλʼ αἰεὶ Ζεφύροιο λιγὺ πνείοντος ἀήτας

πνοή

breath; breaths; the gusts 7 times

πνοιῇς, πνοιὴ, πνοιῇ, πνοιὰς, πνοιὴν

dative plural feminine noun; nominative singular feminine noun; dative singular feminine noun

• ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·
• πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς,
• ἐς πνοιὰς ἀνέμων. ἡ δʼ ἐξ ὕπνου ἀνόρουσε

πόα

of the grass; the meadow grass; grass 4 times

ποίης, ποίῃ, ποίη

genitive singular feminine noun; dative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

• ἀλλὰ πολὺ πρῶτος νέμεαι τέρενʼ ἄνθεα ποίης
• ἐν ποίῃ, δρέπανον μὲν ἐγὼν εὐκαμπὲς ἔχοιμι,
• νήστιες ἄχρι μάλα κνέφαος, ποίη δὲ παρείη.

πόθεν

from where; whence 13 times

πόθεν

• τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
• ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
• τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματʼ ἔδωκεν;

πόθι

where 6 times

πόθι

• τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
• τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
• τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;

πόθος

longing 3 times

πόθος

• ἥμενος, οὐδέ κέ μʼ οἴκου ἕλοι πόθος οὐδὲ τοκήων·
• ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ,
• ἀλλά μʼ Ὀδυσσῆος πόθος αἴνυται οἰχομένοιο.

πόλεμόνδε

to war twice

πόλεμόνδε

πόλεμόνδε, directional -δε suffix meaning 'to/toward war.'

• ἐρχόμενοι πόλεμόνδε· πάϊς δέ οἱ ἦν ἐπὶ μαζῷ
• ἐρχόμενος πόλεμόνδε μελαινάων ἐπὶ νηῶν

πόλεμος

war; wars; the war 27 times

πόλεμον, πολέμῳ, πολέμοιο, πόλεμόν, πτολέμους, πτολέμου, πολέμου, πόλεμοι

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun

πτολέμους, epic form with inserted τ (metrical lengthening) of πόλεμος

• οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν·
• ἠὲ φίλων ἐν χερσίν, ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσεν.
• οἳ φύγον ἐκ πολέμου, πόντος δέ οἱ οὔ τινʼ ἀπηύρα.

πόλινδε

to the city; to town; to the town 11 times

πόλινδε, πόλινδ

-δε suffix on πόλιν means 'to/toward the city', an adverbial motion ending common in Homer.

• Λαέρτην ἥρωα, τὸν οὐκέτι φασὶ πόλινδε
• ὄρσεο δὴ νῦν, ξεῖνε, πόλινδʼ ἴμεν ὄφρα σε πέμψω
• καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη

πόλις

city; the city; cities 92 times

πόλιν, πόλις, πόληος, πτόλιν, πόλει, πόλιος, πτόλιος, πόλιας and 8 more

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; nominative singular feminine noun

Epic form πτόλιν (with extra π) for πόλιν, common metrical variant.

• τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
• νηῦς δέ μοι ἥδʼ ἕστηκεν ἐπʼ ἀγροῦ νόσφι πόληος,
• δεξιὼ ἤιξαν διά τʼ οἰκία καὶ πόλιν αὐτῶν.

Πόλυβος

of Polybus; Polybus 12 times

Πολύβου, Πολύβοιο, Πόλυβος, Πόλυβός, Πόλυβον

genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα·
• τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα·
• Ἀλκάνδρη, Πολύβοιο δάμαρ, ὃς ἔναιʼ ἐνὶ Θήβῃς

πόλυτλας

much-enduring twice

πολύτλας

nominative singular masculine noun; nominative singular masculine adjective

πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς is a recurring Homeric formula-epithet pair for Odysseus.

• ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
• δὴ τότε μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

πόνος

toil; trouble; toils 12 times

πόνον, πόνου, πόνος, πόνων, πόνοισι, πόνοις

accusative singular masculine noun; genitive singular masculine noun; nominative singular masculine noun

• οὕτω κεν καὶ μᾶλλον ὀφέλλειεν πόνον ἄμμιν·
• νήπιος, οὔτε πόνων ἐὺ εἰδὼς οὔτʼ ἀγοράων.
• μνησόμεθʼ, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης

πόντονδε

into the sea; seaward twice

πόντονδε

πόντονδε: directional -δε suffix, 'toward the sea', built onto the noun like a case ending.

• ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα
• τοὺς δʼ αἶψʼ ἁρπάξασα φέρεν πόντονδε θύελλα

πόντος

sea; the sea; on the sea 98 times

πόντον, πόντῳ, πόντος, πόντου, πόντοιο, ποντόφιν

accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

ποντόφιν, archaic -φιν instrumental/ablatival ending on πόντος, a Homeric case relic

• πολλὰ δʼ ὅ γʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
• πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπʼ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους,
• ἀλλʼ ἔτι που ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ

πόποι

alas; for shame; well now 22 times

πόποι

ὢ πόποι, a stock exclamation of shock/indignation opening direct speech in Homer.

• ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·
• ὢ πόποι, ἦ δὴ πολλὸν ἀποιχομένου Ὀδυσῆος
• ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ φίλου ἀνέρος υἱὸς ἐμὸν δῶ

πόρω

gave; offers; granted 35 times

πόρε, πόρεν, πόροι, πόρον, πόρῃσιν, πόροις, ἔπορον, πορόντες and 3 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active optative, 3rd singular verb; aorist active subjunctive, 3rd singular verb

πόρον, root aorist of defective πόρω 'give/grant' — has no present stem, only used in aorist.

• σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, αἴ κε πόρῃσιν.
• χωρὶς δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα·
• ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις

πόσις

husband; of drink; drink 67 times

πόσιν, πόσιος, πόσις, πόσει, πόσιός

accusative singular masculine noun; genitive singular feminine noun; genitive singular masculine noun

πόσις 'husband' — Odysseus formally addresses Arete before Alcinous, an unusual suppliant strategy (appeal to the queen first).

• ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι.
• αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο
• γρηὶ σὺν ἀμφιπόλῳ, ἥ οἱ βρῶσίν τε πόσιν τε

πότμος

doom; fate; doom, fate 22 times

πότμον

• ἐλθόντʼ, ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι,
• πατρός, ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν.
• κλαίειν ὅς κε θάνῃσι βροτῶν καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

πότνα

lady 3 times

πότνα

vocative singular feminine noun; nominative singular feminine adjective

• πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο· οἶδα καὶ αὐτὸς
• σὺν σοί, πότνα θεά, ὅτε μοι πρόφρασσʼ ἐπαρήγοις.
• Ἄρτεμι, πότνα θεά, θύγατερ Διός, αἴθε μοι ἤδη

πότνια

honored; queenly; lady 20 times

πότνια, πότνι

nominative singular feminine noun; nominative singular feminine adjective

πότνια: fixed honorific epithet for goddesses, formulaic epic diction

• νύμφη πότνιʼ ἔρυκε Καλυψὼ δῖα θεάων
• ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι· σάωσε δὲ πότνια Ἥρη.
• ἡ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη

ποδάνιπτρον

foot-washings; foot-water twice

ποδάνιπτρα

nominative plural neuter noun; accusative plural neuter noun

ποδάνιπτρα, a concrete compound noun ('foot-washing water/rite') built from πούς + νίπτω.

• οὐδέ τί μοι ποδάνιπτρα ποδῶν ἐπιήρανα θυμῷ
• οἰσομένη ποδάνιπτρα· τὰ γὰρ πρότερʼ ἔκχυτο πάντα.

ποδώκης

swift-footed twice

ποδώκεος

standard epithet of Achilles, ποδώκης

• ἔγνω δὲ ψυχή με ποδώκεος Αἰακίδαο
• ὣς ἐφάμην, ψυχὴ δὲ ποδώκεος Αἰακίδαο

ποθέω

longing for; I long for; misses me 12 times

ποθέοντες, ποθέσαι, ποθέουσα, ποθέω, ποθέεις, ποθέων, ποθήμεναι, πόθει

present active participle, nominative plural masculine; aorist active infinitive; present active participle, nominative singular feminine

ποθήμεναι, epic infinitive of ποθέω 'to miss/lose' — completes the comparison begun by φέρτερον in the previous line.

• τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω μεμνημένη αἰεί,
• ἢ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,
• ἢ σʼ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,

ποθεν

from somewhere; from anywhere 11 times

ποθεν, ποθὲν

• ὀσσόμενος πατέρʼ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν, εἴ ποθεν ἐλθὼν
• οὔτʼ οὖν ἀγγελίῃ ἔτι πείθομαι, εἴ ποθεν ἔλθοι,
• κεῖνον ὀιομένη τὸν κάμμορον, εἴ ποθεν ἔλθοι

ποθή

longing; lack; lack, want 5 times

ποθὴ, ποθὴν, ποθή

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

ποθή, 'longing/need,' rare noun giving the idiom 'may lack of this sword never come to you.'

• ποιεῖτʼ, αὐτὰρ σοί γε ποθὴν πολέος βιότοιο.
• μηδέ τι τοι ξίφεός γε ποθὴ μετόπισθε γένοιτο
• μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ παρὰ νηὶ μελέσθω,

ποθι

somehow; somewhere; anywhere 13 times

ποθι, ποθ, ποθί

• αἴτιοι, ἀλλά ποθι Ζεὺς αἴτιος, ὅς τε δίδωσιν
• αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι·
• αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι.

ποῖος

what sort of; what kind of; what a thing 12 times

ποῖόν, ποῖον, ποίης, ποίῃ, ποῖοί

nominative singular neuter adjective; accusative singular neuter adjective; genitive singular feminine adjective

• τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
• ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ, ποίης δʼ ἐξ εὔχεται εἶναι
• Τηλέμαχʼ ὑψαγόρη, μένος ἄσχετε, ποῖον ἔειπες

ποιέω

made; to make; would have made 40 times

ποίησε, ἐποίησαν, ποιῆσαι, ποίει, ποίησαν, ποιήσαντες, ποιήσατ, ποιήσασθαι and 13 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

ποιῆσαι τελευτήν, 'make an end' — an idiom for bringing a marriage decision to actual conclusion.

• οἳ κεῖνον μὲν ἄιστον ἐποίησαν περὶ πάντων
• τῷ κέν οἱ τύμβον μὲν ἐποίησαν Παναχαιοί,
• ποιῆσαι δύναται· τοὶ δὲ φθινύθουσιν ἔδοντες

ποιήεις

grassy 4 times

ποιήεντα, ποιήεντος

accusative plural neuter adjective; genitive singular neuter adjective

• κνημοὺς ἐξερέῃσι καὶ ἄγκεα ποιήεντα
• καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.
• ὅς ῥʼ ἐκ Δουλιχίου πολυπύρου, ποιήεντος,

ποιητός

well-built 8 times

ποιητοῖο, ποιητοῖσι

genitive singular neuter adjective; genitive singular masculine adjective; dative plural masculine adjective

πύκα ποιητοῖο 'closely/well built' — a formulaic pairing describing sturdy Homeric architecture.

• στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
• ὤιξεν δὲ θύρας θαλάμου πύκα ποιητοῖο,
• στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,

ποικίλος

inlaid, ornate; inlaid; intricate 7 times

ποικίλον, ποικίλ

accusative singular masculine adjective; accusative plural neuter adjective

ποικίλος 'richly decorated, inlaid' — describes a finely worked chariot, a mark of status.

• πὰρ δʼ αὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον, ἔκτοθεν ἄλλων
• ἵππους τε ζεύγνυντʼ ἀνά θʼ ἅρματα ποικίλʼ ἔβαινον·
• ποικίλον, ὅν ποτέ μιν δέδαε φρεσὶ πότνια Κίρκη·

ποικιλομήτης

of many wiles; cunning-minded; schemer 6 times

ποικιλομήτην, ποικιλομῆτα

accusative singular masculine adjective; vocative singular masculine noun

ποικιλομήτης, epithet unique to Odysseus, 'of many-colored/crafty wits'

• ἀμφʼ Ὀδυσῆα ἄνακτα δαΐφρονα, ποικιλομήτην,
• χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
• σχέτλιε, ποικιλομῆτα, δόλων ἆτʼ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες,

ποιμήν

shepherd; herdsman; to the shepherd 15 times

ποιμένι, ποιμένα, ποιμὴν

dative singular masculine noun; accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun

ποιμένι λαῶν, classic Homeric epithet 'shepherd of the people' for kings

• αὖθι παρʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι, ποιμένι λαῶν·
• πὰρ δʼ ὅ γε Νέστορʼ ἰὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, ποιμένα λαῶν.
• βῆ δʼ ἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα ποιμένι λαῶν,

ποιπνύω

bustled about; tidying up twice

ἐποίπνυον, ποιπνύσασαι

imperfect active indicative, 3rd plural verb; aorist active participle, nominative plural feminine

ποιπνύω, a vivid reduplicated epic verb for eager, busy activity

• ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐποίπνυον. ἦλθε μὲν ἂρ βοῦς
• ἀγρεῖθʼ, αἱ μὲν δῶμα κορήσατε ποιπνύσασαι,

πολεμίζω

we were fighting; we made war; we fought 3 times

πολεμίζομεν

• ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν.
• ἔνθα μὲν εἰνάετες πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν,
• ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν.

Πολίτης

Polites once

Πολίτης

A named companion of Odysseus who speaks up here, urging the men to approach Circe's house.

• τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Πολίτης ὄρχαμος ἀνδρῶν,

πολιός

gray; grey; gray-haired 20 times

πολιὴν, πολιῆς, πολιόν, πολιοῖο, πολιοί

accusative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective; accusative singular masculine adjective

πολιός 'gray/hoary' — the standard Homeric epithet for the sea, evoking foam and old age together.

• χεῖρας νιψάμενος πολιῆς ἁλὸς εὔχετʼ Ἀθήνῃ·
• ἁθρόαι εὕδουσιν, πολιῆς ἁλὸς ἐξαναδῦσαι,
• ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.

πολλάκις

often 5 times

πολλάκι, πολλάκις

• πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
• πολλάκι γούνασιν οἷσιν ἐφεσσάμενος κρέας ὀπτὸν
• ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ,

πολύαινος

much-praised once

πολύαιν

πολύαινος 'much-praised' is an epithet unique to Odysseus in the epics, flattering him by name-fame.

• δεῦρʼ ἄγʼ ἰών, πολύαινʼ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,

πολύβουλος

of many counsels once

πολύβουλος

πολύβουλος: epithet of Athena, 'of many counsels/plans'

• ὁππότε κεν πολύβουλος ἐνὶ φρεσὶ θῇσιν Ἀθήνη,

πολύδενδρος

many-treed; with many trees; well-wooded 3 times

πολυδένδρεον

πολυδένδρεον is a compound epithet, 'rich in trees' — typical Homeric descriptive compound.

• καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον, ὄφρα τάχιστα
• ἀγρὸν ἐς ἡμέτερον πολυδένδρεον· ἔνθα δʼ ἔπειτα
• ἀλλʼ ἦ τοι μὲν ἐγὼ πολυδένδρεον ἀγρὸν ἔπειμι,

πολύδεσμος

many-lashed; close-bound; many-fastened 3 times

πολυδέσμου

πολύδεσμος, 'of many bindings,' describing Odysseus's makeshift raft.

• ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
• ἷζε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον·
• πέμπε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου, πολλὰ δʼ ἔδωκε,

πολύιδρις

full of cunning; shrewd twice

πολύϊδρις, πολύϊδριν

nominative singular masculine noun; accusative singular feminine noun

πολύϊδρις, a striking compound epithet 'much-knowing', marking the Phoenician trader as wily.

• ἤλυθʼ ἀνὴρ πολύϊδρις ἐμοῦ πρὸς δώματα πατρὸς
• δήνεα εἴρυσθαι, μὰλα περ πολύϊδριν ἐοῦσαν.

πολύκλυστος

surging; much-washed 3 times

πολυκλύστῳ

compound epithet "wave-beaten," typical of Homeric sea descriptions

• νῆσος ἔπειτά τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
• οἰκέομεν δʼ ἀπάνευθε πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ,
• οἱ μὲν πάντες ὄλοντο πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ·

πολύκμητος

well-wrought; much-wrought 3 times

πολυκμήτου, πολύκμητόν, πολύκμητός

genitive singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective

πολύκμητος 'worked with much toil', epic compound adjective for iron

• ἀλλʼ ἄρʼ ἐπʼ οὐδοῦ ἷζε πολυκμήτου θαλάμοιο
• χαλκόν τε χρυσόν τε πολύκμητόν τε σίδηρον.
• χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.

Πολύκτωρ

Polyctor once

Πολύκτωρ

three eponymous founder-figures named for local landmarks; local aetiology inserted mid-narrative.

• τὴν ποίησʼ Ἴθακος καὶ Νήριτος ἠδὲ Πολύκτωρ·

πολύλλιστος

much-prayed-to once

πολύλλιστον

πολύλλιστον, rare compound epithet, 'much invoked in prayer'

• κλῦθι, ἄναξ, ὅτις ἐσσί· πολύλλιστον δέ σʼ ἱκάνω,

πολύμητις

resourceful; of many wiles; of many counsels 65 times

πολύμητις, πολυμήτις

nominative singular masculine adjective; nominative singular masculine noun

epithet 'of many wiles/counsels' (πολύ + μῆτις) — Odysseus's signature Homeric formula.

• Ἀργεῖοι, μετὰ δέ σφιν ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.
• εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
• τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

πολύμυθος

full of words once

πολύμυθον

πολύμυθος 'full of speeches' — a compound epithet, here used dismissively of Telemachus's talkativeness.

• οὔτʼ οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα,

Πολύνηος

of Polyneos once

Πολυνήου

Genitive of parentage stacked twice (Polyneos son of Tekton) — a common Homeric patronymic chain.

• Ἀμφίαλός θʼ, υἱὸς Πολυνήου Τεκτονίδαο·

πολύπλαγκτος

far-roaming; much-traveled; much-wandering 3 times

πολυπλάγκτοισιν, πολυπλάγκτῳ, πολυπλάγκτους

dative plural masculine adjective; dative singular masculine adjective; accusative plural masculine adjective

πολυπλάγκτῳ is the dative complement of ἔοικε ('he seems like a much-wandering man') — describing the stranger himself, not Odysseus by name.

• ὅς μʼ ἅμα ληϊστῆρσι πολυπλάγκτοισιν ἀνῆκεν
• ἢ ἴδεν ὀφθαλμοῖσι· πολυπλάγκτῳ γὰρ ἔοικε.
• ἀλλὰ θεοὶ δυόωσι πολυπλάγκτους ἀνθρώπους,

πολύπους

octopus once

πουλύποδος

πουλύποδος, epic form of πολύπους 'octopus'; opens a long Homeric simile

• ὡς δʼ ὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο

πολύπυρος

rich in wheat 4 times

πολύπυρον, πολύπυρος, πολυπύρου

accusative singular masculine adjective; nominative singular feminine adjective; genitive singular neuter adjective

a stacked run of compound epic adjectives describing an idealized island, formulaic praise-style

• ἀνδρῶν Θεσπρωτῶν ἐς Δουλίχιον πολύπυρον.
• εὔβοτος, εὔμηλος, οἰνοπληθής, πολύπυρος.
• ὅς ῥʼ ἐκ Δουλιχίου πολυπύρου, ποιήεντος,

πολύρρηνος

rich in flocks once

πολύρρηνος

epithet describing Pelias' wealth, in apposition to the subject

• ναῖε πολύρρηνος, ὁ δʼ ἄρʼ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι.

πολύς

many; much; by far 402 times

πολλὰ, πολὺ, πόλλ, πολλοὶ, πολλὸν, πολλά, πολὺν, πολλὴν and 36 more

accusative plural neuter adjective; accusative singular neuter adjective; nominative plural masculine adjective

Epic form πολέας for πολλούς, common metrical variant.

• ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
• πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
• πολλὰ δʼ ὅ γʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,

πολύστονος

full of grief once

πολύστονος

πολύστονος 'much-groaning' — a compound epithet of sorrow, predicate of εἰμί

• μνησαμένῳ μάλα δʼ εἰμὶ πολύστονος· οὐδέ τί με χρὴ

πολύτλας

much-enduring 30 times

πολύτλας

nominative singular masculine adjective; nominative singular masculine noun

πολύτλας is Odysseus's standing epithet, 'much-enduring' — a fixed epic formula.

• ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
• αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
• ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

πολύτλητος

toil-worn once

πολύτλητοί

triple τε...τε...τε links three classes of dead in one rolling catalogue line, a common epic listing device

• νύμφαι τʼ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες

πολύτρητος

porous; full of holes 3 times

πολυτρήτοισι

πολυτρήτοισι, 'many-holed,' a vivid compound adjective for sponges, showing Homeric love of precise compound epithets even for mundane objects.

• οἱ δʼ αὖτε σπόγγοισι πολυτρήτοισι τραπέζας
• ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι καθαίρειν.
• ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι κάθαιρον.

πολύτροπος

of many turns twice

πολύτροπον, πολύτροπος

accusative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective

The adjective shares ἄνδρα's accusative singular masculine form, tying Odysseus' identity to the object of the invocation.

• ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
• ἦ σύ γʼ Ὀδυσσεύς ἐσσι πολύτροπος, ὅν τέ μοι αἰεὶ

Πολύφημος

Polyphemus 4 times

Πολύφημος, Πολύφημον, Πολύφημ

nominative singular masculine noun; accusative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

formulaic epithet-name pairing κρατερὸς Πολύφημος fills the verse end, classic Homeric line-shape

• ἀντίθεον Πολύφημον, ὅου κράτος ἐστὶ μέγιστον
• τίπτε τόσον, Πολύφημʼ, ἀρημένος ὧδʼ ἐβόησας
• τοὺς δʼ αὖτʼ ἐξ ἄντρου προσέφη κρατερὸς Πολύφημος·

πολύφημος

loud-voiced; renowned twice

πολύφημον, πολύφημος

accusative singular feminine adjective; nominative singular masculine adjective

πολύφημος 'famed among many' modifies the bard, an ironic touch given the singer's spared life.

• ἀλλʼ ὅτε δὴ μέσσην ἀγορὴν πολύφημον ἱκέσθην,
• ἐκ φόνου εἰς αὐλήν, σύ τε καὶ πολύφημος ἀοιδός,

πολύφλοισβος

loud-roaring twice

πολυφλοίσβοιο

πολυφλοίσβοιο θαλάσσης 'loud-roaring sea' is a stock Homeric epithet for the sea's sound

• πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
• ἑρπύζων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,

πολύφρων

wise; cunning; of many wits 8 times

πολύφρονα, πολύφρονος, πολύφρονά

accusative singular masculine noun; accusative singular masculine adjective; genitive singular masculine noun

πολύφρων, 'much-thinking/resourceful' — a recurring epithet marking Odysseus's cunning intelligence.

• νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε,
• τεχνήεντες ἔχυντο πολύφρονος Ἡφαίστοιο,
• τέχνας εἰσορόωσι πολύφρονος Ἡφαίστοιο.

πολύχαλκος

bronze/brazen; rich in bronze twice

πολύχαλκον, πολυχάλκου

accusative singular masculine adjective; genitive singular feminine adjective

πολύχαλκος, a formulaic epithet marking Sidon's famed metalwork.

• οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵνʼ ἀθανάτοισι φαείνοι
• ἐκ μὲν Σιδῶνος πολυχάλκου εὔχομαι εἶναι,

πολύχρυσος

rich in gold once

πολυχρύσοιο

πολύχρυσος, standard epithet of Mycenae reflecting its legendary wealth.

• ἑπτάετες δʼ ἤνασσε πολυχρύσοιο Μυκήνης,

πολυάρητος

much-prayed-for; much prayed-for twice

πολυάρητος

πολυάρητος, 'long prayed for', imagines Odysseus as a god sent in answer to Nausicaa's prayers.

• ἤ τίς οἱ εὐξαμένῃ πολυάρητος θεὸς ἦλθεν
• παιδὸς παιδὶ φίλῳ· πολυάρητος δέ τοί ἐστιν.

πολυβενθής

deep 4 times

πολυβενθέος

genitive singular masculine adjective; genitive singular feminine adjective

πολυβενθής: compound epithet 'very deep,' typical of Homer's stock descriptive adjectives for harbors

• πικρὸν ἀποπνείουσαι ἁλὸς πολυβενθέος ὀδμήν.
• ὄφρʼ οἱ τοὺς ὄλεκον λιμένος πολυβενθέος ἐντός,
• οἱ δʼ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο,

πολυβότειρα

bountiful once

πουλυβότειραν

πολυβότειρα 'much-nourishing' — stock Homeric epithet for the earth.

• ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξὶν ἀνὰ χθόνα πουλυβότειραν·

πολυδάκρυτος

much-tearful; tearful; much-wept 3 times

πολυδακρύτοιο

• ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο,
• ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο.
• ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο,

πολυδαίδαλος

richly wrought 3 times

πολυδαίδαλον, πολυδαίδαλος

accusative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective

πολυδαίδαλος 'of much skilled craft', from δαίδαλα - the same root behind Daedalus, praising intricate workmanship.

• βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον πολυδαίδαλον, ᾧ ἔνι κούρη
• κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
• ὅρμον δʼ Εὐρυμάχῳ πολυδαίδαλον αὐτίκʼ ἔνεικε.

πολυήρατος

much-longed-for; lovely; much-desired 4 times

πολυήρατον, πολυηράτῳ, πολυηράτου

accusative singular feminine adjective; dative singular feminine adjective; genitive singular masculine adjective

ironic epithet given the horrors just described in this city

• ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων
• μνῆμʼ Ἑλένης χειρῶν, πολυηράτου ἐς γάμου ὥρην,
• αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἥβην πολυήρατον ἱκόμεθʼ ἄμφω,

Πολυθερσείδης

son of Polytherses once

Πολυθερσεΐδη

Patronymic vocative -είδης 'son of'; addressed mockingly before the killing blow.

• ὦ Πολυθερσεΐδη φιλοκέρτομε, μή ποτε πάμπαν

πολυιδρεία

shrewdness; in the shrewdness twice

πολυϊδρείῃσιν, πολυϊδρείῃσι

dative of manner/means, 'with the many-wiled cunning of her mind' — a formulaic praise-phrase for Eurycleia.

• ἔσχʼ, ἣ πάντʼ ἐφύλασσε νόου πολυϊδρείῃσιν,
• οὐκ ἔα εἰπέμεναι πολυϊδρείῃσι νόοιο.

Πολυκάστη

Polycaste once

Πολυκάστη

Polycaste, Nestor's youngest daughter, performs the guest-bath, a standard Homeric hospitality scene.

• τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη,

πολυκέρδεια

with great cunning once

πολυκερδείῃσιν

dative of manner: 'in his shrewd craftiness'

• αὐτὰρ ὁ ἣν ἄλοχον πολυκερδείῃσιν ἄνωγε

πολυκερδής

full of cunning once

πολυκερδέα

πολυκερδής, a compound epithet ('much-gainful') marking Odysseus' craftiness.

• αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι νόον πολυκερδέα νωμῶν·

πολυκηδής

grievous; grief-laden twice

πολυκηδέ, πολυκηδέα

πολυκηδής, compound epithet ‘full of many cares,’ describing his hard-won return.

• εἰ δʼ ἄγε τοι καὶ νόστον ἐμὸν πολυκηδέʼ ἐνίσπω,
• ἀμφοτέρω, σὺ μὲν ἐνθάδʼ ἐμὸν πολυκηδέα νόστον

πολυκλήις

many-benched; many-oared 4 times

πολυκλήιδι, πολυκληῗδι, πολυκλήϊσι, πολυκλήϊδι

dative singular feminine noun; dative plural feminine noun

πολυκλήιδι, 'many-oarlocked,' a stock epithet for a well-manned ship.

• ἀλλὰ τῷ, ὅς θʼ ἅμα νηὶ πολυκλήιδι θαμίζων,
• τοὺς ξείνους ἐν νηῒ πολυκληῗδι βαλόντες
• νηυσὶ πολυκλήϊσι τριηκόσιʼ ἠδὲ νομῆας.

πολυμήχανος

resourceful; of many devices; resourceful, of many wiles 16 times

πολυμήχαν, πολυμήχανός

vocative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective

πολυμήχανος 'of many devices' is a signature epithet of Odysseus (cf. πολύτροπος, πολύμητις) — his defining trait of cunning ingenuity.

• φράσσεται ὥς κε νέηται, ἐπεὶ πολυμήχανός ἐστιν.
• διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
• διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,

πολυμηχανία

cunning wiles once

πολυμηχανίην

πολυμηχανία 'much-deviceness,' an abstract noun echoing Odysseus's own epithet πολυμήχανος.

• καὶ Κίρκης κατέλεξε δόλον πολυμηχανίην τε,

πολυμνήστη

much-wooed; much-courted 3 times

πολυμνήστην, πολυμνήστη

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun; accusative singular feminine adjective

epithet playing on μνηστήρ 'suitor' — 'the much-suited-for' queen

• ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
• οἶκόν τε κλῆρόν τε πολυμνήστην τε γυναῖκα,
• ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν·

πολυπαίπαλος

crafty once

πολυπαίπαλοι

πολυπαίπαλος 'much-wily', reinforcing the stereotype of scheming Phoenician traders

• τὴν δʼ ἄρα Φοίνικες πολυπαίπαλοι ἠπερόπευον.

πολυπενθής

grief-laden once

πολυπενθέα

πολυπενθής, compound adjective 'full of much grief', modifying θυμὸν

• τίπτε με λωβεύεις πολυπενθέα θυμὸν ἔχουσαν

Πολυπημονίδης

son of Polypemon once

Πολυπημονίδαο

A patronymic chain (son of Apheidas, son of Polypemon) — invented genealogy strengthens the fictitious identity.

• υἱὸς Ἀφείδαντος Πολυπημονίδαο ἄνακτος·

πολυτλήμων

very enduring once

πολυτλήμων

πολυτλήμων used as predicate noun/adjective — Odysseus boasts of his own epithet-quality.

• οὔ τί με νικήσουσι· πολυτλήμων δὲ μάλʼ εἰμί.

πολυφάρμακος

rich in drugs once

πολυφαρμάκου

πολυφάρμακος 'of many drugs' — recurring epithet marking Circe as sorceress

• Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα,

πομπεύς

escorts; as escorts, guides; with escort 6 times

πομπῆες, πομπῇ, πομπῆας

nominative plural masculine noun; dative singular masculine noun; accusative plural masculine noun

πομπεύς, 'one who conducts/escorts'—here of favorable winds personified as guides for ships.

• πὰρ δέ τοι υἷες ἐμοί, οἵ τοι πομπῆες ἔσονται
• εἰ δή τοι νέῳ ὧδε θεοὶ πομπῆες ἕπονται.
• πομπῆες γίγνονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

πομπή

escort; an escort; safe passage 24 times

πομπῆς, πομπήν, πομπὴν, πομπὴ, πομπῇ, πομπή

accusative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; nominative singular feminine noun

πομπή 'safe conduct/escort' — the Phaeacians' magical ships that carry guests home, a central plot device in this book.

• ἄλλο τι δὴ σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν,
• καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν·
• πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς παρὰ πατρὸς ἐμοῖο.

πομπός

escorts; as escort; escort 4 times

πομποὶ, πομπὸν, πομπὸς

nominative plural masculine noun; accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun

• τῷ ἅμα πομπὸν ἕπεσθαι· ἐέλδετο γάρ σε ἰδέσθαι,
• τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμʼ ἔρχεται, ἥν τε καὶ ἄλλοι
• ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.

