υ

ὕδωρ

water; with water 43 times

ὕδωρ, ὕδατι, ὕδατος, ὕδατός

accusative singular neuter noun; nominative singular neuter noun; genitive singular neuter noun

• καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·
• ὅς ῥʼ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ,
• ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

ὕλη

forest; timber; the wood 30 times

ὕλην, ὕλη, ὕλης, ὕλῃ

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun; genitive singular feminine noun

ὕλη is the wood needed for the pyre, not the forest itself here.

• ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην
• ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθʼ ὕλην
• βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·

Ὕλη

Hyle; hyle 3 times

Ὕλῃ, Ὕλην

dative singular feminine noun; accusative singular feminine noun

• οἵ τʼ Ἐλεῶνʼ εἶχον ἠδʼ Ὕλην καὶ Πετεῶνα,
• ὅς ῥʼ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς,
• σκυτοτόμων ὄχʼ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων,

ὕπαιθα

from beneath; beneath him 6 times

ὕπαιθα

adverb; preposition

• τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δʼ ὕπαιθα λιάσθη
• αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον· αὐτὰρ ὃ ἔρρων
• σμερδαλέον κονάβιζεν· ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς

ὕπατος

highest; on top 8 times

ὕπατον, ὕπατος, ὑπάτῃ, ὕπατε

accusative singular masculine adjective; nominative singular masculine adjective; vocative singular masculine adjective

• Ζῆνʼ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·
• Ζῆνʼ ὕπατον μήστωρʼ, οὐδʼ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.
• ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων

ὕπερθεν

above; above it; from above 20 times

ὕπερθε, ὕπερθεν

adverb; preposition

The adverb refers to the chest just placed in the trench.

• κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε· αὐτὰρ ὕπερθε
• γυῖα δʼ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν·
• λευκοὶ ὕπερθε γένοντο κονισάλῳ, ὅν ῥα διʼ αὐτῶν

ὕπνος

sleep; Sleep; of sleep 45 times

ὕπνος, ὕπνου, ὕπνῳ, ὕπνον, Ὕπνος, Ὕπνε, Ὕπνῳ

nominative singular masculine noun; dative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

νήδυμος ὕπνος, "sweet sleep," is a standing Homeric formula for restful sleep — its denial to Zeus alone marks how unusual this troubled night is.

• ἔνθα πάρος κοιμᾶθʼ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·
• εὗδον παννύχιοι, Δία δʼ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,
• εὕδοντʼ ἐν κλισίῃ, περὶ δʼ ἀμβρόσιος κέχυθʼ ὕπνος.

ὕπτιος

backward; backward, on his back; on his back 14 times

ὕπτιος, ὕπτιοι, ὕπτιον

nominative singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective; accusative singular neuter adjective

• βεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.
• ἄχρις ἀπηλοίησεν· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
• δουρὶ μέσον περόνησεν, ὃ δʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

ὕστατος

last 3 times

ὕστατα, ὕστατοι, ὕστατον

accusative plural neuter adjective; nominative plural masculine adjective; accusative singular neuter adjective

• ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο.
• ὡς ἅμα θʼ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν
• ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δʼ ὕστατον ἐξενάριξαν

ὕστερον

later 5 times

ὕστερον

• σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχήσοντʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ
• σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμων
• κήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμων

ὕστερος

later; last; hereafter 17 times

ὕστερον, ὕστερος, ὕστατον, ὕστατα, ὕστατος

accusative singular neuter adjective; nominative singular masculine adjective; accusative singular masculine adjective

• ἢ νῦν δηθύνοντʼ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα,
• ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·
• οὐδʼ ἀφαμαρτοεπής· ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.

ὕψι

high; on high; far out 8 times

ὕψι

• ὕψι δʼ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦ
• καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών· οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξ
• ὕψι δʼ ἐπʼ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ

ὗς

boar; a boar; wild boars 17 times

συὸς, συῒ, συσὶ, σῦν, σύες, ὑὸς, συῶν, σύεσσιν and 2 more

genitive singular masculine noun; dative singular masculine noun; dative plural masculine noun

The dative supplies the standard of comparison: 'like a boar.'

• Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν,
• ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν,
• ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

ὑγρός

sea; liquid; watery 6 times

ὑγρὸν, ὑγρὴν, ὑγρὰ, ὑγρήν

accusative singular feminine adjective; accusative singular neuter adjective; accusative plural neuter adjective

• οἳ μὲν ἔπειτʼ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα,
• ὑγρὸν ἐόν, μάλα δʼ ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι,
• Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφʼ ὑγρὴν

ὑλήεις

wooded 7 times

ὑληέσσῃ, ὑληέσσης, ὑλήενθ, ὑλήεις

dative singular feminine adjective; genitive singular feminine adjective; accusative singular masculine adjective

• Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ
• μητέρα δʼ, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ,
• χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,

ὑμέτερος

your; to your home 7 times

ὑμετέρων, ὑμετέρῃ, ὑμέτερον, ὑμετέρῃσιν, ὑμετέροισι, ὑμέτερόνδ

dative singular feminine adjective; genitive plural neuter adjective; genitive plural feminine adjective

• ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλον ἔγωγε
• οὐκ ἂν ἐφʼ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
• ἐνθάδʼ ἀφʼ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,

ὑμός

your; of you 3 times

ὑμήν, ὑμέων, ὑμὴ

accusative singular feminine adjective; genitive plural masculine adjective; nominative singular feminine adjective

• οἳ δὲ τάχʼ ἐκπέρσουσʼ εὖ ναιομένην πόλιν ὑμήν.
• ὑμέων δʼ οἵ περ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν
• ἦ κε πολὺ φθαίη εὖ ναιομένη πόλις ὑμὴ

ὑπάγω

brought under; led away 4 times

ὕπαγε, ὕπαγον

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

• Ἕκτορα δʼ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης
• τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους
• ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτʼ ἀπηύρα

ὑπασπίδιος

beneath the shield; beneath his shield 3 times

ὑπασπίδια

• κοῦφα ποσὶ προβιβὰς καὶ ὑπασπίδια προποδίζων.
• εἴ πώς οἱ εἴξειαν ὑπασπίδια προβιβῶντι·
• ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος.

ὑπέκ

away from 3 times

ὑπὲκ, ὑπὲξ

• ὦσεν ὑπὲκ δίφροιο ἐτώσιον ἀϊχθῆναι.
• λύσαθʼ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετʼ ἐδωδήν·
• ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν,

ὑπένερθε

beneath; beneath it 8 times

ὑπένερθε, ὑπένερθεν

• νῆας ἔπʼ ἐσσεύοντο, ποδῶν δʼ ὑπένερθε κονίη
• καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας
• εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλʼ ὑπένερθε.

ὑπέρ

above; over; beyond 52 times

ὑπὲρ, ὕπερ, ὑπέρτερον, ὑπεὶρ, ὑπέρτατος

preposition; accusative singular neuter adjective; nominative singular masculine adjective

Hyper with 'oaths' means acting beyond or against them: violating their bounds.

• ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφρʼ ἱλασόμεσθα ἄνακτα,
• στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς
• στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

ὑπέρθυμος

high-hearted; high-spirited; great-hearted 19 times

ὑπέρθυμοι, ὑπερθύμοιο, ὑπερθύμους, ὑπέρθυμον, ὑπερθύμου, ὑπέρθυμος, ὑπερθύμοισι

genitive singular masculine adjective; nominative plural masculine adjective; accusative plural masculine adjective

• υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·
• εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα
• υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου

ὑπέρμορον

beyond fate's decree twice

ὑπέρμορα, ὑπέρμορον

ὑπέρμορα flags that this early retreat would have violated destiny — the poem cannot let Troy fall yet, so a god must intervene.

• ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη
• δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

ὑπέρτερος

greater; superior 4 times

ὑπέρτερον, ὑπέρτερός

accusative singular neuter adjective; nominative singular masculine adjective

• τέκνον ἐμὸν γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς,
• πρίν γʼ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκε
• ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ,

ὑπέχω

promised; putting beneath 3 times

ὑπέσχετο, ὑποσχὼν

aorist active participle, nominative singular masculine; aorist indicative, 3rd singular verb; aorist middle indicative, 3rd singular verb

• λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·
• σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
• βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

ὑπείκω

I will yield; yielded; yield 8 times

ὑπείξομαι, ὑποείξομεν, ὑπόεικε, ὑποείξω, ὑπόειξε, ὑπόεικον, ὑποείκειν, ὑποείξομαι

aorist middle subjunctive, 1st singular verb; aorist active subjunctive, 1st plural verb; present active imperative, 2nd singular verb

• εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·
• ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦθʼ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι,
• τόφρʼ ὑπόεικε μάχης, τὸν δʼ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι

ὑπεκφέρω

carried out; carrying out; would lift away 3 times

ὑπεξέφερεν, ὑπεξέφερον

imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 1st singular verb

• ἣ μὲν ἑὸν φίλον υἱὸν ὑπεξέφερεν πολέμοιο·
• οὕνεκʼ ἐγὼ φίλον υἱὸν ὑπεξέφερον πολέμοιο
• ἔνθʼ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως

ὑπεκφεύγω

escaped; escape; have escaped 7 times

ὑπέκφυγε, ὑπεκφύγοι, ὑπεκφυγέειν, ὑπεξέφυγε, ὑπέκφυγες, ὑπεξέφυγεν

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active optative, 3rd singular verb; aorist active infinitive

• οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν,
• πρὸς Τρώων; τῶν μή τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον
• αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι,

ὑπερβάλλω

outthrew 3 times

ὑπέρβαλε, ὑπειρέβαλον

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 1st singular verb

• δουρὶ δʼ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.
• χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.
• τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε· τοὶ δὲ βόησαν.