πονέω

having worked at; having worked at, finished; finishing (his labor) 11 times

πονησάμενος, πονέοντο, πονησάμενοι, πονεῖτο, ἐπονεῖτο, πονήσομαι

aorist middle participle, nominative singular masculine; imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; aorist middle participle, nominative plural masculine

middle participle stresses his own laborious effort on his own tasks.

• αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,
• αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,
• αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,

Ποντόνοος

Pontonous; set 5 times

Ποντόνοος, Ποντόνοε

nominative singular masculine noun; vocative singular masculine noun

Vocative addressing the herald by name — a formulaic direct-address opening to a command speech.

• Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
• ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
• τῷ δʼ ἄρα Ποντόνοος θῆκε θρόνον ἀργυρόηλον

ποντοπόρος

seafaring; sea-faring 5 times

ποντοπόρος, ποντοπόροιο

nominative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective

ποντοπόρος, compound epithet 'sea-crossing,' typical Homeric noun-epithet for ships

• οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,
• τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς.
• ἔνθʼ ἔμενʼ· ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς

ποντοπορεύω

to sail; voyaging; sea-faring 3 times

ποντοπορεύων, ποντοπορευέμεναι

present active participle, nominative singular masculine; present active infinitive

ποντοπορεύω: 'travel over the sea', compound built from πόντος + πόρος

• ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
• ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
• ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων,

πορθέω

began to ravage; began ravaging twice

πόρθεον

πόρθεον picks up across the line-break from ἀγροὺς in l432: 'they began sacking...fields.'

• πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα,
• πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα,

πορφύρεος

purple; dark; dark-purple 13 times

πορφυρέην, πορφύρεον, πορφύρε, πορφύρεα, πορφυρέους

accusative singular feminine adjective; nominative singular neuter adjective; accusative plural neuter adjective

πορφυρέην 'purple' marks costly, high-status dye — gives us English 'porphyry.'

• στείρῃ πορφύρεον μεγάλʼ ἴαχε νηὸς ἰούσης·
• χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχὼν
• χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχών.

πορφύρω

churned darkly; darkened, brooded; darkened, seethed 3 times

πόρφυρε

πορφύρω 'to surge, seethe' (of the sea before a storm, and by extension of the heart) — the color-word πορφύρα 'purple dye' likely derives from this verb, not the other way around; a vivid metaphor for inner turmoil.

• ἤια· πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
• ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
• ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.

Ποσειδεών

Poseidon; to Poseidon; with Poseidon 38 times

Ποσειδάων, Ποσειδάωνι, Ποσειδάωνος, Ποσειδάωνα

nominative singular masculine noun; dative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

Epic form Ποσειδάων(ι) for Attic Ποσειδῶν — dative object of the explicit infinitive μάχεσθαι ('to fight') later in the line, not an implied one.

• νόσφι Ποσειδάωνος· ὁ δʼ ἀσπερχὲς μενέαινεν
• ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἀσκελὲς αἰεὶ
• ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα.

Ποσιδήιος

Poseidon's temple once

Ποσιδήιον

Ποσιδήιον, a temenos of Poseidon; sea-god fittingly honored by this seafaring people.

• ἔνθα δέ τέ σφʼ ἀγορὴ καλὸν Ποσιδήιον ἀμφίς,

ποτάομαι

flutters away; flit, fly about twice

πεπότηται, ποτέονται

perfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd plural verb

Perfect tense marks the soul's departure as a completed, lasting state.

• ψυχὴ δʼ ἠύτʼ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται.
• τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν

ποταμός

river; of the river; of rivers 33 times

ποταμοῖο, ποταμοῦ, ποταμῷ, ποταμῶν, ποταμὸν, ποταμοὶ, ποταμόν

genitive singular masculine noun; accusative singular masculine noun; dative singular masculine noun

• πρίν γʼ ὅτʼ ἂν Αἰγύπτοιο, διιπετέος ποταμοῖο,
• ἂψ δʼ εἰς Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο
• ἀλλʼ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο

ποτέ

ever; once; someday 105 times

ποτ, ποτε, ποτέ, ποτὲ, ποθ

οὐδέ ποτ᾽ 'and never' — negative frames the whole following image of unceasing weeping

• μέλλεν μέν ποτε οἶκος ὅδʼ ἀφνειὸς καὶ ἀμύμων
• ὥς τε πατὴρ ᾧ παιδί, καὶ οὔ ποτε λήσομαι αὐτῶν.
• τήν ποτε Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν

ποτής

drink; of drink 8 times

ποτῆτος, ποτῆτα

genitive singular feminine noun; accusative singular feminine noun

• κεῖτʼ ἄρʼ ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
• αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
• αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τʼ ἐπασσάμεθʼ ἠδὲ ποτῆτος,

ποτιδόρπιος

for supper twice

ποτιδόρπιον

ποτιδόρπιον 'for a relish with supper' is a rare compound tied to the shepherd's evening meal.

• ὕλης ἀζαλέης, ἵνα οἱ ποτιδόρπιον εἴη,
• πίνειν αἰνυμένῳ καί οἱ ποτιδόρπιον εἴη.

ποτιπτύσσω

I would press my plea; shall I greet; he pressed 6 times

προσπτύξομαι, ποτιπτυσσοίμεθα, προσπτύξατο, προσπτύξεται

future middle indicative, 1st singular verb; present medio-passive optative, 1st plural verb; aorist middle indicative, 3rd singular verb

optative of ποτιπτύσσω, lit. 'approach/entreat,' vivid image of pleading door to door.

• τόφρα γὰρ ἂν κατὰ ἄστυ ποτιπτυσσοίμεθα μύθῳ
• Μέντορ, πῶς τʼ ἄρʼ ἴω; πῶς τʼ ἂρ προσπτύξομαι αὐτόν;
• ἦε ἑκών οἱ δῶκας, ἐπεὶ προσπτύξατο μύθῳ.

ποτός

drink; with drink; once 8 times

ποτοῖο, ποτὸν, ποτόν, ποτέ

genitive singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective

• κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο.
• ἕστασαν, ἄκρητον θεῖον ποτὸν ἐντὸς ἔχοντες,
• κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,

πού

perhaps; somewhere; I suppose 94 times

που, πού, που—

πού here is the enclitic modal particle 'I suppose/perhaps' (not the accented locative 'somewhere'), matching the translation's parenthetical 'I think'.

• νόστον πευσόμενον πατρὸς φίλου, ἤν που ἀκούσῃ,
• ἀνέρος, οὗ δή που λεύκʼ ὀστέα πύθεται ὄμβρῳ
• ἀλλʼ ἔτι που ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ

πούς

feet; with feet; of feet 95 times

πόδας, ποσὶν, ποσσὶ, ποδῶν, πόδες, πόδεσσι, πόδεσσιν, ποσσὶν and 8 more

dative plural masculine noun; accusative plural masculine noun; genitive plural masculine noun

ποσίν dative of means/instrument: swimming 'with his feet' toward setting foot on land.

• ὣς εἰποῦσʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
• καλὸν δαιδάλεον· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν.
• πάντες κʼ ἀρησαίατʼ ἐλαφρότεροι πόδας εἶναι

ποῦ

where 5 times

ποῦ

adverb; pronoun

• γαίης, ποῦ δέ νύ οἱ γενεὴ καὶ πατρὶς ἄρουρα.
• ποῦ Μενέλαος ἔην; τίνα δʼ αὐτῷ μήσατʼ ὄλεθρον
• ξεῖνος; ποῦ δέ μιν εὗρε; πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ.

πουλυβότειρα

bountiful; bountiful, life-giving twice

πουλυβοτείρῃ

πουλυβότειρα 'much-nourishing', an epic epithet for the earth.

• ὠρχείσθην δὴ ἔπειτα ποτὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
• ἴδμεν δʼ, ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

Πράμνειος

Pramnian once

Πραμνείῳ

Πράμνειος: a famed strong wine, named for Pramnos — a realistic culinary detail in the spell.

• οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα· ἀνέμισγε δὲ σίτῳ

πράσσω

to accomplish; we may press on; having accomplished 10 times

πρῆξαι, πρήσσωμεν, πρήξαντα, πρήσσῃσιν, πρήσσεσκον, πρήσσοντες, πρήσσουσι, πρήξει

aorist active infinitive; present active subjunctive, 1st plural verb; aorist active participle, accusative singular masculine

aorist participle πρήξαντα, 'having done/accomplished (our business)' — modifies both Telemachus and 'me'

• πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεται εἵνεκα τῶνδε·
• δὸς δʼ ἔτι Τηλέμαχον καὶ ἐμὲ πρήξαντα νέεσθαι,
• ζεύξαθʼ ὑφʼ ἅρματʼ ἄγοντες, ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο.

πρᾶξις

business, errand; business; good/profit 5 times

πρῆξις, πρῆξιν

nominative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

πρᾶξις 'accomplishment, result' — here 'no good came of it', a proverbial-sounding Homeric turn of phrase.

• ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε
• πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος, ἣν ἀγορεύω.
• ἦ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε,

πρακτήρ

traders once

πρηκτῆρες

πρηκτῆρες, 'men of business/traders' — Euryalos frames Odysseus as a mere merchant, an insult to a hero's status.

• ἀρχὸς ναυτάων οἵ τε πρηκτῆρες ἔασιν,

πρηνής

face-forward; face-down twice

πρηνὴς, πρηνής

πρηνής predicate adjective describing how he fell — vivid physical detail typical of Homeric battle death scenes.

• αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε, χεῖρε πετάσσας,
• ἤριπε δὲ πρηνής, χθόνα δʼ ἤλασε παντὶ μετώπῳ.

πρίαμαι

bought 4 times

πρίατο

imperfect indicative, 3rd singular verb; imperfect middle indicative, 3rd singular verb

πρίατο is an athematic aorist middle of πρίαμαι — root aorist with no thematic vowel.

• τήν ποτε Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν
• ὦ φίλε, τίς γάρ σε πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν,
• πὰρ δʼ ἄρα μιν Ταφίων πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν.

Πρίαμος

of Priam; Priam's 8 times

Πριάμοιο, Πριάμου

• ἠδʼ ὅσα καὶ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
• αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,
• τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο

πρίν

before; until; formerly 83 times

πρὶν, πρίν

adverb; conjunction

τὸ πρίν, 'the before-time' — article + adverb fused into a temporal phrase, 'formerly.'

• πρίν γε τὸν ἐς Τροίην ἀναβήμεναι, ἔνθα περ ἄλλοι
• πρίν γʼ αὐτὴν γήμασθαι Ἀχαιῶν ᾧ κʼ ἐθέλῃσι.
• οἳ νεμόμεσθʼ Ἰθάκην ἐυδείελον. ἀλλὰ πολὺ πρὶν

πριστός

sawn twice

πριστοῦ

πριστοῦ ἐλέφαντος, 'sawn ivory,' a vivid simile-like image for polished whiteness.

• λευκοτέρην δʼ ἄρα μιν θῆκε πριστοῦ ἐλέφαντος.
• τῶν οἳ μέν κʼ ἔλθωσι διὰ πριστοῦ ἐλέφαντος,

πρό

before; beforehand; before/in front 11 times

πρὸ, πρό

preposition; adverb

Ἰλιόθι πρό, formulaic 'before Troy', locative adverb + preposition

• εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον, ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς,
• ὦρσε δʼ ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην, πρὸ δὲ κύματʼ ἔαξεν,
• αὔρη δʼ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό.

πρόδομος

forecourt; the porch; forecourt, porch 6 times

προδόμῳ

• οἱ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο,
• τὸν δʼ ἄρʼ ἐνὶ προδόμῳ εὗρʼ ἥμενον, ἔνθα οἱ αὐλὴ
• εὕδοντʼ ἐν προδόμῳ Μενελάου κυδαλίμοιο,

πρόθυρον

the forecourt; forecourt; the doorway 18 times

προθύροιο, προθύροισι, πρόθυρον, προθύρου, προθύροις, πρόθυρόν

genitive singular neuter noun; dative plural neuter noun; accusative singular neuter noun

• στῆ δʼ Ἰθάκης ἐνὶ δήμῳ ἐπὶ προθύροις Ὀδυσῆος,
• βῆ δʼ ἰθὺς προθύροιο, νεμεσσήθη δʼ ἐνὶ θυμῷ
• ἐκ δʼ ἔλασαν προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου·

πρόκειμαι

set before them; lying before them; lying before 11 times

προκείμενα

Participle of πρόκειμαι, literally 'lying before' — describes food already laid out.

• οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
• οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
• οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

πρόπας

whole; the whole; all 7 times

πρόπαν

• ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
• ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
• ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

πρός

to; toward; against 182 times

πρὸς, ποτὶ, προτὶ, ποτ, πρός

preposition; adverb

πρὸς μῦθον ἔειπεν 'spoke a word to', a standing Homeric formula introducing direct speech

• ἔγχος μέν ῥʼ ἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρὴν
• ὣς φάτο χωόμενος, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ
• οἱ μὲν ἄρʼ ἐσκίδναντο ἑὰ πρὸς δώμαθʼ ἕκαστος,

πρόσθεν

before; formerly; before him 18 times

πρόσθεν, πρόσθε, πρόσθ

adverb; preposition

• ὑμετέρων τὸ πρόσθεν ἀκούετε, παῖδες ἐόντες,
• πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην, τὸν δʼ ἐσάωσεν
• πρόσθεν μὲν γὰρ δή μοι ἀεικέλιος δέατʼ εἶναι,

πρόσφημι

spoke to; said; spoke 115 times

προσέφη, προσέφης, προσέφην, προσφάσθαι

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 2nd singular verb; imperfect active indicative, 1st singular verb

προσέφη is an old athematic form of φημί, common in Homer's speech-introductions but rare later.

• τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
• αὐτὰρ Τηλέμαχος προσέφη γλαυκῶπιν Ἀθήνην,
• τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός·

πρόσω

forward 3 times

πρόσω, πρόσσω

πρόσσω καὶ ὀπίσσω 'forward and backward' - formula for prophetic vision of future and past

• τὴν δὲ πρόσω φέρε κῦμα, θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι.
• ἄττα, πρόσω φέρε τόξα· τάχʼ οὐκ εὖ πᾶσι πιθήσεις
• Μαστορίδης· ὁ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

πρόσωπον

face; faces; her face 6 times

πρόσωπα, προσώπατα, πρόσωπά

accusative plural neuter noun; nominative plural neuter noun

Neuter plural πρόσωπα used for a single face, a common epic idiom.

• κὰκ κεφαλῆς εἴρυσσε, κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα·
• αἰεὶ δὲ λιπαροὶ κεφαλὰς καὶ καλὰ πρόσωπα,
• μηδʼ οὕτω δακρύοισι πεφυρμένη ἀμφὶ πρόσωπα

πρότερος

first; the elder; the foremost 30 times

πρῶτον, πρότερος, προτέρη, πρότερός, προτέρῃ, προτέροισι, προτέρῳ, πρώτοισιν and 8 more

nominative singular masculine adjective; accusative singular neuter adjective; nominative singular feminine adjective

πρώτην (fem. acc.) 'first' agrees with an implied 'you', i.e. 'to you first'.

• ἥν χʼ ἡμῖν σάφα εἴποι, ὅτε πρότερός γε πύθοιτο;
• ἥν χʼ ὑμῖν σάφα εἴπω, ὅτε πρότερός γε πυθοίμην,
• αὐτῷ μέν οἱ πρῶτον ἀνιηρέστερον ἔσται,

πρότονοι

forestays; with the forestays 3 times

προτόνοισιν, προτόνους

dative plural masculine noun; accusative plural masculine noun

• στῆσαν ἀείραντες, κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν,
• ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα
• στῆσαν ἀείραντες, κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν,

πρόφρασσα

goodwill; wholeheartedly twice

πρόφρασσ

πρόφρασσα 'with willing/favorable spirit'; feminine adjective used adverbially describing Athena's manner of helping.

• φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω.
• σὺν σοί, πότνα θεά, ὅτε μοι πρόφρασσʼ ἐπαρήγοις.

πρόφρων

kindly; willingly; kindly, gracious 14 times

πρόφρων, πρόφρασσα, πρόφρονι

nominative singular masculine adjective; nominative singular feminine adjective; dative singular adjective

πρόφρων 'eager/willing,' adverbial predicate describing his readiness

• μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
• ᾔτεε νῆα θοήν· ὁ δέ οἱ πρόφρων ὑπέδεκτο.
• μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω

πρόχοος

pitcher; from a pitcher; jug 7 times

προχόῳ, πρόχοος

dative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

πρόχοος: the wine-jug he was holding, knocked from his hand by the blow.

• χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
• χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
• χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα

προβάλλω

scattered forward; would fling, toss twice

προβάλοντο, προβάλεσκε

aorist indicative, 3rd plural verb; aorist active indicative, 3rd singular verb

προβάλοντο, the ritual casting of grain toward/onto the victim before the killing blow

• αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,
• ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,

προβλής

jutting 3 times

προβλῆτες

nominative plural feminine adjective; nominative plural feminine noun

• ἀλλʼ ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδες τε πάγοι τε·
• ἀκταὶ δὲ προβλῆτες ἐναντίαι ἀλλήλῃσιν
• ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ

προβλώσκω

come forth; coming forward; had gone out 6 times

προβλώσκειν, προμολὼν, πρόμολον, προβλωσκέμεν, προμολοῦσα

present active infinitive; aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active indicative, 3rd plural verb

προβλώσκω survives in epic almost only in this aorist participle προμολών, 'having come forward'.

• στῆσαν· ὁ δὲ προμολὼν ἴδετο κρείων Ἐτεωνεύς,
• οἱ μὲν ἄρʼ ἐς θῶκον πρόμολον, δήμοιό τε φῆμιν,
• δμῳὰς δʼ οὐκ εἴας προβλωσκέμεν, αἵ κεν ἔφαινον.

προγενής

older; elder, senior; eldest 6 times

προγενέστερος, προγενέστεροί, προγενέστεροι

nominative singular masculine comparative adjective; nominative plural masculine comparative adjective

comparative προγενέστερος, "more advanced in years" — praising Telemachus as speaking wisely beyond his age.

• ἠὲ νέων ἀνδρῶν ἢ οἳ προγενέστεροί εἰσιν;
• εἴποι καὶ ῥέξειε, καὶ ὃς προγενέστερος εἴη·
• ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν

προδαῆναι

learning beforehand once

προδαεὶς

προδαεὶς: participle of προδάω, 'having learned in advance'

• μή πώς με προϊδὼν ἠὲ προδαεὶς ἀλέηται·

προέχω

jutting; held out; jut out, stand forth 6 times

προύχοντο, προὐχούσας, προύχουσιν, πρόεχ, προὔχοντι, προὐχούσῃ

imperfect medio-passive indicative, 3rd plural verb; present active participle, accusative plural feminine; present active indicative, 3rd plural verb

• ἥατο καὶ προύχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταύρους.
• τρέσσαν δʼ ἄλλυδις ἄλλη ἐπʼ ἠιόνας προὐχούσας·
• ἐν στόματι προύχουσιν, ἀραιὴ δʼ εἴσοδός ἐστιν,

προεῖδον

seeing beforehand; looking ahead; catch sight of 3 times

προϊδὼν, προϊδών, προΐδωνται

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist medio-passive subjunctive, 3rd plural verb

προϊδών, 'having seen before/ahead' — the moment Odysseus first spots land after two days adrift.

• μή πώς με προϊδὼν ἠὲ προδαεὶς ἀλέηται·
• ὀξὺ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς.
• ὁππότε κεν δὴ πάντες ἐλαυνομένην προΐδωνται

προερύω

rowed forward once

προέρυσσαν

προερύω 'hauled/rowed forward,' a nautical term for pulling the ship in.

• καρπαλίμως, τὴν δʼ εἰς ὅρμον προέρυσσαν ἐρετμοῖς·

προήκης

tapered once

προήκεα

προήκης 'sharp-pointed, tapered' — a technical epithet for the oar blades

• νηῦς, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον.

προθέω

were setting out; he ran ahead twice

πρότιθεν, προθέεσκε

imperfect active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

iterative -σκ- suffix (προθέεσκε) marks habitual/repeated past action, a Homeric feature

• νίζον καὶ πρότιθεν, τοὶ δὲ κρέα πολλὰ δατεῦντο.
• ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων,

προίημι

sent forth; sent; sending out 27 times

προέηκε, προέηκεν, πρόεσαν, προΐειν, προΐει, προϊεῖσα, προέμεν, προΐησι and 1 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; imperfect active indicative, 1st singular verb

προϊεῖσα: present participle of προΐημι, vivid picture of Penelope dispatching private word to each suitor.

• ἀγγελίας προϊεῖσα, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ.
• ὑψόθεν ἐκ κορυφῆς ὄρεος προέηκε πέτεσθαι.
• οὖρος, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεὸς προέηκεν ἀῆναι.

προίξ

without return; as a gift twice

προικὸς

προικός, 'freely given,' underscoring Odysseus expects charity without payment

• τισόμεθʼ· ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι.
• αὖτις ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν προικὸς γεύσεσθαι Ἀχαιῶν·

προιάλλω

kept sending; she sent twice

προΐαλλε

προΐαλλε, imperfect 'sent forth repeatedly' — Eumaeus's recurring obligation to supply the suitors.