ὑπερβαίνω

overstep; to scale; crossed over 3 times

ὑπερβήῃ, ὑπερβαίνειν, ὑπέρβασαν

aorist active subjunctive, 3rd singular verb; present active infinitive; aorist active indicative, 3rd plural verb

• λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.
• τεῖχος ὑπερβαίνειν· τοὶ δʼ ὀτρύνοντι πίθοντο.
• αὐτίκα δʼ οἳ μὲν τεῖχος ὑπέρβασαν, οἳ δὲ κατʼ αὐτὰς

ὑπερβασία

by transgression; transgression; transgressions 3 times

ὑπερβασίῃ, ὑπερβασίης, ὑπερβασίαι

dative singular feminine noun; genitive singular feminine noun; nominative plural feminine noun

• μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.
• νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;
• οἶσθʼ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

ὑπερέχω

held over; held them over; overtopped him 8 times

ὑπερέσχε, ὑπερέσχεθε, ὑπείρεχον, ὑπείρεχεν, ὑπέρσχῃ, ὑπείρεχε

aorist active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; imperfect active indicative, 3rd plural verb

Literally 'hold his hand over you,' meaning extend divine protection.

• σπλάγχνα δʼ ἄρʼ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο.
• στάντων μὲν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους,
• ὄφρα ἴδητʼ αἴ κʼ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;

ὑπερθρώσκω

i leapt over; to leap across; leapt over 3 times

ὑπέρθορον, ὑπερθορέειν

aorist active indicative, 1st singular verb; aorist active infinitive; aorist active indicative, 3rd plural verb

• ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς
• εὐρεῖʼ, οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι
• ἀντικρὺ δʼ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι

ὑπερμενής

exceedingly mighty; exceeding in might; almighty 12 times

ὑπερμενέϊ, ὑπερμενέα, ὑπερμενέων, ὑπερμενεῖ

dative singular masculine adjective; dative singular adjective; accusative singular masculine adjective

ὑπερμενέϊ modifies Zeus directly here, distinct from the fixed formula "the exceedingly mighty son of Cronos" (Κρονίωνα) locked elsewhere in Book 2 — same root adjective, different phrase.

• οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,
• φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα
• πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,

ὑπερφίαλος

overbearing; overweening; harshly 10 times

ὑπερφίαλοι, ὑπερφιάλως, ὑπερφίαλος, ὑπερφίαλον, ὑπερφιάλους, ὑπερφιάλοισιν

nominative plural masculine adjective; adverb; nominative singular masculine adjective

• αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι,
• ἣ νῦν Τυδέος υἱὸν ὑπερφίαλον Διομήδεα
• ἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ·

ὑπερωέω

swerved away 3 times

ὑπερώησαν

• ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι
• ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι
• ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

ὑπηοῖος

before dawn 3 times

ὑπηοῖοι

• πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
• πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
• πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

ὑπισχνέομαι

promised; promise; to promise 18 times

ὑπέσχετο, ὑποσχέσθαι, ὑποσχόμενοι, ὑπόσχεο, ὑπόσχηται, ὑποσχόμενος, ὑπέσχεο, ὑπόσχωμαι and 3 more

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active infinitive; aorist active participle, nominative plural masculine

ὑπέσχετο, "promised," refers to Zeus's earlier assurance that Troy would fall — the broken (or merely delayed) promise Agamemnon is bitterly complaining about as this speech continues.

• νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον
• σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
• καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ

ὑπό

beneath; under; by 332 times

ὑπὸ, ὑπ, ὕπο, ὑφ, ὑπαὶ, ὑπό

preposition; adverb

Tmesis: ὑπό separates from τάνυσσαν (ὑποτανύω, 'stretch beneath'), describing the props set under the ship's hull.

• χραισμεῖν, εὖτʼ ἂν πολλοὶ ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
• ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·
• σκαιῇ, δεξιτερῇ δʼ ἄρʼ ὑπʼ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα

ὑπόδρα

from under his brows; from beneath his brows; balefully 17 times

ὑπόδρα

ὑπόδρα ἰδών, "looking from under his brows," is a fixed Homeric formula for an angry or hostile glare, used repeatedly across the poem whenever a speaker is about to answer sharply.

• τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
• καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·
• τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

ὑπόσχεσις

promise twice

ὑπόσχεσιν, ὑπόσχεσις

accusative singular feminine noun; nominative singular feminine noun

The broken-promise theme drives Nestor's coming speech: the assurance given at Aulis (the omen recounted below) is the standard against which the war's ninth year is measured.

• οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν
• γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

ὑποδέχομαι

received him; to accept; welcomed 7 times

ὑπεδέξατο, ὑποδέξομαι, ὑποδέχθαι, ὑπέδεκτο, ὑποδέξεαι

aorist middle indicative, 3rd singular verb; future middle indicative, 1st singular verb; aorist middle infinitive

• δύσεθʼ ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ
• αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δʼ ὑποδέχθαι·
• ἐς Πηλῆα ἄναχθʼ· ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο,

ὑποδείδω

fearing; were afraid; feared 8 times

ὑποδείσαντες, ὑπέδεισαν, ὑπεδείδισαν, ὑποδείσας

aorist active participle, nominative plural masculine; aorist active indicative, 3rd plural verb; pluperfect active indicative, 3rd plural verb

Pluperfect form used with simple past force ('feared'), not 'had feared' — a common Homeric usage.

• τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐδʼ ἔτʼ ἔδησαν.
• οὔτε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔτε ἰωκάς,
• ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

ὑποδύομαι

stooping beneath; stooping under; having stooped beneath 3 times

ὑποδύντε

• τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
• τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
• ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλʼ ὦκα

Ὑποθῆβαι

Hypothebae once

Ὑποθήβας

"Lower Thebes," distinct from the seven-gated Cadmeian Thebes of the Seven Against Thebes legend.

• οἵ θʼ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,

ὑπολύω

unstrung; freed; loosened 5 times

ὑπέλυσε, ὑπελύσαο, ὑπέλυντο

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist middle indicative, 2nd singular verb; aorist passive indicative, 3rd plural verb

• ἀλλὰ σὺ τόν γʼ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν,
• καὶ μὲν τῶν ὑπέλυσε μένος καὶ φαίδιμα γυῖα
• θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

ὑπομένω

withstood; held their ground; to face 6 times

ὑπέμειναν, ὑπέμεινε, ὑπέμεινεν, ὑπομεῖναι

aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb; aorist active infinitive

• Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐδὲ φόβηθεν.
• ὁρμήθη δʼ Ἀκάμαντος· ὃ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
• Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δʼ ἀϋτὴ

ὑποστρέφω

turn back; wheeled; turned 5 times

ὑποστρέψειας, ὑπέστρεφε, ὑποστρέψας, ὑποστρεφθείς, ὑποστρέψωσι

aorist active optative, 2nd singular verb; imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active participle, nominative singular masculine

• μηδʼ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον,
• ἐσθλὸν Ἀτυμνιάδην· ὃ δʼ ὑπέστρεφε μώνυχας ἵππους·
• ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδʼ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει,

ὑποτίθημι

offer counsel; we shall offer; we will advise 4 times

ὑποθησόμεθ, ὑποθέσθαι

future middle indicative, 1st plural verb; aorist medio-passive infinitive

• βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,
• βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,
• ἀλλʼ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδʼ ὑποθέσθαι

ὑποτρέω

retreat; shrink away; drew back 4 times

ὑπέτρεσαν, ὑποτρέσαι, ὑπέτρεσας

aorist active indicative, 3rd plural verb; aorist active infinitive; aorist active indicative, 2nd singular verb

• ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδʼ ἀναδῦναι
• βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότʼ Ἀχαιοὶ
• νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τινʼ αὐτῶν

ὑποχωρέω

gave ground 3 times

ὑπεχώρει, ὑπεχώρησαν

imperfect active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 3rd plural verb

• Ἀργεῖοι δʼ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο,
• ὣς μένεν Ἰδομενεὺς δουρικλυτός, οὐδʼ ὑπεχώρει,
• ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει

Ὑρτακίδης

son of Hyrtacus 5 times

Ὑρτακίδης

• τῶν αὖθʼ Ὑρτακίδης ἦρχʼ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν,
• Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι
• Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι

ὑσμίνη

combat; battle; battles 46 times

ὑσμίνῃ, ὑσμίνην, ὑσμίνας, ὑσμίνης, ὑσμῖνι, ὑσμίνη

dative singular feminine noun; accusative singular feminine noun; accusative plural feminine noun

• Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
• ἄρχευʼ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας,
• ὑσμίνην δʼ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων

ὑφαίνω

was weaving; they wove; weave 7 times

ὕφαινε, ὑφαίνειν, ὕφαινον, ὑφαίνοις

imperfect active indicative, 3rd singular verb; present active infinitive; imperfect active indicative, 3rd plural verb

“Wove” is a metaphor for skillfully composing an argument or plan.