• ἀντίθεοι μνηστῆρες, ἐπεὶ προΐαλλε συβώτης
• ἀγρόνδε προΐαλλε· φίλει δέ με κηρόθι μᾶλλον.

προλείπω

leaving behind; has failed; to abandon 5 times

προλιπὼν, προλέλοιπεν, προλιπεῖν

aorist active participle, nominative singular masculine; perfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active infinitive

Nom. participle agrees with the 'you' of ἀλάλησο (wander) two lines back—epic sentences run long across lines.

• οὐδέ σε πάγχυ γε μῆτις Ὀδυσσῆος προλέλοιπεν,
• κτήματά τε προλιπὼν ἄνδρας τʼ ἐν σοῖσι δόμοισιν
• τῷ σε καὶ οὐ δύναμαι προλιπεῖν δύστηνον ἐόντα,

προμνηστῖνοι

one by one twice

προμνηστῖναι, προμνηστῖνοι

nominative plural feminine adjective; nominative plural masculine adjective

προμνηστῖναι, 'one after another, in succession' — an adverbial word for an orderly procession (no notion of social rank), not a chaotic crowd.

• αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήισαν, ἠδὲ ἑκάστη
• ἀλλὰ προμνηστῖνοι ἐσέλθετε, μηδʼ ἅμα πάντες,

προπάροιθε

before; in front of; in front 16 times

προπάροιθε, προπάροιθεν, προπάροιθ

preposition; adverb

τοτὲ μὲν...τοτὲ δὲ 'at one time...at another' correlative pattern describing the god's shifting appearances.

• πεσσοῖσι προπάροιθε θυράων θυμὸν ἔτερπον
• οἵ οἱ ἔσαν προπάροιθε θυράων ὑψηλάων,
• οὐδʼ εἴ οἱ προπάροιθεν ἀδελφεὸν ἢ φίλον υἱὸν

προπέμπω

sent ahead; sent forth; I sent ahead 3 times

προὔπεμψα, προὔπεμψε, προὔπεμψ

aorist active indicative, 1st singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb

The προ- prefix marks sending onward/ahead. προὔπεμψε contracts the prefix vowel with the augment (προ + ἔπεμψε); that is ordinary contraction within a compound verb, not crasis (which joins two separate words, e.g. καὶ ἐγώ → κἀγώ).

• τὸν μὲν ἐγὼ προὔπεμψα σὺν ἀντιθέοις ἑτάροισι,
• ἵπποισι προὔπεμψε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.
• προὔπεμψʼ, ὡς ἂν δεῖπνον ἐφοπλίσσωσι τάχιστα.

προπροκυλίνδομαι

tumbling forward once

προπροκυλινδόμενος

προπροκυλινδόμενος, a rare reduplicated compound, mimics the beggar's exaggerated groveling in its very form.

• προπροκυλινδόμενος· στεῦται δʼ Ὀδυσῆος ἀκοῦσαι,

προρέω

streaming forth; flow forth twice

προρέοντα, προρέουσι

present active participle, accusative singular masculine; present active indicative, 3rd plural verb

προρέοντα, participle describing the river 'flowing out (to sea)'

• ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν·
• ἔκ θʼ ἱερῶν ποταμῶν, οἵ τʼ εἰς ἅλαδε προρέουσι.

προσαίσσω

rushing at; rushing toward 3 times

προσαΐξας

προσαΐξας: aorist participle of προσαίσσω, vivid 'darting toward' — the bard's desperate lunge to supplicate.

• ἦ γούνων λίσσοιτο προσαΐξας Ὀδυσῆα.
• αὐτὸς δʼ αὖτʼ Ὀδυσῆα προσαΐξας λάβε γούνων,
• Τηλέμαχον δʼ ἄρʼ ἔπειτα προσαΐξας λάβε γούνων,

προσαυδάω

addressed; spoke to; spoke 88 times

προσηύδα, προσηύδων, προσαυδάτω

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 1st singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

Imperfect προσηύδα, the standard formulaic verb introducing direct speech in Homer.

• καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
• τὸν δʼ ἐπαλαστήσασα προσηύδα Παλλὰς Ἀθήνη·
• δακρύσασα δʼ ἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν·

προσβάλλω

was striking once

προσέβαλλεν

προσβάλλω 'strike upon' of sunlight hitting the fields — a common Homeric image for dawn.

• Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας

προσβαίνω

went up; climbed; stepped onto 4 times

προσεβήσετο, προσέβη, προσέβαν

aorist middle indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb

προσβαίνω 'go toward/up'; aorist marks the completed climb from the shore.

• αὐτὰρ ὁ ἐκ λιμένος προσέβη τρηχεῖαν ἀταρπὸν
• ἤϊεν· αἰπὺ δʼ ὄρος προσέβαν καταειμένον ὕλῃ
• κλίμακα δʼ ὑψηλὴν προσεβήσετο οἷο δόμοιο,

προσδέχομαι

expecting; awaiting; waiting 9 times

ποτιδέγμενοι, ποτιδέγμενος, ποτιδεγμένω

aorist medio-passive participle, nominative plural masculine; aorist medio-passive participle, nominative singular masculine; aorist medio-passive participle, nominative dual masculine

sarcastic jab: the seer is accused of angling for a bribe/gift, not offering honest prophecy.

• σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, αἴ κε πόρῃσιν.
• ὃν γάμον· ἡμεῖς δʼ αὖ ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα
• ἥατʼ ἐπήρετμοι τὴν σὴν ποτιδέγμενοι ὁρμήν·

προσεῖπον

answered; addressed; spoke to 114 times

προσέειπε, προσέειπεν, προσέειπον

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 1st singular verb

Formulaic Homeric speech-introduction verb (προσέειπε), opening the standard 'spoke to him/her' line.

• τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
• τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
• πρῶτον ἔπειτα γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν·

προσκλίνω

leans close; leaned; he leaned 3 times

προσέκλινε, ποτικέκλιται

perfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb

perfect προσκλίνω, 'is placed/leaning near' — describes fixed furniture

• ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῖο θρόνος ποτικέκλιται αὐτῇ,
• αὐτοῦ δʼ ὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ,
• αὐτοῦ δʼ ὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ,

προσπίπτω

crouching toward once

ποτιπεπτηυῖαι

ποτιπεπτηυῖαι, perfect participle 'crouching down' — vivid image of cliffs leaning protectively over the harbor

• ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,

προσφυής

attached once

προσφυέ

προσφυές = 'grown onto' — a vivid compound describing joinery, treated as one solid piece.

• προσφυέʼ ἐξ αὐτῆς, ὅθʼ ἐπὶ μέγα βάλλετο κῶας.

προσφωνέω

addressed; spoke to; spoke to him 24 times

προσεφώνεε, προσεφώνεεν, προσεφώνεον

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

• δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν,
• ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων·
• δὴ τότʼ ἄρʼ Ἀλκίνοον προσεφώνεε δῖος Ὀδυσσεύς·

προτέμνω

I could cut; cutting off twice

προταμοίμην, προταμὼν

aorist middle optative, 1st singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine

προταμοίμην, middle aorist optative of προτέμνω, 'cut a furrow ahead of myself' — vivid boast of plowing skill.

• τῷ κέ μʼ ἴδοις, εἰ ὦλκα διηνεκέα προταμοίμην.
• κορμὸν δʼ ἐκ ῥίζης προταμὼν ἀμφέξεσα χαλκῷ

προτέρω

onward; further in; further 13 times

προτέρω

• ξείνων, ἐς δʼ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι.
• ἄρξει καὶ προτέρω κακὸν ἔμμεναι· ἀλλά οἱ αὐτῷ
• ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.

προτιόσσομαι

foresaw; look at 4 times

προτιόσσεο, προτιόσσετ, προτιόσσετο

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive imperative, 2nd singular verb

προτιόσσετο, 'looked ahead to' — vivid compound suggesting the heart 'seeing' doom before it arrives.

• πλάζετο, πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον.
• μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε.
• οὔ ποτέ μοι θάνατον προτιόσσετο θυμὸς ἀγήνωρ,

προτρέπω

turns; turned twice

προτράπηται, προτραποίμην

aorist medio-passive subjunctive, 3rd singular verb; aorist middle optative, 1st singular verb

προτράπηται: aorist subjunctive passive, 'turns himself' — describes the sun's westward descent back toward earth.

• οὔθʼ ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται,
• ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην.

προφαίνω

showed itself; shine; kept showing 5 times

προυφαίνετ, προύφαινε, προύφαινον, προὐφαίνετο, προφανέντ

imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

Impersonal-like use: 'nothing appeared beforehand to be seen' — darkness so total nothing was visible.

• νύκτα διʼ ὀρφναίην, οὐδὲ προυφαίνετʼ ἰδέσθαι·
• οὐρανόθεν προύφαινε, κατείχετο δὲ νεφέεσσιν.
• τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·

προφέρω

vying; offers; carrying 3 times

προφέρουσαι, προφέρηται, προφέρουσα

present active participle, nominative plural feminine; present medio-passive subjunctive, 3rd singular verb; present active participle, nominative singular feminine

προφέρω 'bring forth/put forward' idiomatic with ἔριδα = 'competing with each other,' a playful image of girls racing to wash fastest.

• στεῖβον δʼ ἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι.
• ὅς τις ξεινοδόκῳ ἔριδα προφέρηται ἀέθλων
• οἴχοιτο προφέρουσα κατʼ ἠερόεντα κέλευθα,

προφερής

foremost; superior; mightier 3 times

προφερέστατος, προφερέστερον, προφερέστεροί

nominative singular masculine superlative adjective; accusative singular masculine comparative adjective; nominative plural masculine comparative adjective

comparative προφερέστερον 'more preeminent' — Odysseus ranks himself above all living men, just below the heroic dead

• ἅλματι δʼ Ἀμφίαλος πάντων προφερέστατος ἦεν·
• τῶν δʼ ἄλλων ἐμέ φημι πολὺ προφερέστερον εἶναι,
• ἀλλʼ ἄγεθʼ, οἵ περ ἐμεῖο βίῃ προφερέστεροί ἐστε,

προφεύγω

escaping; you shall escape twice

προφυγὼν, προφύγοισθα

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist active optative, 2nd singular verb

Optative + ἄν in a future-vivid sense, Homeric idiom for 'you will not escape'.

• Θρινακίῃ νήσῳ, προφυγὼν ἰοειδέα πόντον,
• τῷ οὐκ ἂν θάνατόν γε δυσηλεγέα προφύγοισθα.

προχοή

outflow; outpourings; outlets 3 times

προχοῇς, προχοάς

dative plural feminine noun; accusative plural feminine noun

• ἐς ποταμοῦ προχοάς. ὁ δʼ ἄρʼ ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψε
• ἐν προχοῇς ποταμοῦ παρελέξατο δινήεντος·
• ἐν προχοῇς δὲ βάλοι ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

πρύμνα

stern; the stern 3 times

πρύμνῃ, πρύμνη

dative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

• ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο, κῦμα δʼ ὄπισθε
• νηῒ δʼ ἐνὶ πρύμνῃ ἐξαίνυτο κάλλιμα δῶρα,
• ἐν πρύμνῃ δʼ ἄρʼ ἔπειτα καθέζετο, πὰρ δὲ οἷ αὐτῷ

πρυμνήσιος

stern-cables; stern cables 11 times

πρυμνήσια, πρυμνήσι

τε...τε pairs the two infinitives (ἀμβαίνειν, λῦσαι) as parallel commands.

• ἕζετο Τηλέμαχος. τοὶ δὲ πρυμνήσιʼ ἔλυσαν,
• οὔτʼ εὐνὰς βαλέειν οὔτε πρυμνήσιʼ ἀνάψαι,
• αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι.

πρυμνός

stern; of the stern; lowest part of 6 times

πρυμνῇ, πρυμνῆς, πρυμνότατον, πρυμνὸν

dative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective; accusative singular masculine superlative adjective

• νηὶ δʼ ἐνὶ πρυμνῇ κατʼ ἄρʼ ἕζετο· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτῆς
• εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ. ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
• πρυμνῆς· ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο

πρώτιστος

first of all; first; very first 13 times

πρώτιστα, πρώτιστον, πρώτισθ, πρώτιστος

accusative plural neuter adjective; accusative singular neuter adjective; nominative singular masculine adjective

adverbial neuter plural used as adverb, epic idiom for 'firstly'

• Νέστορι μὲν πρώτιστα καὶ υἱάσι κῦδος ὄπαζε,
• ὄφρʼ ἦ τοι πρώτιστα θεῶν ἱλάσσομʼ Ἀθήνην,
• ἀλλʼ ἦ τοι πρώτιστα λέων γένετʼ ἠυγένειος,

πρῷρα

of the prow once

πρῴρης

πρῴρης genitive modifying ἴκρια from the line above — enjambment across lines

• πρῴρης· ἔνθεν γάρ μιν ἐδέγμην πρῶτα φανεῖσθαι

πρῶτος

first; outer, front; first, at first 93 times

πρῶτον, πρῶτα, πρῶτος, πρῶτ, πρώτην, πρώτῃσι, πρώτοισιν, πρῶτόν and 8 more

accusative plural neuter adjective; accusative singular neuter adjective; nominative singular masculine adjective

πολὺ πρώτη 'by far first' — adverbial accusative πολύ intensifying an ordinal, common epic idiom.

• τὴν δὲ πολὺ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδής,
• εἰ γὰρ νῦν ἐλθὼν δόμου ἐν πρώτῃσι θύρῃσι
• τοῖος ἐὼν οἷόν μιν ἐγὼ τὰ πρῶτʼ ἐνόησα

πρωθήβης

in first youth; in first bloom of youth twice

πρωθήβην, πρωθῆβαι

accusative singular feminine adjective; nominative plural masculine noun

πρωθήβης, compound epithet 'first-youth', vivid Homeric coinage

• πρωθήβην ἔτʼ ἐοῦσαν, ἐεικοσάβοια δʼ ἔδωκεν,
• πρωθῆβαι ἵσταντο, δαήμονες ὀρχηθμοῖο,

πταίρω

sneezed once

ἔπταρεν

ἔπταρεν, a sneeze at this moment is taken as a divine omen confirming her words

• ὣς φάτο, Τηλέμαχος δὲ μέγʼ ἔπταρεν, ἀμφὶ δὲ δῶμα

πτερόεις

winged 63 times

πτερόεντα, πτερόεντ

ἔπεα πτερόεντα, 'winged words,' a famous Homeric formula introducing direct speech.

• καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
• καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
• καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

πτερόν

wings; a wing; feathers 6 times

πτερὰ, πτερὸν

accusative plural neuter noun; nominative plural neuter noun; nominative singular neuter noun

ὡς εἰ + noun, a Homeric simile formula 'as if a wing,' comparing ship speed to flight and thought.

• ἔνθʼ ἐπιδινηθέντε τιναξάσθην πτερὰ πυκνά,
• ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
• τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.

πτοέω

were terrified once

ἐπτοίηθεν

φρένες ἐπτοίηθεν 'their hearts/wits were panicked' — the aegis causes psychological rout, not physical harm.

• ὑψόθεν ἐξ ὀροφῆς· τῶν δὲ φρένες ἐπτοίηθεν.

πτολίεθρον

citadel; city 8 times

πτολίεθρον

• πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
• οἱ δὲ Πύλον, Νηλῆος ἐυκτίμενον πτολίεθρον,
• ἐς πεδίον, λιπέτην δὲ Πύλου αἰπὺ πτολίεθρον.

πτολίπορθος

sacker of cities 6 times

πτολίπορθος, πτολίπορθον, πτολιπόρθῳ

nominative singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective; dative singular masculine adjective

πτολίπορθος, Odysseus's recurring epithet from his role at Troy.

• ἂν δʼ ἄρα διογενὴς ὦρτο πτολίπορθος Ὀδυσσεύς.
• σπείσας δʼ αἴθοπα οἶνον Ὀδυσσῆϊ πτολιπόρθῳ
• ἡμετέρῳ, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὲ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς

πτολιπόρθιος

sacker of cities twice

πτολιπόρθιον

formulaic epithet πτολιπόρθιος: Odysseus proudly names himself in full heroic terms as he taunts the Cyclops.

• φάσθαι Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον ἐξαλαῶσαι,
• δὸς μὴ Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον οἴκαδʼ ἱκέσθαι

πτύσσω

having folded; folding 4 times

πτύξασα, πτύξασά, πτύξασ

πτύξασ(α): feminine participle agreeing with Penelope, describing how she prepared the garments

• ἡ μὲν τὸν πτύξασα καὶ ἀσκήσασα χιτῶνα,
• ζεύξασʼ ἡμιόνους πτύξασά τε εἵματα καλά,
• εἵματʼ ἄρα πτύξασα τίθει καλῆς ἐπʼ ἀπήνης,

πτώσσω

cringing, cowering; to skulk, cringe; cowering 3 times

πτώσσων, πτώσσειν, πτώσσουσαι

present active participle, nominative singular masculine; present active infinitive; present active participle, nominative plural feminine

πτώσσειν implies cowering/begging, contrasted sharply with honest ἔργον — the taunt's core insult.

• ἔργον ἐποίχεσθαι, ἀλλὰ πτώσσων κατὰ δῆμον
• ἔργον ἐποίχεσθαι, ἀλλὰ πτώσσειν κατὰ δῆμον
• ταὶ μέν τʼ ἐν πεδίῳ νέφεα πτώσσουσαι ἵενται,

πτωχεύω

to go begging; may beg; to beg 5 times

πτωχεύσων, πτωχεύῃ, πτωχεύειν, πτωχεύεσκ, πτωχεύω

future active participle, nominative singular masculine; present active subjunctive, 3rd singular verb; present active infinitive

future participle expressing purpose, 'in order to beg'

• πτωχεύσων, ἵνα μή σε κατατρύχω καὶ ἑταίρους.
• δαῖτα πτωχεύῃ· δώσει δέ οἱ ὅς κʼ ἐθέλῃσι
• δαῖτα πτωχεύειν· δώσει δέ μοι ὅς κʼ ἐθέλῃσιν.

πτωχός

beggar; beggars; a beggar 21 times

πτωχῷ, πτωχὸς, πτωχῶν, πτωχοί, πτωχὸν, πτωχοὶ, πτωχοὺς

dative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective

dative of comparison-like resemblance governed by ἐναλίγκιον, 'like a beggar'

• ξεῖνοί τε πτωχοί τε, δόσις δʼ ὀλίγη τε φίλη τε.
• ξεῖνοί τε πτωχοί τε· δόσις δʼ ὀλίγη τε φίλη τε
• ὄφρα καὶ ἄλλος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν.

πύθω

are rotting; rotting twice

πύθεται, πυθομένων

present passive indicative, 3rd singular verb; present passive participle, genitive plural masculine

πυθομένων, 'decaying/rotting' — grim image reinforcing the Sirens' meadow of death.

• ἀνέρος, οὗ δή που λεύκʼ ὀστέα πύθεται ὄμβρῳ
• ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι.

πύκα

firmly, closely; closely, tightly; stoutly 7 times

πύκα

πύκα 'closely, snugly' modifies ποιητοῖο, describing tightly-built construction.

• στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
• ὤιξεν δὲ θύρας θαλάμου πύκα ποιητοῖο,
• στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,

πύλη

gates 4 times

πύλῃσιν, πύλῃσι, πύλαι, πύλας

dative plural feminine noun; nominative plural feminine noun; accusative plural feminine noun

'gates of dreams' — a Homeric image for the threshold between sleep and waking.

• ἡδὺ μάλα κνώσσουσʼ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν·
• ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι
• δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων·

Πύλιος

of Pylos; to the Pylians; of Pylians 4 times

Πυλίων, Πυλίοισιν, Πυλίοισι

genitive plural masculine adjective; dative plural masculine noun

Πύλιος, 'man of Pylos' — ethnic adjective used as noun, dative plural in -οισιν (epic ending)

• ἷξον δʼ ἐς Πυλίων ἀνδρῶν ἄγυρίν τε καὶ ἕδρας,
• σύμπασιν Πυλίοισιν ἀγακλειτῆς ἑκατόμβης.
• ἂψ Πυλίων εἰς ἄστυ, θοῶς δʼ ἄρα δώμαθʼ ἵκανε.

Πύλος

Pylos; of Pylos; in Pylos 26 times

Πύλον, Πύλου, Πύλῳ

accusative singular feminine noun; genitive singular masculine noun; accusative singular masculine noun

Pylos, Nestor's kingdom, one of the two possible refuges named for Telemachus/Odysseus.

• πέμψω δʼ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
• εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
• ἐς Πύλον ἠγαθέην μετʼ ἀγαυοῦ πατρὸς ἀκουήν.

πύματος

last; final; for the last 6 times

πύματον, πύματα, πυμάτῳ, πύματόν

accusative singular neuter adjective; accusative plural neuter adjective; dative singular masculine adjective

grim 'reward' promised for the trick name: Noman eaten last, a hollow favor

• ἐν σπῆι γλαφυρῷ, πύματον δʼ ὡπλίσσατο δόρπον.
• ὕστατα καὶ πύματα νῦν ἐνθάδε δειπνήσειαν·
• ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου.

πύξ

in boxing; boxing; with the fist 4 times

πὺξ, πύξ

πύξ, adverb 'in boxing' — marks Polydeuces as the boxer twin.