• τὴν δʼ εὗρʼ ἐν μεγάρῳ· ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε
• ἀλλʼ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινον
• τῷ δʼ ἄρʼ ἀνερχομένῳ πυκινὸν δόλον ἄλλον ὕφαινε·

ὑφίστημι

I promised; he promised; made 15 times

ὑπέστην, ὑπέστη, ὑπέστημεν, ὑπέσταν, ὑποστήτω, ὑποσταίη, ὑπέστης, ὑποστὰς

aorist active indicative, 1st singular verb; aorist active indicative, 3rd singular verb; aorist active indicative, 1st plural verb

The verb literally means 'stood under'; in this context, undertook or promised.

• οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν
• ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·
• ἦ ῥʼ ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ

ὑψηλός

high; lofty; high-roofed 29 times

ὑψηλοῖο, ὑψηλῇ, ὑψηλοὺς, ὑψηλοῖσι, ὑψηλῆς, ὑψηλόν, ὑψηλῷ, ὑψηλῇσι and 8 more

genitive singular neuter adjective; dative singular feminine adjective; accusative plural masculine adjective

• ἀκτῇ ἐφʼ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών,
• Κρῶμνάν τʼ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.
• πύργῳ ἐφʼ ὑψηλῷ, περὶ δὲ Τρῳαὶ ἅλις ἦσαν·

ὑψίζυγος

throned on high 4 times

ὑψίζυγος

A traditional epithet picturing Zeus as enthroned in the heights.

• Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων
• ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν,
• Ζεὺς δὲ πατὴρ Αἴανθʼ ὑψίζυγος ἐν φόβον ὦρσε·

ὑψίπυλος

high-gated 3 times

ὑψίπυλον

• Θήβην ὑψίπυλον· κατὰ δʼ ἔκτανεν Ἠετίωνα,
• ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν
• ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν,

ὑψιβρεμέτης

high-thundering; who thunders on high 4 times

ὑψιβρεμέτης

nominative singular masculine noun; nominative singular masculine adjective

• Ζεὺς ὑψιβρεμέτης· νῦν δʼ οὐδέ με τυτθὸν ἔτισεν·
• Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετʼ ἀρήγειν,
• Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

ὑψιπέτης

high-flying 3 times

ὑψιπέτης

nominative singular masculine adjective; nominative singular masculine noun

• αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων
• αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων
• αἰετὸς ὑψιπέτης· ἐπὶ δʼ ἴαχε λαὸς Ἀχαιῶν

ὑψόθεν

from above; from on high 4 times

ὑψόθεν

• ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δʼ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας
• οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ὑψόθεν ἔμβαλʼ ἀείρας,
• ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τʼ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν

ὑψόθι

on high; high 3 times

ὑψόθ

• ὑψόθʼ ἐόντι Διί, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.
• ὅν τε καὶ ὑψόθʼ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
• καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθʼ ὄρεσφι

ὑψόροφος

high-roofed 3 times

ὑψόροφον, ὑψορόφοιο

accusative singular masculine adjective; genitive singular masculine adjective

• ἣ δʼ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.
• κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·
• ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται

ὑψόσε

aloft; high; high above 14 times

ὑψόσ, ὑψόσε

• ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
• ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσʼ ἀείρας
• ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσʼ ἀείρας,

ὑψοῦ

high above; high 6 times

ὑψοῦ

• ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·
• κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται
• ὑψοῦ ἐπʼ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης

υἱός

son; sons; the son 436 times

υἱὸν, υἱὸς, υἱός, υἷες, υἱόν, υἷας, υἱὲ, υἷε and 17 more

accusative singular masculine noun; nominative singular masculine noun; nominative plural masculine noun

"Neleus' son" identifies Nestor by patronymic before naming him outright in the next line — the disguise the Dream wears to gain Agamemnon's trust.

• Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς
• ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.
• ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

υἱωνός

grandson; grandsons 3 times

υἱωνοί, υἱωνός, υἱωνοῖο

nominative plural masculine noun; nominative singular masculine noun; genitive singular masculine noun

• υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.
• υἱός θʼ υἱωνός τε Διὸς νεφεληγερέταο,
• υἱωνοῖο πεσόντος ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,