• πύξ τε παλαιμοσύνῃ τε καὶ ἅλμασιν ἠδὲ πόδεσσιν.
• πὺξ δʼ αὖ Λαοδάμας, ἀγαθὸς πάϊς Ἀλκινόοιο.
• ἢ πὺξ ἠὲ πάλῃ ἢ καὶ ποσίν, οὔ τι μεγαίρω,

πύργος

a wall; tower (of strength) twice

πύργος

πύργος + περί, 'a tower/wall (runs) around'; postponed preposition (anastrophe) typical of Homeric verse.

• αὐτὰρ ἐπὴν πόλιος ἐπιβήομεν, ἣν πέρι πύργος
• τοῖος γάρ σφιν πύργος ἀπώλεο· σεῖο δʼ Ἀχαιοὶ

πύρνον

a crust of bread; a crust; bread, loaves 3 times

πύρνον, πύρνα

accusative singular neuter noun; accusative plural neuter noun

• πλάγξομαι, αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ.
• πύρνον καὶ κοτύλην· ἐμὲ δʼ οὔ πως ἔστιν ἅπαντας
• ὤτρυνʼ, ὡς ἂν πύρνα κατὰ μνηστῆρας ἀγείροι,

πῦρ

fire; of fire; the fire 55 times

πῦρ, πυρὶ, πυρὸς, πυρί, πυρός

accusative singular neuter noun; dative singular neuter noun; genitive singular neuter noun

πυρὸς genitive after comparative adverb ἀσσοτέρω, 'closer of/to the fire'

• γλώσσας δʼ ἐν πυρὶ βάλλον, ἀνιστάμενοι δʼ ἐπέλειβον.
• εὔχετʼ ἀπαρχόμενος, κεφαλῆς τρίχας ἐν πυρὶ βάλλων.
• ἑρπετὰ γίγνονται, καὶ ὕδωρ καὶ θεσπιδαὲς πῦρ·

πυγούσιος

a cubit twice

πυγούσιον

πυγούσιον, a rare measure-word (about 1.5 feet) giving the pit's precise ritual size.

• βόθρον ὀρύξαι, ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
• βόθρον ὄρυξʼ ὅσσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,

πυθμήν

the trunk; the trunk, base 3 times

πυθμέν

dative singular masculine noun; accusative singular masculine noun

• καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
• τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης
• ἀνδρῶν ἄλλοσε θῆκε, ταμὼν ὕπο πυθμένʼ ἐλαίης.

Πυθώ

in Pytho once

Πυθοῖ

Πυθοῖ, locative dative naming Delphi's older cult-name, site of Apollo's oracle.

• Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθʼ ὑπέρβη λάινον οὐδὸν

Πυθώδε

to Pytho once

Πυθώδ

Πυθώδε, directional -δε suffix 'to/toward Pytho'

• Πυθώδʼ ἐρχομένην διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος.

πυκάζω

thicken; should huddle; wrapped 3 times

πυκάσαι, πυκάζοιεν, πεπυκασμένος

aorist active infinitive; present active optative, 3rd plural verb; perfect medio-passive participle, nominative singular masculine

the two infinitives ἀνθῆσαι/πυκάσαι depend on the same 'before' clause, describing the beard that never got to grow.

• ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς ἐυανθέι λάχνῃ.
• εἰρεσίης, ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς.
• μηδʼ οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους

πυκιμηδής

wise, shrewd once

πυκιμηδέος

πυκιμηδής 'shrewd-minded' echoes the same πυκ- root as πύκα in l436, both praising careful, competent craftsmanship/thought.

• καὶ τὸν μὲν γραίης πυκιμηδέος ἔμβαλε χερσίν.

πυκινός

dense; strong-built; well-built 9 times

πυκινὸν, πυκινοῖσι, πυκινοῖσιν, πυκινῶς, πυκινοῦ

accusative singular neuter adjective; accusative singular masculine adjective; dative plural masculine adjective

• θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω, εἴ με μεθείη
• δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
• χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·

πυκνός

thick; dense; tightly, firmly 41 times

πυκινῶς, πυκνὰ, πυκινὰ, πυκιναὶ, πυκινὸν, πυκνά, πυκινοῖσιν, πυκνοὶ and 10 more

adverb; accusative plural neuter adjective; nominative plural feminine adjective

πυκινῶς 'closely, shrewdly' (from πυκνός 'dense') — Homer's stock word for wise counsel, echoed in πυκινὴ βουλή elsewhere.

• σοὶ δʼ αὐτῷ πυκινῶς ὑποθήσομαι, αἴ κε πίθηαι·
• ἔνθʼ ἐπιδινηθέντε τιναξάσθην πτερὰ πυκνά,
• δέρμασιν ἐν πυκινοῖσιν· ἐγὼ δʼ ἀνὰ δῆμον ἑταίρους

πυλάρτης

gate-fastener once

πυλάρταο

epithet for Hades as 'holder/closer of gates,' the underworld gatekeeper

• ἡ δʼ ἔβη εἰς Ἀίδαο πυλάρταο κρατεροῖο,

Πυλόνδε

to Pylos; toward Pylos 6 times

Πύλονδε, Πύλονδ

-δε suffix = 'to/toward', directional ending on the place name

• ἠὲ Πύλονδʼ ἐλθών, ἢ αὐτοῦ τῷδʼ ἐνὶ δήμῳ.
• ἵστασαν· αὐτὰρ ἐγώ γε Πύλονδʼ ἔχον, οὐδέ ποτʼ ἔσβη
• χθιζὸν ὑπηοῖον, τότε δʼ ἔμβη νηὶ Πύλονδε.

πυλόνδε

to Pylos once

Πύλονδε

Πύλονδε: directional -δε suffix on a place name, 'to/toward Pylos' — no preposition needed.

• τούς μʼ ἐκέλευσα Πύλονδε καταστῆσαι καὶ ἐφέσσαι

πυνθάνομαι

to learn; to inquire; learned of it 37 times

πυθέσθαι, πευσόμενος, πυθόμην, πευσόμενον, πυθοίμην, πέπυσται, πύθηαι, πύθηται and 8 more

aorist middle infinitive; future middle participle, nominative singular masculine; aorist middle indicative, 1st singular verb

Future participle of πυνθάνομαι expressing purpose ('go in order to learn') — a common Homeric use of the future participle.

• νόστον πευσόμενον πατρὸς φίλου, ἤν που ἀκούσῃ,
• ἔρχεο πευσόμενος πατρὸς δὴν οἰχομένοιο,
• ἥν χʼ ἡμῖν σάφα εἴποι, ὅτε πρότερός γε πύθοιτο;

πυρακτέω

hardened in fire once

ἐπυράκτεον

πυρακτέω, 'to harden by fire' — a technical craft term, describing fire-hardening the stake's tip

• ἄκρον, ἄφαρ δὲ λαβὼν ἐπυράκτεον ἐν πυρὶ κηλέῳ.

πυρή

pyre 3 times

πυρήν, πυρὴν

• ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
• ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
• τεύχεσιν ἐρρώσαντο πυρὴν πέρι καιομένοιο,

πυρηφόρος

wheat-bearing once

πυρηφόρον

πυρηφόρος 'wheat-bearing' — a stock epithet for fertile farmland.

• ἷξον δʼ ἐς πεδίον πυρηφόρον, ἔνθα δʼ ἔπειτα

Πυριφλεγέθων

Pyriphlegethon once

Πυριφλεγέθων

Underworld river name meaning 'blazing with fire' — one of Homer's mythic river-names.

• ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν

πυρός

wheat 6 times

πυρὸν, πυροί, πυροὶ, πυροὺς

accusative singular masculine noun; nominative plural masculine noun; accusative plural masculine noun

• πυροί τε ζειαί τε ἰδʼ εὐρυφυὲς κρῖ λευκόν.
• πυροὶ καὶ κριθαὶ ἠδʼ ἄμπελοι, αἵ τε φέρουσιν
• πυροὺς καὶ κριθάς, βρίθῃσι δὲ δένδρεα καρπῷ,

πυρπολέω

tending fires once

πυρπολέοντας

πυρπολέω 'fire-tend': a compound verb turned into a participle noun, men glimpsed by their fires.

• καὶ δὴ πυρπολέοντας ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντες·

πω

yet; ever yet; ever 60 times

πω, πώ

πω 'yet/ever' with negation οὐ makes 'never yet' — common epic emphatic pairing.

• οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀδυσσεύς,
• οὐκ οἶδʼ· οὐ γάρ πώ τις ἑὸν γόνον αὐτὸς ἀνέγνω.
• κέρδεά θʼ, οἷʼ οὔ πώ τινʼ ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν,

πῶμα

lid; with lids; lid, cover 4 times

πῶμα, πώμασιν, πῶμ

accusative singular neuter noun; dative plural neuter noun

• δώδεκα δʼ ἔμπλησον καὶ πώμασιν ἄρσον ἅπαντας.
• αὐτὸς νῦν ἴδε πῶμα, θοῶς δʼ ἐπὶ δεσμὸν ἴηλον,
• αὐτίκʼ ἐπήρτυε πῶμα, θοῶς δʼ ἐπὶ δεσμὸν ἴηλεν

πῶς

how; somehow 27 times

πῶς, πώς

adverb; pronoun

• πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,
• ὁπποίης τʼ ἐπὶ νηὸς ἀφίκεο· πῶς δέ σε ναῦται
• Μέντορ, πῶς τʼ ἄρʼ ἴω; πῶς τʼ ἂρ προσπτύξομαι αὐτόν;

πῶυ

flocks; among flocks; flock 6 times

πώεα, πώεσι, πῶυ

accusative plural neuter noun; dative plural neuter noun; nominative plural neuter noun

• λέξεται ἐν μέσσῃσι νομεὺς ὣς πώεσι μήλων.
• βοῦς περιταμνόμενον ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,
• ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι, τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά,

πωλέομαι

frequenting, haunting; frequents; you used to visit 7 times

πωλεύμενοι, πωλεῖταί, πωλέ, πωλεῖτ, πωλέσκετο, πωλεύμην

present medio-passive participle, nominative plural masculine; imperfect medio-passive indicative, 3rd singular verb; present medio-passive indicative, 3rd singular verb

πωλεύμενοι, 'coming and going repeatedly' — iterative-feeling middle participle showing the suitors' constant, unwelcome presence.

• οἱ δʼ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα,
• πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτὴς
• πωλέʼ, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι δώματα ναίεις·

πως

somehow; in any way; at all 36 times

πως, πώς

οὔ πως together = emphatic 'there's no way'

• Ἀντίνοʼ, οὔ πως ἔστι δόμων ἀέκουσαν ἀπῶσαι
• Ἀντίνοʼ, οὔ πως ἔστιν ὑπερφιάλοισι μεθʼ ὑμῖν
• τόν γʼ εἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι,